Chapter 18
784 Words
Ilang bote na nang alak ang na uubos ni Alfredo. Umay na umay na s'ya ngunit pinipilit parin niyang uminom kahit na nakakaramdam na ng hilo.
"Pinapunta mo lang ba ako dito para bantayan kang malasing? At isa pa, anong problema mo?" Yamot na tanong ni Megan.
Hindi sumagot si Alfredo. Gusto lang niyang uminom at malasing upang makalimutan ang nararamdamang kakaiba para sa dalagang si Charm. Nalilito s'ya, sumasakit ang ulo niya at wala nang ibang laman ang utak niya kundi ang magandang imahe ng dalaga.
Ngayon lang s'ya naging ganito sa isang babae. Ito na nga ba ang tinutukoy ng Lola niya na pag-ibig? Marahas na napailing si Alfredo.
"Megan kiss me," walang emosyong utos niya.
Malanding napangiti si Megan bago hinalikan si Alfredo hanggang sa naging mapusok ang halikan nila. Ngunit si Alfredo na ang nag stop dahil hindi s'ya satisfied sa halik na ibinigay ni Megan.
Gusto n'ya 'yung halik na ginawa niya sa dalaga, 'yung naramdaman niya. Wala ito, wala siyang naramdaman. Para lang siyang humahalik sa puno kapag si Megan ang gumagawa. Ngunit kapag si Charm ang kadikit ng labi niya ay para siyang idinuduyan sa alapa-ap.
"What's wrong with you Alfredo?!"
"Ayoko sa halik mo," walang emosyong sambit niya. "Walang buhay," dagdag pa n'ya.
"Sa VIP room tayo," bulong ni Megan bago s'ya hinila patayo.
Nag patangay na lamang siya, baka sakaling si Megan ang makapag paalis ng wirdong nararamdaman n'ya.
"Choke me," utos nito sakaniya.
"For what?"
"Basta sakalin mo nalang ako at isandal sa pader. Ibibigay ko sayo ang ligayang inaasam mo ngayong gabi," malanding saad pa nito bago nag simulang halikan si Alfredo sa leeg pababa ng pababa hanggang sa mapaluhod na ito.
Sinunod naman ni Alfredo ang gusto ni Megan. Hinawakan niya ang leeg nito at itinayong muli bago isinandal sa pader.
"F*ck you," madiing wika niya. "F*ck this feelings!"
"Yeah, f*ck me harder."
Malandi ang titig ni Megan sakaniya. Binitiwan niya ito ng mamula ang leeg nito dahil sa sakal niya. Hindi nakontento si Megan at pinuntirya nito ang pag bu-bukas ng zipper ni Alfredo.
"Not now," saway ni Alfredo. "Sit there and show me that," turo ng binata sa maselang parte ni Megan.
Walang pag da-dalawang isip na sinunod ito ni Megan. Ngunit wala paring kasiyahang nararamdaman si Alfredo ni hindi man lang s'ya nabuhayan.
"Stop," yamot na saway n'ya kay Megan. Isinara n'ya ang zipper niya at lumabas ng walang paalam.
"Alfredo!" Sigaw ni Megan bago s'ya hinabol. "Ano bang trip mo ha?!"
"Uuwi na ako," tanging sagot niya bago muling lumakad.
Nasa katinuan pa s'ya dahil hindi pa naman s'ya tinatamaan ng alak. Mataas ang tolerance niya kaya hindi agad na la-lasing.
"Hindi na talaga kita maintindihan!"
"Ako rin hindi ko na maintindihan itong nararamdaman ko," bulong n'ya.
"Bwiset ka!"
"I know," walang buhay na sagot n'ya.
"Ilang days na akong walang regla."
Natigilan s'ya sa paglakad ng marinig ang sinabi ni Megan. "Tapos?" Walang emosyong tanong niya.
"Maybe I'm pregnant?"
Napahalakhak si Alfredo. "Are you kidding me, Megan? Seryoso ka?"
"Oo naman, bakit hindi?"
"Hindi tayo nag ta-talik ng walang protection nakalimot kana ba?" Nakangising tanong ni Alfredo.
Hindi agad nakasagot si Megan kaya naman tinalikuran na ulit n'ya ito.
Madahan na pumasok si Alfredo sa kwarto nila ni Charm, tumabi s'ya sa dalaga. Agad naman itong nagising at gulat na napatayo habang titig na titig sakanya.
"Amoy kang alak, lasing kaba?"
"Gustong-gusto ko talaga ang malambing mong boses." Nakangiting wika ni Alfredo imbis na sumagot sa tanong ng dalaga.
"Gusto mo bang ipag timpla kita ng kape?"
"Pwede ba?" Nahihiyang tanong niya.
"Oo naman," agad na lumabas ang dalaga.
Sumunod naman s'ya rito upang hindi na mahirapan si Charm na dalhin pa sa kwarto ang kape na ititimpla nito.
"Sana nahiga kana lang muna."
Napailing s'ya habang may ngiti sa labi. "Bakit ba iba 'yung pakiramdam ko kapag kasama ka? Parang mas komportable ako sayo."
"Lasing kalang."
"Nakakalasing 'yung ganda mo."
Nagiging corny man s'ya ay hindi n'ya ito pinapansin. Tiyak na kung nandirito lang ang dalawa niyang kaybigan ay pinag ta-tawanan na s'ya ng mga ito.
"Charm," tawag niya sa dalaga.
"Bakit?"
"Pasensya na kung masama 'yung naging isip ko sayo at sa pamilya mo. I realized na hindi kayo masamang tao. Oo, may pangangaylangan kayo, at alam ko na nagagawa mo lang makisama sakin kasi, you need money."
Hindi kumibo ang dalaga.
"Inaalala mo ba 'yung gampanin ko bilang asawa mo? Alfredo gagampanan ko 'yung ng buong puso."
Lumakas and kabog ng puso ni Alfredo.
"Nararamdaman ko na naman."
"Ang alin?" Takang tanong ni Charm na may pag-aalala dahil nakahawak pa s'ya sa dibdib niya.
"Itong weird na pakiramdam kapag ikaw ang nasa harapan ko."
- Writer
