Chapter 18
1760 Words
Chapter 18
Umuwi akong nag-iisip nang mga gagawin ko, kahit kasi gusto kong aminin na mahal ko siya ay alam kong hindi niya na ako mahal. Closure na ang hinihingi niya, Wensy.
Gabi-gabi akong umiiyak at ngayong gabi ay feeling ko para akong patay na sa sobrang lungkot, kahit nahinga pa ako.
Tumabingi ako ng iga at agad niyakap ang aking unan, doon ko naisip ang mga nangyari sa amin noon. Isang masasayang ala-ala.
“Halika ka nga dito.” hinila niya ako at mabilis na iniga sa kaniyang dibdib, “Bakit malungkot ang girl friend ko?” isang malambing na tanong niya sa akin. Hinalikan niya ang noo ko, saka nawala ang iniisip kong problema. “Wala lang iniisip ko lang, kung paano ang mangyayari kung hindi tayong dalawa ang magkatuluyan?”
Kumunot ang kaniyang noo, sinilip niya ang mukha ko habang nakahiga ako sa kaniyang dibdib.
“Kung hindi tayong dalawa ang magkakatuluyan sa huli, edi sisimulan ko muli sa umpisa.” hindi ko iyon naintindihan, paano niyang sisimulan sa umpisa? “Uumpisahan ko muli para magkatuluyan na tayo sa huli.” humigpit pa lalo ang kaniyang yakap sa akin.
“Hindi ko hahayaang makawala sa akin, Shore.” inangat ko ang aking tingin sa kaniya, hindi ko alam ay may nag-aantay na pala na labi sa akin at agad na sinakot ang labi ko.
“Akin ka lang, Shore hanggang huli.” inilayo niya ang kaniyang labi sa akin at agad akong pinatungan. “Paghindi ka pa rin naging akin, bubuntisin na kita.” isang hampas ang ibinigay ko sa kaniya, “Siraulo, malalagot tayo kay Tita Luna.”
“Malaki na tayo, Shore. Kaya na nating bigyan ng buhay ang magiging anak natin, but of course kailangan muna nating magpakasal.” matapos niyang sabihin iyon ay hinalikan niya naman ang aking leeg, napapikit ako sa lambot ng kaniyang labi.
Ngunit nang maisip ko ang sinabi ng lola ko? Ay gusto kong maiyak muli.
Hinawakan niya ang dibdib ko, tila nilalaro iyon ng kaniyang daliri at nang iangat niya ang damit ko ay tumambad sa kaniya ang malago kong dibdib. Hindi kasi ako nag-bra at masakit sa gilid.
Tinignan niya muna ako, bago niya halikan ang tuktok nito.
“Uhm! G-gav..” kahit halik lamang iyon sa tuktok ng aking dibdib ay hindi ako mapakali sa sobrang sarap. Unti-unti niyang kinain ang mga iyon, wala akong nagawa kung hindi ang kagatin lamang ang sariling labi sa sarap na kaniyang ginagawa sa akin.
“Ah! Uhmm!” ramdam na ramdam ko ang init ng bunganga nitong kinakain ang dibdib ko. “I love you,” bumalik siya sa aking labi, kasunod no’n ay mabilis niya akong hinubaran ng pang ibaba.
Sa ilang beses na mayroong nangyayari sa amin ay hindi na ako nahihiya ipakita sa kaniya ang sarili ko.
Nang maalis niya rin ang kaniyang saplot ay doon niya itinutok sa akin ang ari nito. “Ready?” tanong niya sa akin, hinawakan ko lamang ang kaniyang braso, kasabay no’n ay ang unti-unti niyang pagpasok sa akin.
Masakit ngunit habang tumatagal ay para akong binabaliw.
“Ah! Ah!” paulit-ulit kong ungol. Ramdam na ramdam ko ang kahabaan nito sa aking loob. Mas binilisan niya ang pagpasok sa akin, halos hindi ako makahinga sa sarap. “Ugh, S-shore..” hinablot ko ang kaniyang batok at mabilis siyang hinalikan, ngunit mas lalong bumilis ang kaniyang pagpasok sa akin.
