Chapter 4

1253 Words
" hindi naman kita kayang layuan eh. Kahit na pilitin ko pa" Isa sa pinaka kinaiinisang gawain ko sa school ay ang Report. Para kasi siyang sumpa sa bawat estudyanteng nag aaral. Naalala ko pa nung nasa elementary palang ako nagkaroon kami ng reporting sa english . Alam kong maganda ko kaya ako ang pinili nilang magreport. Hindi naman ako tumanggi . Confident pa nga akong nagpunta sa unahan. Akala ko babasahin ko lang yung nasa book at tapos na. But i was wrong! my teacher asked me some question at pinaexplain pa sakin yung binasa ko. And ang ending wala akong nasagot. Hiyang hiya ako noon. Pinagtawanan pa ako ng mga kaklase ko. "Maganda nga bobo naman" Yan ang madalas kong marinig noon. Kaya nagsikap talaga kong mag aral ng mabuti para mapatunayang hindi lang ako puro ganda. Pero twing magkakaron talaga ako ng reporting ay hindi ko maiwasang kabahan kahit malayo pa ang araw na yun. Tapos pagtatayo na ako sa harapan kahit alam na alam ko na yung mga isasagot ko ay namemental block parin ako . Madalas nanginginig pa ako habang nagrereport sa unahan . "Fvck this report!"bwisit na ginulo ko ang buhok ko. Linggo ngayon at imbis na magpahinga . Ito ako ngayon sa kuwarto ko. Nagiisip ng magandang concept sa report ko. 2nd yr high school na ko. Kasisimula palang ng klase pero andami ko nang problema. At ang nakakabadtrip lang talaga magrereport na nga ako ginawa pa kong Leader ng mga kaklase ko. I hate task . Gusto ko sarili ko lang hinahandle ko. Wala ng iba. "Hey"may biglang nagbukas ng pinto ko at iniluwa nun si Lance may dala syang sandwich at juice nilagay nya lang yun sa katabi kong lamesa. "What? Usong kumatok lance"he smiles at me. "Sorry"lumabas ulit sya at kumatok. Damn this lance ! "Can I come in?"rinig kong tanong nya mula sa labas . "Pumasok ka kung gusto mo"napairap nalang ako. Kaka 2nd year college palang ni Lance . Marami naring nagbago sakanya . Okay ill admit it gumwapo sya , he became taller and his voice became deeper. Pero para sakin payatot parin sya. Siya parin yung batang lalakeng kinainisan ko. "You're staring"he laughed at umupo sa tabi ko. Napakafeeling close nya talaga. Lagi syang ganyan kahit na anong pagkamaldita ko sakanya ay kinukulit nya parin ako kaya nagsawa nalang ako pagmaladitahan sya. And i think. Nagmamature narin ako. I started to realize things. But it doesnt mean na gusto ko na sya. I still hate him.. "Ang kapal mo"umirap ako at pinagpatuloy ang binabasa kong report. master ko narin kasi to. at hindi ko nalang alam kung paano ko ipipresent bukas. "Report mo?"I nod. Nakita kong napangiti sya . Inilagay nya ang kamay nya sa ulo ko. "Kinakabahan ka nanaman no?"inalis ko ang kamay nya sa ulo ko at umirap. Ofcourse alam nya yun dahil narinig nya ang pagkukwento ko kay Mom. "Hindi ah!ang pakielamero mo talaga! lumabas ka na nga!"tinulak tulak ko naman sya. tumawa nanaman ang loko at hinawakan ang braso ko. "You can do it nathalie . You can borrow my Laptop if you want to"muli ay nginitian nya ko. "Pwede din kitang igawa ng powerpoint"tinignan ko sya at napabuntong hininga hindi ko pa din kasi alam kung paano ko ippresent yung report ko bukas. "Okay, basta walang kapalit lance!"ngumiti nanaman sya kaya nabanas na ko ng sobra. It is the first time I accepted his help. His smile gets bigger. "Ngumiti ka lang okay na"aniya. Lumabas muna sya at pagbalik ay dala na nya yung laptop nya. "Ano yan?"tanong ko. "Laptop"patay malisya nyang sagot at nakangiti pa. "Ofcourse alam kong laptop yan! I mean bakit andito ka pa?!"ngumti naman sya ng pagkapilyo. "Dito ko gagawin . Para makita ko yung report mo