Chapter 29

974 Words

Nakatingin ako sa sarili kong repleksyon sa salamin kung saan kitang-kita ang bawat parte ng suot kong puting wedding gown, habang ang sarili ko ay hindi ko na makilala sa sobrang ganda ng pagkakaayos sa mukha ko. Ito na ang araw kung saan walang kasiguraduhan ang pwedeng mangyari, ang araw na inaasam ko at matagal kong pinangarap. "Ang ganda ko," puri ko sa sarili ko bago hinawakan ang parte ng bewang ko, buti na lamang ay nagkasya pa ang wedding gown ko at naglagay sila ng konting adjustment. "Maganda ka naman talaga kahit hindi ka nakaayos pero mas maganda ka sa araw na 'to." Napangiti ako sa bagong pasok. Si Dylan. "Akala ko hindi ka makakapunta?" "Hahayaan ko ba naman na hindi makita ang pinakaimportanteng araw mo?" mas lalong lumawak ang ngiti ko sa sinabi niya. "Sabi ko nga, p

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD