Thirty Two

1669 Words

*Pixel's POV              One week since Ice left me. Hindi ako iniwan ni Clay. Sa apartment ko na ata siya tumira para bantayan ako pero naging cold ako sa kanya. Hindi ko siya pinapansin. Para lang siyang hangin na dumaan sa harapan ko. Hindi ko siya kinakausap. Wala akong kinakausap.              Ngayon ay araw na ng libing ni Ice. Parang hindi ko kaya na mawala siya. Ni hindi ko kayang tingnan siya sa loob ng kabaong.              Hindi ko alam kung paanong andito si Ice sa funeral. Saan siya ililibing. I was so broken. Wala akong panahon para asikasuhin ang lamay niya.              "Pixel, halos isang linggo ka ng hindi kumakain. Kahit ito na lang. Please?" inabot ni Clay ang isang sandwich pero hindi ko yun tinanggap. Tinitigan ko lang yun saka nag-alis ng tingin.              S

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD