Till There Was You

Chapter 11 : Moments Together

BETHANY

She spent the next few days waiting impatiently, and most of her anxiety wasn't centered completely upon the desire to start the ball rolling against Marco Montez.

She wasn't the type of woman who wanted to be chased by a man, but she did want to see Gib again. She wanted it very much.

Napapansin lang niya na hindi naman siya pini-pressure ng kanyang boss tungkol sa kanilang imbestigasyon ni Marco Montez, para ngang wala itong pakialam sa pagka delay ng imbestigasyon. Tatlong araw na ang nakalipas simula ng e-postponed ni Gib ang imbestigasyon, at feeling niya parang andali ata niyang naloko sa lalaking iyon. Na konting alibi nito ay pumayag agad siya.

It was Friday evening nang papauwi na sana siya ay saka pa siya tinawag ng kanyang kasamahang reporter para sabihin sa kanya na tumawag raw si Gib at papuntahin raw siya nito sa Camp Crame.

Pagkarinig ng pakarinig niya sa pangalang Gib, nagmamadali agad siyang umalis sa naturang pahayagan. Pagkarating niya sa Campo masigla naman siyang nagtanong roon sa desk sergeant kung saan ang opisina ni Gib. Buti nalang at madali lang naman niya itong natunton. Though it was dinner hour, pero napakaingay pa rin sa paligid, keyboards clattering and voices buzzing in the background. Nang makarating na siya sa tapat ng opisina ni Gib, kumatok muna siya bago niya binuksan ang pinto. Then she saw Alex Miller perched on the corner of a clattered desk, with Gib sitting behind it.

"Hi Bethany!" malugod na pagbati sa kanya ni Alex.

Napangiti naman siya kay Alex pwera nalang sa lalaking nakaupo sa likod nito. Ano ba itong si Gib Sarmiento di nagpapalit ng damit, yong sinuot kasi nito nong nagkita sila last Monday ay ito pa rin ang suot nito hanggang ngayon. At ang itsura nito ay kagaya pa rin nong nagkita sila, walang ahit at parang hindi nakapagsuklay. Pero sa napapansin rin niya kay Alex parang pare-pareho lang pala sila ng itsura ni Gib.

"Well," panimula ni Gib. "Ngayong nandito ka na, so ano na ulit ang plano?"

"As in now? na ganyan ang-- na ganyan ang mga itsura ninyo?" napakunot-noo na sabi niya. "Tapos na ba yong isa pa ninyong tinatrabaho na kaso?"

"Just wrapped it up." a glint of amusement entered Gib's eyes. "Akala ko ba nagmamadali kang imbestigahan ang kaso ni Marco Montez."

"Oh, I am. I really am." matapat na sabi niya. Her gaze wandered uncertainly over the two guys once more. "It's just that..."

Sa wakas, napangiti ulit sa kanya si Gib. "Ikaw, okay lang ba sayo na bukas ng gabi nalang tayo magkikita ulit?" mungkahi nito.

"Hindi! Kung pwede ngayon na. Anyway nandito na ako eh, so bakit ipagpabukas pa?" tumikhim muna siya bago nagpatuloy sa pagsasalita. "Ano na ang agenda natin?"

Napatingin naman si Gib kay Alex tas tumingin ulit ito sa kanya. "A little surveillance activity. Gaya ng mga pinapanood mong movie." sabi ni Gib sabay hawak sa kanyang makapal na balbas. "Wag kang mag-alala Bethany. Madilim ngayon. So walang makakakita sayo na kasama ka namin." nakangiting wika nito.

She fought a surge of anger at his mocking tone but said nothing as she accompanied by the two men outside to the service lot behind the building. Ang dalawang lalaki na kasama niya ngayon ay mapagkamalan talagang mga gangster sa isang movie. Nang makarating na sila sa parking lot sabay namang binuksan ng dalawa ang magkaibang kotse. Nalilito naman siya kung saan siya sasakay sa dalawa.

"Kailangan ko bang mamili kung sino ang sasamahan ko sa inyo?"

