Hunter’s POV
Hindi ko mapaniwalaan ang lahat ng naririnig ko habang nagkukuwento si Charice ng tungkol sa naging karanasan niya noong bata pa siya. I was really, really shocked to find out that she was innocent of the crime. That she was not the one who made my sister crippled, but instead the one who witnessed what happened and asked for help.
Kahit kinukulit niya ako dahil alam kong naguguluhan din siya sa ipinakikita kong reaksyon ay hindi ko mahanap ang sarili kong masabi ang dapat.
“I am very sorry, Charice! I am very sorry,” hindi ko mapigilang mausal. Nanumbalik kasi sa akin ang lahat ng pagkasuklam na nararamdaman ko noon sa kaniya sa pag-aakalang siya ang nanakit sa kapatid ko.
Dahil doon ay plinano namin siyang paghigantihan. Lalo na ako, pinigil ko iyong totoong nararamdaman