Ilang saglit lang nang ilabas niya ang kaniya sa akin, hinawakan niya ang sarili nito at itinaas baba niya hanggang sa tumalsik sa akin ang kaniyang katas.
Mainit na likido ang tumulo sa puson ko, habang siya ay kagat-kagat pa ang labi nito. “Ah! Parang gusto ko pa.” pinunasan niya lamang ang tyan ko ng tissue.
“Kawawa naman ang mga anak ko.” pinapanood ko na lamang siya, tila natawa sa kaniyang sinabi.
Minulat ko ang aking mga mata nang mapagtanto kong umaga na pala. Ibig sabihin ay nakatulog lamang ako nu’ng naalala ko ang lahat?
Kumilos ako nang mabilis, ayoko kasing ma-late. Lalo na ngayon na marami ng problema ang Shore Corp. “Romi, pakikuha naman ako ng kape.” tawag ko sa kaniya sa isang telepono. “Copy, Ma’am President!” halos hindi ko makalimutan ang sinabi ni Gav kagabi.
Bakit niya kukunin ang Shore Corp? Alam naman niya na nalulugi na nga ito, kung sana ay tinulungan niya na lang ako at hindi na muna kunin ang in-invest niya ay sana hindi pa ito nadagdag sa problema ko.
“Ma’am, ito na po.” ilang saglit pa nang umakyat ko si Romi na may hawak na kape. “Salamat, ikaw? Nagkape ka na ba?” ngumiti lamang ito sa akin at tila maiiyak sa tanong ko.
Ano nanaman ang nangyayari sa kaniya?
“Ma’am President, maraming salamat! Sa totoo n’yan ay ngayon lamang ako natanong ng boss ko, kung nagkape na ak-”
“S-sige na! Magkape ka na lang, kung ayos lang? Saka lumabas ka na rin.” pumikit siya habang natungo, “Maraming salamat talaga, Ma’am President!”
Hays! Bakit ba naging ganito ang buhay ko?
Isang tawag ang natanggap ko mula kay Vessai, kaya naman agad ko iyong sinagot. “Bakla, bukas na ang binyag, ah!” bungad niya sa akin, nanlaki ang mga mata kong tignan ang aking kalendaryo at gano’n na lamang ang gulat ko nang makita kong bukas na nga iyon!
“Sai! Oh god! Mabuti na lang talaga at sinabi mo sa akin!”
“May good news rin ako sa ‘yo! Bilis! Excited na ako sabihin sa ‘yo!” tatanungin ko pa lamang kung ano iyon, ngunit agad na niya akong inunahan. “Hindi raw makakasama si Danica bukas!”
Ano ang good news doon?
“Sai, wala na akong pakialam sa kani-”
“Saka ito pa! Ano ‘yung nabalitaan kong may lalaking umaaligid sa ‘yo?” sino naman ang tinutukoy niya? “Wala namang umaaligid sa akin, Sai.” may sinabi siyang hindi ko narinig, dahil sa sobrang hina. Parang may kasama siya at kinausap niya iyon saglit.
“Meron daw!”
“Sino ba ang nagsabi sa ‘yo na meron? Wala naman kasi talaga!” bakit ba niya pinipilit na meron, tatanong sa akin, pero pagsinagot ko naman ‘di ako papaniwalaan. “Si Ga-” nahinto niya ang kaniyang sasabin. “Ga?”
“God! Ano ba, Den! Umalis ka nga!” napataray na lamang ako nang marinig kong tinawag niya si Den, “Alam niyo, magkita na lang tayo bukas. Mag-usap na lang tayo bukas, nanghihingi na ‘yan si Den ng isa pang anak.” saka ko pinatay ang tawag ni Sai. Nagbalik ako sa pagbabasa at review ng mga papel, doon ko lang nakita kung ilang milyon ang in-invest ng mga Rejanjo.