"Hindi!" Gib said sharply. Tinitigan na naman siya nito ng matalim. Then he opened the passenger door and motioned her inside. "Sa akin ka sasama." he said shortly.

Napangiti naman siya ng wagas dahil nakita niyang napalunok si Gib pagkaupo niya sa passenger seat at lumantad ang kanyang mapuputing legs sa suot niyang black skirt...Hindi magiging boring ang gabi na ito, sabi niya sa sarili.

They parked just down the street from the Gray Paradise, arriving shortly after it opened for the dinner hour. Alex was watching the rear of the building. Matapos ang ilang sandali na pamamalagi sa loob ng kotse kasama ang sobrang tamihik at napakaboring na si Gib, nakalabas na rin sila sa wakas sa pamamagitan ng go signal ni Alex. Isa pa, pagod na rin siya at gutom. Kung tutuosin nga, hindi naman talaga niya ito ideya ang kumuha ng ganitong scoop.

"Ano pa bang hinahanap natin?" tanong niya sa wakas.

Gib just sighed disgustedly. "Si Marco Montez at ang mga tauhan niya, his routine, ang mga taong palaging nagpupunta dito, at kahit ano na pwede nating pagsuspetsahan."

In addition, Gib's mood swing distured her a lot. Ayaw rin niyang tawagin siya nitong madaldal, at higit sa lahat ang balewalain siya. But as the evening goes on, ang tanging nagawa lang ata niya ay sumulyap sa rugged na itsura ng katabi niya. Kaya tuloy na memorized na niya ang mukha ni Gib, kung gaano ka tangos ang ilong nito at kung gaano ka kissable ang lips ito. Anyway, hindi naman ito tumitingin sa kanya, nakatuon lang naman ang atensyon nito sa nightclub. Kaya malaya siyang pagmasdan ang itsura nito.

Nagsimula na nga siyang magpantasya sa lalaki, kaya na realized niya na si Gib Sarmiento ay higit pa sa lalaking inakala niya.

All of a sudden she sensed an alertness in his manner. Ang mga mata nila ay parehong nakatingin sa kararating lang na suburban sa tapat ng nightclub. Isa itong klase ng vehicle na bulletproof.

"Sino kaya ang nakasakay niyan?" agad na tanong niya.

Gib didn't answer. His eyes were trained intently on the man who stepped from the car. Napapansin rin niya na batam-bata pa, matangkad at gwapo ang lalaking bumaba sa kotse. Ang sumunod namang bumaba ay ang lalaking malaki ang pangangatawan, at may dala itong bag na parang oversize mailbag. Huminto naman ang lalaking may malaking katawan at inilibot ang paningin sa paligid. Nang makita nitong walang tao sa paligid dahil nasa madilim na parte sila, kaya ito nagpatuloy sa paglalakad at dumaan ito sa likurang bahagi ng nightclub.

Napakunot-noo naman siya at hinarap si Gib. "Sino kaya ang mga yon?"

"Si Marco Montez at ang kanyang bodyguard." sagot nito na hindi tumitingin sa kanya. "Buno the scarface ang tawag namin sa bodyguard niya."

Napatawa na naman siya sa alyas ng bodyguard ni Marco Montez, kaya tuloy napalingon sa kanya si Gib. "Anong nakakatawa?"

"Buno the scarface at Marco the shark..nakakatawa naman kasi ang mga alyas nila."

"Eh ano naman ngayon kung ganyan nga ang mga alyas namin sa kanila." sabi sa kanya ni Gib na halatang nairita. "Malalaman mo rin kung bakit ganyan ang napili naming alyas sa kanila."

And that was exactly what she was waiting for. Hindi na lamang niya kinulit si Gib tungkol roon, sa halip ay ibang topic nalang ang tinanong niya. "So, anong ginagawa nila ngayon rito?"

Napakibit-balikat naman si Gib. "Siguro kumukuha ng resibo, o kaya pera."

"Palagi mo na ba itong ginagawa?"

"Ang alin?"

