I Found The One: My Miss Winterfields S3 || R-18

Chapter Six: Alipin

Chapter Six: Alipin

Charity's POV

Nagising ako na kinakapa ang isang dipang espasyo ng aking kama. Wala na akong katabi.

Alam kong katabi kong natulog si Yvo, patunay ang katawan kong walang saplot at blood stain on my bed sheet.

Ang sakit ng katawan ko! Loko talaga yung bad boy na yon, matapos akong makuha, bigla na lang akong iiwan.

So, I did my morning routine, saglit na nag-shower at nag suot ng tank top sando at maikling shorts. How I love rest days!

I'll spend my whole day on sleeping and eating without any disturbances.

Tinungo ko na ang kitchen at nasa pintuan pa lang ako ay naaamoy ko na ang masarap na breakfast.

Sumilip ako at bumungad agad si Yvo na naghahain ng almusal. Oh, gosh, nagulat ako. Akala ko ay umalis na siya. Pinaghanda niya lang pala ako ng breakfast. Nakakagutom yung niluto niyang fried rice, bacon and egg, garden salad, toast, at chicken adobo, may kasama pang brewed coffee.

He smiled when he saw me startled at his presence. Nakaligo na rin siya at nakabihis ng bagong shirt. Mukhang pinaghahandaan niya talaga ang pagpunta sa bahay ko.

"Good morning, Chat. Hindi ko kasi alam kung gusto mo ng heavy meal sa breakfast o tinapay lang, so I just took what's inside your fridge."

Sinadya kong sumimangot kahit na kinikilig ako. First time lang na may lalaking ipinagluto ako sa kusina ko pa mismo. I feel so special.

"Why the long face, Charity? Am I not allowed to cook in your kitchen?" He sadly asked.

"Do as you please. Break into my house anytime--"

"I don't have to, I already have the master key." He said seriously as he put my meal in front of me.

"Nagsisisi ka na siguro sa ginawa natin kagabi. Sorry, not sorry." Umupo na siya sa tapat ko at tumitig na lang sa akin.

Akala ko kasi gigising ako nang may kayakap. Yun bang may ka-cuddle. Well, mas gusto ko na yung surprise niya, ready na agad yung breakfast pag gising ko. Pero hindi ko ito maisatinig kay Yvo.

I think he wants to intimidate me or soften my heart. Sorry na lang din siya pero I will not let my guard down. Hindi ako nagpakatandang-dalaga at umiwas sa tukso for the longest time para lang paglaruan ng isang batang gangster.

"Kain ka na, Ninang. Don't worry, kung naiirita ka na sa pagmumukha ko, at ayaw mong nandito ako sa bahay mo, hindi na ako babalik. So, I'll go ahead. Enjoy your day, Ninang."

Inilapag niya ang susi sa tabi ng plato ko at tumayo na. Hinablot ko ang pulsuhan niya when he pass through me.

"Charity--" Sambit ko at ibinalik sa kamay niya yung susi. I want him to stay and have breakfast with me.

"Call me, 'Charity', please. Akala ko ba may deal na tayo? Nakalimutan mo na ba? Kaninang madaling-araw lang yon." I told him.

Ipinulupot niya ang kanyang bisig sa aking leeg at bumulong sa aking tenga. "Sigurado ka na ba? Handa ka ng ipagkatiwala ang buhay mo sa'kin?"

Tumango na lang ako bilang pagsang-ayon. Wala naman akong magawa kundi pumayag sa kasunduan namin. Dahil kung hindi, babalik na lang daw siya ng Canada for good at doon na mag-settle down. Nakakainis kung bakit ang dali kong mahulog sa goon na ito.

Matapos na may mangyari sa amin, he cannot stay? Ganoon ba talaga ako kadaling iwan?

One month na exclusively dating. One month na fully-committed kami sa isa't-isa. Kung malampasan namin ang isang buwan nang hindi nag-aaway at magkasundo pa rin, then we'll take it to another level. Kaya ba niya ng isang seryoso relasyon? Siguro. Why not? Let's see.

