Angel’s dusk

8

Unti unti kong dinilat ang mga mata. Nakatulog na pala ako sa paghihintay kay Lucianno. Hindi ko na namalayan.

Mga yabag ng sapatos ang tuluyang nagpagising sakin. Kaming dalawa lang naman ang nandito sa bahay kaya alam na alam ko na kung sino iyon.

Tumayo ako at sinalubong ko siya. Nakita niya ako agad. Patungo ito sa kinaroroonan ko.

"Why are you still awake?" Ngumiti ako. Hindi alintana ang pagbabago sa boses niya.

"Hinihintay kasi kita."

"Next time, Don't wait for me. Let's go to bed."

May iba sa boses niya…

Tumango ako at nauna na sa paglalakad. Pinapanood ko siya habang nag aayos ng sarili. Gusto ko sana syang itanong, pero may pumipigil sakin.

"Go sleep."

Tumabi siya pero tinalikuran lang din ako ng higa. Bumuntong hininga ako. Maybe this day is just a bad day?

"Lucianno." Hindi siya sumagot.

"Lucianno…"hindi pa rin ito sumagot. Tulog na ba agad siya? Mukang napagod nga talaga ang asawa ko.

"Just sleep, I'm tired."

"Okay, Good night." Akmang lalapit ako sa kanya ng umiwas ito. Natulala ako.

"Just sleep."

Bumalik ako sa pwesto ko at tinalikuran siya. Siguro may hindi lang sila napagkasunduan? Baka may problema lang sa negosyo.

Kinabukasan ay maaga itong umalis, he never leave a message. Akala ko paggising ko ay maabutan ko pa siya.

Hinanap ko siya sa buong bahay, nanlumo ako ng mapagtanto na wala siya. Hindi siya nag sabi sakin.

Isang matanda ang bumungad sakin, kumatok ito kaya pinagbuksan ko ng pinto. May mga gamit din itong dala dala.

"Good morning po Ma'am. Ako nga po pala si Kriselda, kasambahay niyo po."

Kahit nalilito ay pinapasok ko ang matanda. Ginawa naman nito ang trabaho kaya wala iyong problema.

"Bago lang kayong mag asawa?" Tanong nito, kakatapos lang maglinis at mag ayos.

Tumango ako. Para malibang ako ay pinanood ko siyang mag luto ng hapunan. Tinulungan ko din ito sa pag hihiwa ng mga sangkap.

"Isang buwan na po. Sa katunayan po ay buntis ako."

Tumingin ito sa tyan ko. At na ngiti.

"Isang biyaya…" ani niya.

"Hindi madali ang pag aasawa hija. Kailangan ng tiyaga at pangunawa."

"Tama po kayo."

Habang hinihintay ko si Lucianno ay inabala ko ang sarili sa pakikipag usap kay Manang.

"Magpapahinga muna po ako, Manang."

Umakyat ako sa kwarto namin. Bigla kasing sumama ang pakiramdam ko. Medyo inaantok din ako. Dala na siguro ito ng pag bubuntis ko.

Nagising ako sa mga haplos sa hita ko. Sobrang bigat pa ng katawan ko maski na ng mata ko. Antok na antok ako kaya hinyaan ko itong himasin ako. Kilala ko ang bawat hawak, miski ang paghalik nito sa braso muka at binti ko.

"Hmmm." Ungol ko, pikit mata na nilalabanan ang antok pero hindi ko mamulat ang mata ko.

"I miss you…" bulong niya sa tenga ko sabay dila doon.

Nakatagilid ako habang nasa likod ko siya. Hinayaan na hawakan at halikan nito.

"I want you." Paos na sabi nito. Parang panaginip ang nangyayari sa kin. Hindi magising gising ng buo ang diwa ko.

"I want to be inside you again, Hon." Bulong uli niya.

Itinihaya niya ako, ramdam ko ang basa at malambot na bagay na humihimod sa pisngi ko at labi. Unti unti akong dumilat. Sa pagdilat ko ay marahas niya akong hinalikan.

Punong puno ng pagnanasa ang mga halik nito sa mga labi ko na tinugon ko naman. Mabilis niyang nahubad ang mga saplot ko ganun din ang kanya.

"Lucianno? Bakit ngayon k-kalang? Ahmm!" Daing ko ng maramdaman ko ang malilikot niyang daliri sa b****a ko.

Marahan ang paghawak at himas niya sa bandang iyon, napapaliyad ako dahil sa sensasyon na nararamdaman.