"Surveillance. Ganito lang ba ang ginagawa mo, sit and watch."

"Kung kinakailangan, Oo."

"At may nakukuha ka talagang impormasyon?"

"Of course."

"Kapag nag su-surveillance ka, nagugutom ka rin ba?"

"Ano ba yang mga tanong mo, Bethany?" nairitang tanong nito. "Kung na bo-bored ka na, you can go home anytime."

"So, gusto mo na akong umalis?" angil niya. "Nagugutom lang ako. Ikaw ba hindi nagugutom?"

GIB

Nagugutom nga siya. Pero ayaw lang niyang aminin kay Bethany. "May barbeque house diyan sa corner. Bilisan mo na bago ka pa maubosan."

Bethany's eyes turned toward him. "We are making progress, aren't we?" malambing na saad nito. "To think na pinagkatiwalaan mo akong maglakad sa madilim na daan." tiningnan nito ang kanyang relong pambisig at napailing. "Lalo na at malapit ng mag ten o'clock."

Siya naman ang napapailing nang padabog na umalis si Bethany habang nakasimangot ang mukha. "Dalhan mo kami ni Alex ha, pag may natitira pang barbeque." sigaw niya rito. Napatawa lang siya sa naging reaksyon ni Bethany. Siguro kung hindi lang ito reporter may posibilidad na liligawan niya ito.

Naglaho naman ang ngiti sa kanyang mga labi nang binigyan lang siya ni Bethany ng isang pandesal pagkabalik nito ten minutes later.

"Pandesal lang." reklamo niya. "Alam mo bang hindi ako kumakain ng tinapay."

"Ikaw kaya ang bumili ng makakain mo. Sirado na yong barbeque house na sinasabi mo, wala na ring ibang tinapay bukod diyan sa pandesal. Buti nga at tinirhan pa kita."

"Eh ano yang kinakain mo? clubhouse yan ah."

"Eh ano ngayon? ako naman ang bumili." she took a bite of her own sandwich and savored the delicious taste. "Sa susunod, ikaw ang bumili para makapili ka kung anong gusto mong kainin."

Tumahimik na lamang siya at kinain yong pandesal. Kahit na hindi talaga siya mahilig sa tinapay pero kinain nalang niya ito kaysa magutom.

BETHANY

Nabusog talaga siya sa kinain niyang clubhouse sandwich. She was feeling better now, except for her cramped muscles. Nahihilo na rin siya sa kakatingin sa labas-masok na mga tao sa Gray Paradise nightclub. Nagulat lang siya dahil maraming mukhang babaeng minors na pumapasok roon, at ang iba naman ay nakasuot ng halos kita na ang kaluluwa.

"Mabuti nalang at oramismo ang plano nating pumunta dito." sabi niya kay Gib. "Siyangapala, nasaan nga pala si Alex?"

GIB

Sa di malamang rason, naiirita na naman siya sa tuwing hahanapin nito si Alex. Hindi naman sa nagseselos siya, ayaw lang niyang nagpapacute si Bethany kay Alex dahil baka kagatin pa ng brusko niyang kaibigan ang pagpapacute sa kanya ni Bethany. Matinik pa naman sa chicks si Alex dahil nga may s*x appeal naman talaga ang kaibigan niyang iyon.

"Bakit ba napakablondy ng buhok mo?" pag-iiba niya ng topic. "Sa tingin mo ba nababagay sa isang pinay ang blondy na buhok?"

BETHANY

Napamaang siya sandali sa komento ni Gib. "Para sabihin ko sayo," she informed him haughtily. "Half Israeli ako, at wala kang pakialam kung anuman ang kulay ng buhok ko. Problema na sa nakatingin yon." birada niya sa pakialamerong lalaki.

Sinaway naman siya ni Gib. "Ah ganon."

"Ganon nga Mr. Pakialamero. Siguro ang mga tipo mong babae yong mga Maria Clara ano? yong mahinhin, walang arte at tahimik lang."