Mas tumaas pa iyon nu’ng umangat ang kumpanya nila. Tie sila ng in-invest ng mga Shin. Iyong kaibigan rin ni mommy at ang anak no’n ay ang lalaking kumuha ng tires ko nu’ng college ako.
“Ma’am! Ma’am President!” nasapo ko ang aking noo nang marinig ko nanaman ang boses ni Romi. Feeling ko ay isa rin siya sa nagbibigay ng stress sa akin, “What?” kalmado kong tanong sa kaniya, habang nakasilip ang kaniyang mukha sa pinto.
“Ma’am, may gwapo.” ano? Ano ba ang pinagsasabi nito? “Please, Romi. Kung wala kang magandang sasabihin ay ‘wag mo muna akong gulihin-”
Bumukas ang pinto at tila nahinto ko ang sasabihin ko nang makita ko kung sino iyon. What the heck is he doing here?
Napatayo ako agad sa aking kinauupuan, “S-siya, Ma’am President ‘yung sinasabi kong gwapo!” hindi ko pinansin si Romi at agad na tinapunan ng tingin si Duke, ano ang ginagawa niya dito?
At paano niya nalaman?
“Buttercup,” tawag niya sa akin, maayos ang kaniyang buhok at litaw na litaw ang kaniyang itsura. “Ano ang ginagawa mo dito? Saka paano mo nalaman?”
“Hindi ka mahirap alamin, Cervantes. Isa pa lang kilala na designer ang vocalist namin.” itinaas niya ang isang papel, iyon ang contract na pinirmahan ko. Pumikit ako ng mariin, “Hindi ba’t sinabi ko na aayaw na ako?”
“Babayaran mo ba?” natikom ko ang aking bibig, wala na akong pera pambayad. “A-ano..” pabagsak akong napaupo sa aking upuan, ano ba naman na buhay ‘to!
“Alam ko ang problema mo. I can invest in this-”
“No! I mean, please ‘wag! Sobrang laki nang pwedeng magastos sa kumpanya na ito.” kahit mag-invest pa siya ng milyon ay pampayad pa lang iyon siguro kay Mrs. Ferrer at paano naman ang hinihingi ni Gav?
Ang lalaking iyon!
“Hindi kita pipilitin kung ayaw mo, pero magsabi ka lang kung kailangan mo. Kaya kong mag-provide ng accessories kung sakaling kailangan mo para sa mga design mo.”
“Bakit ganiyan ka sa akin? Nito lang tayo naging magkakilala, bakit mo ako tinutulungan?”
“Sabi ko sa ‘yo, ayoko sa babaeng may gusto sa akin.” tapos? Ano naman ang kinalaman ko sa mga babaeng ayaw niya na may gusto sa kaniya? “Mas pinahanga mo ‘ko, ika lang babaeng tumanggi sa akin.”
“Didirestuhin na kita, wala akong pakialam sa ‘yo. Akin na ang singsing.” inilapag ko ang aking kamay, tila hinihingi ang singsing na nagbigay sa akin ng contract. “Hindi ko kailangan ng invest mo. Sisiguraduhin ko munang hindi aalis ang isang investor sa Shore Corp, dahil magiging walang silbi ang invest mo, kung aalis lang din naman ang isang iyon.”
Masyadong mahal rin ang mga projects, para umangat muli ang Shore Corp.
“Maghihintay ako,” saka niya inilapag ang isang singsing sa bulsa nito. Lumapit siya sa akin mula sa gilid ko, “Akin na, pwede namang ilapag na lang d’ya-” kumalabog ang aking dibdib nang lumuhod siya sa gilid ko.
Ano ba ang ginagawa niya!
“Tumayo ka nga!”
“Buttercup, will you be my vocalist?” wala akong nagawa kung hindi ang tignan lamang siya. “Andito po si Ma’am Presiden- Wah!” nabigla akong mapatingin sa may pinto, gano’n na lamang ang gulat ko nang makita ko si Romi kasama si.. Gav.
- Writer