This is my ultimatum, kung hindi kami mag-work out ni Yvo, give up na ako sa true love. I'll stick na lang with 'self-love' hanggang mamatay ako.

Sa one month na deal namin, bawal siyang manigarilyo kahit vape, uminom ng alak, mag night life, anything na ginagawa ng typical gangster.

Wala naman daw problema dahil dalawang taon siyang nakakulong sa apartment niya sa Canada. Nasanay na rin siya magmukmok, tigilan ang bisyo, at walang kausap kundi ang kanyang mataray na pusa.

Natuto rin siyang magluto, maglaba, at lahat ng gawaing pambahay na kadalasan babae ang gumagawa.

Matapos namin kumain, siya na rin ang naghugas ng pinagkainan kahit na I told him to relax. Ayaw niya dahil hindi naman daw siya bisita. Isa siyang masugid na manliligaw.

Ok, whatever. Kahit nakaka-umay ang pagiging cheesy niya, pagbibigyan ko na lang. Tutal, pareho kaming uhaw sa pag-ibig. At least, malinaw sa amin na nasa courting stage pa lang kami kahit na may nangyari na sa amin. Ganoon naman talaga ang trend sa mga kabataan ngayon 'di ba? Kahit walang label, walang ligawan basta nagsx ay matic, may relasyon na.

Kinahapunan, may dumating na delivery man. Galing sa pamangkin kong si Chari at sa fiance niyang si Zac ang small packet na ang laman ay invitation sa kanilang kasal. May note pang nakalagay do'n na humihingi sila ng sorry dahil hindi nila naibigay ng personal ang invitation. I understand, sobrang busy nila at hectic din ang schedule ko, hindi kami magkatagpo.

"Nagseselos ka ba?" Tanong ko kay Yvo habang pinapakita ang eleganteng invitation card nila Chari.

He just shrugged. "Why would I? Kasama ko ngayon yung future wife ko." Sabay yakap sa akin. Yan na naman siya sa kanyang pambobola.

"Naka-move on na ako, Chat. I'm happy for them. Baka ikaw 'tong nagseselos."

I escaped from his embrace and told him that I'm not jealous either. "Siguro naiinggit lang. Look at them, sila pa rin hanggang dulo. What a great love story. Mapapa-'sana all' ka na lang."

"Yes, that's something to be envious of. Sana may babaeng kaya akong mahalin unconditionally. Hindi mahihiyang ipakita ako sa public despite na meron akong bad image. Nakaka-inggit talaga. Pero I understand. Deserve ko naman lahat ng kamalasan ko, the consequence of my poor decisions in life."

Napahalakhak ako sa kadramahan niya. Kaya ako naman ang yumakap. "Ang cute pala ng bad boy turned into sadboi. Haha."

"Hindi ako sad boy. I just realized my mistakes, trying to redeem myself, and hoping that you would accept this humbled man in your life--"

Kakalas na sana ako sa pagyakap sa kanya pero lalo niyang hinigpitan ang yakap sa akin. Naramdaman ko ang pagtulo ng luha sa likod ko. Is he crying?

"Sabi ko naman 'di ba? Pag bumalik ako, habambuhay kitang pagsisilbihan--"