at para maituro mo sakin yung iba"napailing nalang ako para paraan talaga tong si Lance eh. Kinain ko na din ang sandwich na ibinigay nya sakin. Kaya mas lalo syang napangiti. buong maghapon ay ginawa lang namin ang report ko at yung powerpoint tinulungan pa nya ko kung pano ko idideliver yun bukas. Lance is a big help. Gabi na ng matapos kami ni Lance may Rooftop ang bahay namin kaya niyaya ko muna si Lance doon. I want to thank him. Hindi pa kami okay sa isat isa but still nasasanay na ko na may Lance na laging nasa tabi ko. Yes. Sa 7 years na nakasama ko sya kahit ilang beses ko syang sinaktan pinagtabuyan at ipinaramdam kung gaano ko sya kinaiinisan still nandyan parin sya para sakin. He never leave me. Kahit pa nung nagkasakit ako at wala sila mommy at daddy sya ang nag alaga sakin. Habang lumalaki ako naisip ko masyado lang ba talaga kong naging selfish masyado lang ba kong naiinggit sakanya kaya kinainisan ko sya ng sobra? I look at him. Nakaupo lang kami sa may sahig nakatingala sya sa mga bituwin. Napangiti ako . "Lance"tawag ko sakanya kaya lumingon sya sakin. "Hmm?" "Bakit never kang nagalit o lumayo sakin?"tanong ko kaya natawa nanaman sya. "Bat naman ako magagalit sayo at higit sa lahat bakit ako lalayo sayo?" Tanong nya. Seriously? Kailangan ko pa bang isaisahin? "K-kasi maldita ko. Binully kita sinaktan----" nilagay nya ang isang daliri nya sa labi ko para mapatigil ako. "I wont leave you" Ipinatong nya ang kamay sa Ulo ko at ginulogulo. Hanggang sa naglandas ang kamay nya sa pisngi ko. "L-Lance"he looks into my eyes na parang pilit nyang inaalam kung anong nararamdaman ko. "Hindi naman kita kayang layuan eh"aniya sabay tingin sa mga labi ko. Parang may kung anong kuryente ang bumalot sa katawan ko. "Kahit pilitin ko pa"aniya at pumikit inilapit nya ang mukha nya sakin. nadadarang ako sa bawat pagdikit ng mga balat namin. Para akong nakukuryente ng maramdaman kong malapit na sya sakin. I close my eyes waiting for his lips. "Pero ikaw ang mismong nagtutulak palayo sakin"naramdaman kong hinalikan nya ang noo ko. Napamulat ako at tinignan sya. Halo halong emosyon ang nasa mata nya. "Kung saan ka sasaya nathalie dun narin ako"aniya at ngumiti. Shit. Tumayo na sya sa pagkakaupo at inilahad ang kamay nya sakin para makatayo narin ako. Nang makatayo na kami pareho ay tahimik kaming bumaba nakapaghanda narin sila mommy ng magiging dinner namin. Halos parang wala lang ang nangyari kay Lance at bumalik nanaman sa pagkakwela nya . Pilit ko parin iniintindi ang mga sinabi ni Lance sakin. The way he looks at me . Yung halik nya sa noo ko. Pagtapos ng dinner ay umakyat nako sa kwarto para makaligo. "Nathalie"tawag ni Lance sa labas ng kuwarto ko kaya hindi ko mapigilan ang sarili kong makaramdamn ng kaba. Binuksan ko ang pinto at bumungad sakin si lance. Nakatshirt na white lang sya at shorts inabot sakin ni Lance ang gagamitin ko para sa report ko bukas. "Goodnight nathalie"aniya at ngumiti. Naguluhan man ako ay ngumiti lang rin ako. "Goodnig---"natigil ako sa sasabihin ko ng hilahin nya ko at yakapin ng sobrang higpit. Halos lumabas naman na ang puso ko sa lakas ng t***k nito. Naguguluhan ako kung bakit nagkakaganito ako kay Lance. At kung bakit gumaganito si Lance? Hindi ko alam ang gagawin ko itutulak ko ba sya gaya ng gingawa ko sakanya kapag niyayakap nya ko. O mamalditahan ko ba sya? Argh!! Pero wala sa mga yun ang ginawa ko. Parang may sariling utak naman na gumalaw ang kamay ko at niyakap pabalik si lance. I really feel safe when im hugging Lance. "I will miss this, Nathalie"
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD