Kinabukasan nakalabas na ako mula sa hospital,
Siniguradong maigi ni odie na malakas na ako bako niya ako iuwi sa aming bahay.
Pagkauwi namin ay inalalayan niya ako papasok sa aming kwarto.
Bago ko pa man buksan ang pintuan, Niyakap niya ako ng mahigpit na para bang ang tagal naming hindi nakakasamang muli.
Pagkabukas nito ng pintuan ng kwarto, Wala na ang mga gamit ko roon.
Nanlaki ang mga mata ko sa aking nakita.
Bumungad sa mga mata ko ang naglalakihang kulay pula at puting rosas na nakalagay sa malalaking baskets.
Yes totoo, Mga! Kasi hindi lang iisang basket ng bulaklak ang nakikita ko kindi marami.
Halos mapuno ang kwartong ito ng mga iyon.
"Ang bango at ang gaganda," Tanging nasabi ko pagpasok ko sa loob.
Pumukaw din sa aking attensyon ang isang mahabang papel na may naka