Gib's eyes lit up. "Well..." gusto lang naman niyang asarin si Bethany, lalo kasi itong gumaganda pag naiinis. "Ang weakness ko talaga sa babae ay yong marunong magluto, simple lang at saka hindi madaldal."

Laglag naman ang panga niya sa sinabi ni Gib. Wala kasi sa katangian niya ang mga nabanggit nito. Pero at least marunong siyang magluto. "Pihikan ka pala sa mapapangasawa kaya ka umabot ng treinta at single ka pa."

GIB

Napangiti naman siya sa sinabi ni Bethany. Naisip kasi niya na hindi talaga mauubosan ng sasabihin itong si Bethany. Typical na madaldal na babae. "Paano mo naman nasisiguro na wala pa akong mapapangasawa?" he saw a sudden flare in her eyes at his words. Nagseselos kaya ito? The thought pleased him for some unknown reason.

BETHANY

"Nabanggit mo sakin noon." palusot niya.

"Ahh..naalala ko nga na sinabi ko sayo na I was a bachelor. Pero hindi naman yan ibig sabihin na wala akong mapapangasawa."

"Wala naman talaga, diba?" the moment the words were out, naisip niyang sana hindi nalang niya sinabi iyon. Surely she sounded hopeful..

"Yes," he started to say. "Wala nga."

What happened next she was never sure. One minute she was standing right next to him, the next minute nakapulupot na ang mga kamay nito sa beywang niya, and she was half dragged. Pero ang mas ikinagulat niya ay ang paglapat sa mga labi nito sa mga labi niya. May pagkakataon naman na umiwas siya, itulak at sampalin niya ito dahil naiisahan na naman siya nito, yet the thought of struggling never entered into her mind. She felt as if she'd been waiting again for this moment. He nipped her lips softly and slowly. Unti-unti namang sumara ang mga mata niya at ninamnam ang napakasarap na pakiramdam na dulot ng pagsimsim nito sa kanyang mga labi. He drew her closer to him. Kasabay ng paglapat ng kanilang mga katawan ay ang paglalim ng halik nito. He sucked her lips and thrust his tongue inside her mouth. She felt like passing out at the overwhelming sensations his kiss brought to her being. Lalo na't hindi pa niya naranasan na mahalikan ng lalaking may balbas, nakakakiliti talaga sa pakiramdam niya. Kahit hindi siya marunong dahil pangalawang beses pa lamang siya nakatikim ng halik mula sa lalaki, pero sinubukan niyang gantihan ang halik nito. Then, she encircled his neck with her hands.

Reluctantly her lashes flickered open. Naiinis siya sa kanyang nakikita. Gib was kissing her with his eyes wide open, at ang mga mata nito ay nakatuon sa entrance ng Gray Paradise.

Agad-agad ay inapakan niya ang paa ng lalaki at malakas niya itong itinulak.

"Bakit mo yon ginawa?" Gulat na tanong niya.

"Pareho rin ang itatanong ko sayo." sagot niya, her eyes flashed in darkness.

"Nakatingin kasi satin ang mga tauhan ni Marco Montez. Parang minamanmanan tayo, kaya naisipan kong halikan ka para mag-akala silang magkasintahan tayong naglampongan sa labas ng bar."

"Sana man lang binalaan mo ako."

"Wala ng oras." kibit-balikat na sagot nito. A slow grin spread across his face as she look into him.

GIB

Lihim naman siyang napangiti sa di mapintang mukha ni Bethany. He couldn't resist teasing her. "Sa susunod na hahalikan kita, iyong-iyo na talaga ang buong atensyon ko."

"Assuming ka rin noh, hoy lalaki! wala nang next time." iritadong pahayag nito.

BETHANY

Wala ba talaga siyang ka apeal-apeal ni Gib? Hindi naman siya ganito before eh, kung walang pakialam sa kanya ang lalaki eh di kever! The only thing that saved her pride ay yong ma distract niya si Gib sa klase ng suot niya.

