CHAPTER 41
“We are sorry to inform you, Miss San Agustin, but the baby didn’t make it.”
Siguro iyon na ang pinaka masakit na bagay na narinig ko sa tanang buhay ko dahil so sobrang sakit, hindi ko na alam kung paano iyon makakayanan. Hindi ko ito mailarawan… basta ang alam ko lang, para akong pinatay kasabay ng pagkawala ng baby ko.
Noong oras na iyon sinusubukan akong pakalmahin ng mga tao sa paligid ko. Hindi ko na sila makilala dahil durog na durog ang puso ko, nanlalabo na ang paningin ko dahil sa pag-iyak.
Hinagpis.
Hindi ko noon alam kung saan ako kakapit upang kayanin ko ‘yung sakit. Iyong mawala sa akin ‘yung anak ko nang ganoon kabilis? Lalong hindi ko matanggap… Hindi ko man lang siya nasilayan. I have so many plans for my baby, but what should I do now that I