Naalala ko tuloy yung gabi nang naaksidente sina Chari at Zac.

~~~FLASHBACK ~~~

Gabing-gabi na, wala pa akong tulog galing taping nang tumawag sa akin ang isang police officer. Pinapapunta niya ako sa presinto dahil ako raw ang ginawang contact ng lalaking nagngangalang 'Yvo Sanchez'. Ano na naman kayang katarantaduhan ang ginawa nitong mokong na 'to.

Agad akong nagpunta sa nasabing police station at galit na galit ako nang nalaman ko ang nangyari kina Chari.

Nadatnan ko si Yvo, na ini-interrogate ng mga pulis. Tahimik lang siyang naka-upo sa gilid ng bench, hindi sumasagot sa mga tanong.

Pinagsasampal ko siya nang makalapit ako sa kanya. Pero nanatili lang siyang walang imik. Tinatanggap ang lahat ng sampal ko at galit.

Hanggang sa tumulo ang luha niya. I know it wasn't of physical pain but of guilt, perhaps.

His clenched fist and head hang in shame proved me of his remorse.

[Hindi ma-contact si Mayor pati si Madam.]

Narinig kong wika ng hepe sa kausap nitong pulis.

"Where's Ella?" Tanong ko kay Yvo.

For sure si Mayor ay nakikipag-usap at nagmamakaawa kay Kuya at Ate Jessy ngayon kaya hindi ito ma-contact.

"Abuela." Mahina niyang sambit.

Ah nasa Spain pa pala si Ella. Namatay kasi ang kanyang Mamâ, ang lola ni Yvo. Madadagdagan na naman ang stress niya sa ginawang gulo ng kanyang anak.

"I'm sorry, Ninang. Please tell Chari and Zac... Sorry." Utal-utal niyang sabi dahil sa pagpigil ng kanyang luha habang kanina pa nakayuko.

Kahit papaano ay naawa ako sa kanya. Mabait naman talaga ang batang ito, napasama lang sa masamang barkada at napressure dahil ilang beses na siyang binusted ni Chari.

Lumambot ang puso ko kaya pinihit ko siya papalapit sa akin. He rested his head on my bosom, wrapped his arms around my waist, and started to cry silently.

"Ipag-pray mo na lang na sana maging maayos sina Chari. And everything will be alright. Kumain ka na ba?" Hinimas-himas ko ang buhok niya, we're both helpless sa oras at sitwasyong ito.

Biglang tumunog ang cellphone ko. Tumatawag si Ella.

[Bes! Where are you? D'you know what happened to your niece? Si Yvo? Charity! Please help my son! I can't come there. Please, I'm begging you, look after my son--]

[I'm with him. Sa police station. Just calm down, Ella. Kahit gusto ko siyang saktan, ayaw ko naman siyang mabulok sa bilangguan at hindi naman yon mangyayari, it was an accident. Don't worry, I'll take care of him.]

Idinikit ko ang phone ko sa tenga ni Yvo para makapag-usap silang mag-ina. Nakayakap pa rin siya sa akin.

"I'm sorry, Ma." Wika ni Yvo at tanging hagulgol na lang ni Ella ang naririnig ko. After that, she hung up.

Lalong umagos ang luha ng inaanak ko kaya pinahid ko yun. Lumuhod ako at humawak sa magkabila niyang pisngi. "I'll buy you food. Ok?"

Pagtalikod ko'y hinablot niya ang kamay ko. "Please stay, Ninang," wika niya sa baritonong boses pero nagmamakaawang mga mata.

[Mr. Sanchez, kailangan niyo na pong pumasok sa loob.]

Sabi ni Chief at inalalayan na si Yvo sa loob ng bilangguan.

Ayoko na siyang tinggan, naawa ako. Pati ako naiyak na rin.

Nagmadali akong umuwi sa bahay para kumuha ng mga kailangan niya gaya ng kumot at unan pati na rin ang portable electric fan. He'll spend two nights in jail dahil Friday night ngayon.

Nalaman kong hindi dahil sa car accident kaya makukulong si Yvo kundi dahil sa high-grade mar!juana at illegal possession of firearms na nakuha sa motor ng mga barkada niya. Siya lang kasi ang sumuko at tumakas na ang mga kasama niya.

Pagbalik ko sa presinto, naka-upo na siya malapit sa rehas. He's burn out already.

Agad kong inabot ang pagkain sa kanya pero hindi niya ito kinuha.

"Sa'yo na lang Ninang, alam kong hindi ka pa kumakain. Sorry for the troubles. You can go home now. Salamat sa mga dala mo. My attorney will take care of anything. Ipapahatid na lang kita--"

Nakalimutan kong hindi rin pala ako kumain at wala pa akong tulog.

"It's ok. Halika na sabayan mo na ako kumain.'

Habang kumakain kami, naluluha siya. Hirap na hirap lunukin ang kinakain.

Pagkatapos no'n, naglatag ako ng mahihigaan namin. Siya sa loob habang ako ay nasa labas ng rehas. Yes, I decided to sleep in the police station. Nangako ako sa college bestfriend ko na ako bahala sa anak niya. Isa pa, I can't stand seeing my niece in a miserable condition. Saka ko na dadalawin si Chari kapag ok na siya.

Nahiya naman sa akin si Chief kaya inalok niya ako na sa bench na matulog which I refused. Sa sobrang pagod at antok ko ay kahit saan na ay pwede na ko makatulog.

Nahiga agad ako at nagkumot, malamok kasi. Naka-upo lang si Yvo malapit sa akin. I understand kung hindi man siya makatulog. Basta ako antok na talaga.

Nakapikit na ako nang naramdaman kong hinawakan niya ang kamay ko. "Ninang, please stay with me."

Hindi ko na nagawa pang sumagot dahil gusto ko na matulog.

Hanggang sa pag gising ko, nakahawak pa rin si Yvo sa kamay ko. Naka-upo siyang natutulog.

Nagpaalam na ako nang siya'y magising. Dumating na rin si Mayor at mga media, I really have to go.

Kitang-kita sa mukha ni Mayor Sanchez ang dismaya sa anak niya. Siguro kung wala lang ako at ang press, baka binugbog niya na si Yvo.

May dumating na maraming pulis at nagkagulo ang press. May dala-dala silang lalaking naka posas. Marahil kasamahan yon ni Yvo na tumakas. Nakatitig siya sa akin ng matalim. Umalis na agad ako kaya hindi ko na alam ang sumunod na pangyayari.

Kinabukasan pa nakalabas ng detention cell si Yvo at ng sumunod na araw, nakita ko na lang siya sa labas ng gate ko.

Marami siyang dalang bagahe. Sinabi niyang simula ngayon, wala ng pakialam ang Papa niya sa kanya. Ito ang napagkasunduan nila Kuya Rafael at Mayor Sanchez, ipapatapon na lang siya sa Canada at hindi na manggugulo.

"Salamat Ninang, tatanawin kong utang na loob ang ginawa mo sa akin. I'll come back for you. At sa pagbalik ko, habambuhay kitang pagsisilbihan--"

Iyon na lang ang kanyang nasabi dahil dumating na ang kotse na maghahatid sa kanya sa airport.

May binatang nakaupo sa passenger seat. Hindi ko masyadong makita ang mukha nito, siguro barkada niya.

