Chapter Twenty-four:
“Pearl,” tawag sa akin ni Angel. Tumingin naman ako sa kanya na nakapalumbaba at halatang malaungkot.
“Bakit?” tanong ko habang nag-eencode ng mga orders sa akin.
“Naisip ko, mali talaga ang ginawa natin noon kay Adam,” sabi niya. Napatigil ako sa magtitipa sa laptop at tiningnan siya. Nakita ko namang natigilan siya at napakamot na lang sa kanyang ulo.
“Siguro nga mali ang ginawa natin. Pumasok tayo doon at pinahiya ang love of his life! Pero let’s take a good look to the brighter side, Angel. Nalaman natin na kaya niya tayong talikuran para sa Granada na iyon!” I said.
Minsan wala rin sa hulog itong si Angel eh. Imbes na hindi ko maiisip si Adam eh ito na naman, bigla ko na namang naisip. I’m doing my best to forget him and move on. Wala na kong
