Nagpalinga-linga siya sa paligid, hinanap ang tamang daan pero hindi naman niya makita dahil puro mga punong kahoy. Kaya naman kaysa maabutan pa siya ay mas pinili na lang niyang magkubli muna sa isang puno ng mahogany. Tumayo lang siya nang tuwid at patagilid para magkasya sa pagkubli, dahil sakto lang ang laki ng puno.
Hindi nagtagal ay narinig na niya ang kaluskos ng tuyong dahil dahil sa pagdating ng lalaki. Saktong huminto ito malapit sa puno kung saan siya nakakubli, pero hindi na niya ito sinilip pa at tinikom na lang ang kaniyang bibig para hindi makagawa pa ng ingay at baka mamaya ay marinig pa siya nito.
“Roxy . . . My Roxy . . .” pagtawag na nito sa boses na malambing pero may dalang panganib. “Where are you hiding, my sweet little sister?”
Halos pinigil na niya ang kaniyang
