Michiko’s POV
Kanina lang ay nag-ikot kami sa lupa kung saan ipatatayo ang rest house namin. Hindi mawala ang ngiti ko habang nakikita kong magkakasama sina Kuya Euan, Jiro at Caelen dahil sila ang nag-uusap tungkol sa mga dapat gawin. Hindi ko lang naman ito pangarap, pangarap namin itong magkakapatid at isinama namin sina Nanay at Tatay roon dahil kung nabubuhay pa sila ay siguradong masaya sila sa tuwing pupunta kami rito. Hindi ko kalilimutan ang paglalagay ng halaman at bulaklak kapag natapos na ito saka dahil paborito rin naman namin itong pasyalan kapag may Barcelona ber-month getaway kami ay rito namin napagdesisyonan na magpatayo ng rest house.
Nang matapos silang mag-usap ay nagpahinga na rin naman sila samantalang ako naman ay naglalakad pa rin habang abala sa pagkuha ng mga l