"Did you miss me, huh?" He ask, tumingin ako sa kanya. Walang ni isang emosyon itong pinakita sa akin.

Tumango ako at ngumiti sa kanya. Ang gusto ko na lang ay angkinin niya ako ngayon din mismo. Hindi ko alam kung ano bang nangyayari sa kin. Parang may gusto akong makita at gawin niya sa kin.

Parang may kulang.

Parang naninibago ako.

"I want to f**k you. Turn around." Agad ko siyang sinunod. Kinakabahan ako sa tono ng boses niya. Ibang iba ito kesa noon na nasa isla kami.

He push my head to bed and lift up my but so he can position his member on my entrance.

Walang ingat niyang pinasok iyon kaya nakaramdam ako ng sobrang sakit. Napahawak ako sa aking puson.

"f**k! So f*****g tight!" Ungol niya.

Napakagat labi ako ng malakas siyang naglabas pasok sa loob ko. Tila nakalimutan na may kailangan siyang ingatan para hindi masaktan.

"Lucianno, slow down, please."

Naiiyak ako, nagaalala sa batang dinadala ko. Hindi ba niya na isip habang gumagalaw ng sobrang lakas ay baka anong mangyari sa anak namin. Pinigilan ko ang humagulgol.

"f**k! f**k!"

Humawak ako sa kamay niyang nasa bewang ko at pinisil iyon. Tumigil siya at tinihaya ako. Madilim ang mata niya. Walang ingat niyang itinaas ang dalawang paa ko sa uluhan ko.

Sobrang bukang buka ang mga hita ko, tumingin siya sa p********e kong basang basa. Pinusisyon uli niya ang ari at sagad na umulos paloob.

Natatakot na ako sa kanya. Parang ibang Lucianno ang nakikita ko. Bumabalik na naman siya sa kung paano kami nag umpisa.

"You're the best f**k! Oh f*****g wet." He moans. Napatitig ako sa kanya dahil sa sinabi niya.

Anong ibig sabihin nyon?

Tumitig siya sa kin, wala pa ring emosyon ang mata.

"Mas masarap ka parin talaga." Nanlaki ang mata ko. Titig na titig ako sa kanya ganun din siya. Hinihintay ko ang susunod niyang sasabihin. Tumulo ang luha ko habang patuloy ang pag ulos niya sa kaloob looban ko.

Sumasakit ang dibdib ko. Anong ibig niyang sabihin? Nagtatanong ang mga mata ko. Sana ay mali ang nararamdaman ko. Sana ay hindi ito totoo.

"Kahit na ibang babae ang ginagalaw ko, alam na alam kong ikaw parin. Walang makakatalo sa katawan mo."

Napaawang ang bibig ko. Malakas ko siyang tinulak. Anong sabi niya? Ginalaw na babae?

May ibang ginalaw ang asawa ko bukod sakin?

"Ano ba? Hindi pa ako nilalabasan!"

Putangina, iyon parin ang iniisip niya habang ako, habang ako…

Malakas niya akong kinabig. Pumasok siya sa loob ko at umulos ulit, mabilis, sobrang bilis. Wala na ang isip ko sa ginagawa namin. Kundi doon sa sinabi niya.

Pinoproseso iyon ng utak ko. Hindi ako makapag salita dahil sa sobrang gulat at sakit. Ilang minuto ang lumipas ng maramdaman ko ang likido niya sa loob ko.

Hinawakan niya ang panga ko, mabangis niya akong tinitigan.

"Sa susunod, kapag tinitira ka wag kang parang tuko, nakakawala ka ng gana!" Tumayo ito at pumunta sa banyo. Tulala ako habang pinapanood ko siyang pumasok doon.

Sunod sunod na nag silabasan ang luha ko. Hindi ko na napigilan ang pag hagulgol. Ang sakit!

Bumukas ang pinto.

"Halika dito, samahan mo akong maligo." Malamig na turan nito sa loob ng banyo. Hindi ako nakagalaw kaya lumabas siya at lumapit sa kin ng madilim ang mukha.

"Tsk. Hindi mo ba narinig? Gusto pa kitang tirahin, kaya gumalaw kana dyan!" Lumunok ako ng mariin at nagbaba ng tingin. Hindi maigalaw ang katawan.

"Tsk! Kung ayaw mo, sa iba na lang. Bwesit!" Umalis siya sa harap ko at nag bihis ng boxer short at lumabas ng kwarto.

