Chapter 31
Narumi Gail Cruz
Hindi ako makapaniwalang nasa mismong harapan ko ngayon si Al I blink several times just to make sure that I'm not hallucinating or what I also pinched my arm but he stop me from that trick.
"Ok na hindi mo kailangan pang kurutin ang sarili mo dahil totoo ako, Oh ayan hawakan mo pa mukha ko para makasiguro" sabi niya habang inaaro saakin ang mukha. Sumimangot ako sa ginawa ni Al bakit kaya hindi kayang magseryoso ng taong ito kahit na kunwari lang? Huminga ako ng malalim bago ko nilayo ng dahan-dahan ang mukha niya saakin ang lapit kasi halos maduling na ako sa sobrang lapit.
"Kailan ka pa umuwi?" tanong ko habang matamang nakatingin sa kanya. Pinagmasdan kong mabuti si Al ilang linggo ko pa lang siyang hindi nakikita pero ang laki na kaagad ng pinagbago niy