~~~~END OF FLASHBACK ~~~~

Lumipas ang isang linggong araw-araw siyang pumupunta sa bahay ko, tinupad niya ang pangakong pagsisilbihan ako.

Pinigilan ang sarili na huwag akong galawin. Gusto niyang patunayan na hindi sx ang habol niya sa akin. He overcame the lustful temptation I'm bringing him everyday. Kahit pa sinasadya ko ng magsuot ng nakakademonyong suot.

One time, inumaga ako ng uwi galing taping, hindi ko na nagawa pang umakyat ng kwarto kaya sa sofa na ako nakatulog.

Narinig kong bumukas ang pinto, hindi na ako nag-abalang tignan kung sino yun dahil sigurado naman akong si Yvo yon.

Naramdaman ko na lang na may bisig na bumuhat sa akin. Naamoy ko ang kanyang pabango, sigurado akong siya nga si Yvo. Napakakisig talaga ng lalaking ito. Kinikilig ako.

Pakiramdam ko ay bago kaming kasal sa pagkakabuhat niya sa akin. Dinala niya na ako sa kwarto at ibinaba sa kama.

"Maglalaba ako ng damit mo pagkatapos kong magluto ng lunch mo."

Alam niyang gising ang diwa ko sadyang pagod at antok lang ako para magreact sa sinabi niya.

"You're the prettiest," sabi niya matapos akong halikan sa pisngi.

Tanging matamis na ngiti lang ang tugon ko habang nakapikit. Napatunayan kong gusto niya talaga ako at seryoso siya sa akin.

Isang linggo lang at bumigay agad ako. Ako pa nga ang hindi na nakapagpigil.