Pinilit kong tumayo at sinundan siya. Paglabas ko ay may dalawang tao siyang kasama. Isang lalaki at babae…

"Alfina, tara sa condo. Nabitin ako." Sabay hila sa babae, ngumisi ito sa kanya at nagpatianod sa asawa ko. Lumabas sila ng bahay at naiwan ako at ang lalaki na hindi ko Kilala.

Hindi paawat ang luha ko sa pagbagsak. Kasabay ng pag alis nila ay ang panghihina ng tuhod ko. Wala akong maintindihan. Hindi ko alam kung ano tong nangyari saamin.

Maayos naman kami, hindi kami nag away. Kakaumpisa lang namin. Wala pang isang taon, kahit anim na buwan man lang. Lalo akong napaiyak ng maalala ang sabi ni Ama.

He already warned me about this things. That Lucianno can betray me. Can hurt me like this. He can go and get the women he desires. Is he done with me?

Ang bilis naman ata. Ganun kabilis.

Buong gabi akong umiiyak habang hawak ko ang tiyan ko. Are you also hurting baby? Because Mama is hurting too.

Bakit ngayon pa? Kung kailan mahal ko na ang Papa mo? Kung kailan kaya ko na syang tanggapin ng buo nang walang sama o poot.

He force me to this marriage. He force you inside me. He force himself to me, but then I forgive and accept him. With all my heart because I love him.

Natutunan kong mahalin ang demonyong iyon. Naniwala kasi ako sa mga pinakita niya. Inintindi ko ang lahat ng ginawa niya.

Pero ito lang pala ang kapalit? Itong sakit.

Parati mo na lang akong sinasaktan Lucianno.

Kinabukasan. Maaga akong bumangon, gusto ko siyang makausap. Lumabas ako pero wala pa siya. Hindi siya natulog sa bahay namin.

Nangilid na naman ang luha ko pero agad kong pinalis iyon at dumeretso sa kusina.

"Ah, hija gising kana pala. Ito o kumain ka muna." Kumuha ako ng tinapay.

"Magluluto po ako, Manang." Tumingin ito at tumango. Pagkatapos kong kumain ay inayos ko na ang mga lulutuin ko. Menudo.

Iyon ang naisip kong lutuin. Siguradong magugustuhan niya ito. Pabigat ng pabigat ang dibdib ko habang hinihintay ko si Lucianno sa hapag.

12pm, saktong sakto para sa tanghalian. Pero wala pa siya. Nakatunganga ako habang hinihintay siya. Si manang ay nasa labas. Pinauna ko na siyang kumain.

Isang oras, napayuko ako, nangilid ang luha. Medyo sumakit ang gilid ng mga mata ko dahil sa pigil na pigil na luhang kanina pang gustong lumabas.

Hanggang sa naging dalawa, tatlo, apat. Patuloy na umaagos ang luha ko. Hindi na mapigilan, hinayaan ko na rin, wala naman nakakakita. Ako lang ang may alam. Kaya walang problema.

Walang maaawa sa kin. Hindi ko naman gusto na makita akong ganito ni Manang. Hindi ako kumain, gusto ko kasi sabay kaming titikim ng niluto ko.

Ugong ng sasakyan ang nagpalingon sakin sa pinto. Agad kong pinunasan ang luha ko. Inayos ang sarili.

Tumayo ako, nanginginig na lumapit sa pinto. Bumungad sa akin ang aking asawa. Ganoon parin ang damit nito simula kahapon.

Magulo lang iyon ng bahagya, tinignan ko siya mula ulo hanggang paa. Magulo ang asul na polo at buhok. Lumakad siya palapit sakin.

"Hon, hindi mo ako hinintay. Ikaw talaga. Pag katapos kitang painitin at pagsilbihan." Sabay tawa

Tumingin ako sa likod. Hindi pala siya nag iisa. Katulad kahapon kasama niya ang babaeng iyon. Buong magdamag silang mag kasama.

Titig na titig sa akin si Lucianno. Ngumiti ako sa kanya. Kahit namumula at nagbabadya ang luha sa mata.

"Halika nag luto ako ng menudo." Masayang turan ko dito. Tumingin ako sa babae at nginitian ito.

Ngumisi ang babae at lumapit din. Pumantay ito kay Lucianno. Ginawad niya ang kamay niya at nagpakilala.

"Hi, you're the first wife I gues, anyway, I'm Alfina soon to be the second wife of Lucianno."