Chapter Twenty-seven:
“Pearl.”
Napatigil ako ng buksan ko ang pinto ng unit ko. Ganoon pa rin ang epekto niya sa akin. Why? Why after all ng ginawa niya sa amin, my heart still beats for him? He still have an effect on me.
“What are you doing here? What do you want?” I asked him with a monotone. Ayokong ipahalata sa kanya na natutuwa ako ngayon na makita siya. No, I will never do that.
“I’m sorry. Sa nangyari sa ating tatlo. I’m just angry that’s why I said those things. Hindi lang din ako makapaniwala na magagawa mo iyon, Pearl,” paliwanag niya sa akin.
“Do you know kung gaano kasakit ang mga sinabi mo? Pinili mo ang babaeng iyon over our friendship. The friendship na tumagal ng 15 years! Through thick and thin pero bakit napakadali sa’yong talikuran ito? I hate you,