One time, matapos niyang linisin ang bedroom ko, tinawag ko siya sa aking walk-in closet para tulungan akong pumili ng susuotin sa kasal ni Chari.

Nagpatulong ako sa kanya na ibaba ang zipper sa likod ko, mahirap tanggalin dahil masinsin ang zipper na yon.

Bagong ligo ako at nakalimutan kong wala akong suot na panloob. I heard him sighed and felt his trembling fingers. He must be having a hard time restricting himself from lusting me.

Pero mas nahihirapan ako. Isang linggo ng nagpapabaliw sa'kin sa kakaisip ng nangyari sa amin. Hinahanap hanap ng katawan ko ang kanyang init.

I can't take it anymore kaya kinausap ko siya ng masinsinan. "Yvo, pwede bang iparanas mo sa'kin yung rough sx? Yung hardc0re. Yung tutupad sa wild fantasies ng mga babae. Please?"

Hindi nga niya ako binigo, lumipas ang one month na araw-araw niya akong binabaliw sa sarap. Yung pagtitiis kong umiwas sa tukso noong bata-bata pa ako, bawing-bawi lahat dahil sa tindi ng pinaranas niya sa akin.

We did it sa kusina, sa shower, sa pool, sa loob ng kotse, basta kung saan kami maabutan ng init.

"Ooohh. You begged for this, Charity. I'll make sure na hindi ka na maghahanap ng ibang lalaki. If you do, babalik ako sa pagiging bad boy. I swear, sisirain ko ang buhay ng lalaki mo." Bulong niya sa tenga ko habang binabayo ako ng matindi patalikod on a standing position habang sabunot ang buhok ko.

The sensual pleasure was doubled because my hands were tied, the ropes were knotted on the hook in the ceiling. My body and mind can't fathom the intense gratification he's giving me. Ganito kasarap magparusa ng isang gwapong bad boy.

Yung sinabi niya kanina lalong nagpataas ng balahibo ko. Nakakakaba rin pala kapag may lalaking nao-obsess sa'yo.

After reaching the climax and c*mmed inside me, napayakap na lang siya sa akin at humingi ng tawad. "I'm sorry for what I said earlier. I don't want to be possessive. Ayoko ng bumalik sa pagiging g*go, Chat. Nasabi ko lang yon kasi binuhos ko na lahat ng feelings ko para sa'yo. Ayokong makita ka na may iba. But if you really don't love me, I can let you go."

Tinanggal na niya ang lubid na nakatali sa akin at nagsimula na siyang ayusin ang sarili.

Now it bothered me a lot, wala na yatang papantay sa performance niya. Sinigurado niyang hindi ko na kailangan maghanap ng iba. Ang malala pa, araw-araw hinahanap ng katawan ko ang init niya.

I hate him! He can let me go? Kasi anytime pwede siyang makakuha ng babaeng ipapalit sa'kin. Mas bata, mas maganda, mas exciting kesa sa akin.

He admitted before na walang babae na ikinama niya ng at least four times, pinakamatagal na yung tatlo dahil pinagsasawaan niya agad at ayaw din niyang magkaroon ng emotional attachment. He's a certified womanizer. That worried me a lot.

"Tapos na ang one month deal natin, undecided pa rin ako. I don't want to lose you but I don't want a long term commitment--"

Hinawakan niya ang kamay ko at ngumiti. "It's ok. Don't pressure yourself. Naiintindihan ko. Masaya na akong malaman na 'you don't want to lose me.'"

I guess ang gagawin na lang namin ay ipagpatuloy kung ano mang meron kami.

Papasok na sana siya sa bathroom nang may bigla siyang naalala.

"Oo nga pala, Chat. May ipapakilala ako sa'yong cute na babae. Pwede ko ba siyang dalhin dito?"

"Author's Note: pasensya na po kung magulo ang turn of events. Mahirap kasi ikonek yung past season dito. Comment nyo na lang kung may di kayo maunawaan o nalilito kayo. Kasi ako rin eh, hahaha. Thank you po sa support. Pasensya na po kung mag UD lang ako pag may at least 20 comments na. Bigay niyo na sa'kin FREE naman ih. Thank you.

.