Namayani ngayon ang katahimikan sa pagitan nila. Lumalalim na rin ang gabi kung kaya napahikab siya sa antok. The air grew still and quiet, umiingay lang ang kapaligaran pag may lumabas na customer sa nightclub at dumaan na sasakyan. With the enveloping darkness sorrounding them and with Gib engrossed in his own thoughts, pumasok na lamang siya sa backseat ng kotse at tuloyan na nga niyang ipinikit ang mga mata.

The next thing she knew is that she was aware of the steady thump of a heartbeat beneath her ear. Naalimpungatan pa kasi siya kaya ang napansin lamang niya ay ang nakasandal siya sa matigas na bagay.

A low chuckled vibrated beneath her kaya siya nanigas. By chilling degrees she became aware of her position. Mulat na mulat na ngayon ang mga mata niya, and she saw that Gib had moved to prop his back against the car door. She was reclining across the seat, her back supported by a muscular arm, her head nestled quite cozily into his shoulder.

"Wag ka munang gumalaw." sabi ni Gib sa namamagaw na boses. His knuckles brush across her check, was oddly soothing. She just found herself settling once more against his solid muscles, savoring this unaccustomed feeling of closeness.

"Anong oras na ngayon?" her voice was still blurred by sleep.

Pinailaw ni Gib ang kanyang cellphone para makita nito ang oras. "It's nearly four."

"Oh-my-G! madaling araw na pala." she raised her head slightly to peer across the street. Yong mga nakakasilaw na ilaw sa nightclub ay naglaho na rin. "Ang dilim na dito." napakunot-noo na sabi niya.

GIB

Now it was his turn to be embarrassed. Napaka awkward kasi ng posisyon nila, lalo na't sila nalang ang natitirang tao roon sa madilim na parte. Umuwi na rin kasi si Alex. "Isang oras na ang nakalipas nang mag close ang nightclub." pag amin niya sa wakas.

"An hour ago?" she repeated. "Pero bakit pa tayo nandidito?"

It was a logical question, kaya agad siyang nag-iwas ng tingin kay Bethany. "Ayaw kasi kitang magising." bruskong sabi niya.

Nanahimik naman si Bethany. He didn't have to look at her to know that she was smiling. She moved a little so that she would face him more fully, and when she was, isinandal niya ulit ang ulo sa bintana at pinagmasdan ang madilim na kapaligiran.

"Kung may gusto kang sabihin, sabihin mo na." nasabi rin niya sa wakas.

Humina naman ang pagtawa nito, more on a seductive laugh, but her tone was innocent enough. Bigla namang hinaplos ng mga kamay nito ang dibdib niya.

"Sa tingin mo, ano kaya ang sasabihin ko?"

"Baka isipin mong papatulan kita ah. Pero para sa kaalaman mo, hindi ako papatol sayo kahit maganda ka pa at gorgeous." his jaw clenched. "Siguro naman marami ng nakapagsabi sayo niyan."

"Oo naman." pag amin nito. "Marami na ngang nakapagsabi na maganda ako at gorgeous. Hindi ko nalang binigyan ng ibang kahulugan ang sinabi nilang iyon." napatigil na ito sa paghaplos sa dibdib niya. "Not until now."

Kung paniniwalaan niya ang mga sinasabi ng babae, he was again the biggest fool alive in this world.

"Tell me something." the words were a husky murmur in the dark. "Do you really think that I have a gorgeous body?" biglang tanong sa kanya ni Bethany.

Her fingers played his thick hair. The tip of her tongue darted out to trace a moist path around the curve of his lips. She had just the right touch, both coy and seductive. Everything to drive a man wild.

"Siguro nagkamali lang ako sa sinabi ko." palusot niyang sabi.

There was a hint of smile at her mouth. "Sigurado ka?"

"Sure did." at sabay silang dalawa na napatawa.

Nagkakagusto na kaya siya kay Bethany?..Well, he didn't care, and yet he knew it would be so easy.

"Gib." sambit ni Bethany sa pangalan niya. Hinawakan naman ng mga daliri nito ang tungki sa kanyang ilong. "May peklat ka ba sa iyong ilong?"

*****