Chapter 25

1259 Words

Camille Pov "Anak, alam kong napatawad mo na ako sa mga kasalanan ko kaya sana patawarin mo na ang taong responsable sa pagkawala ko." pakiusap ni tatay. "Tay, hustisya ang kailangan namin. Umabot na ng isang dekada tay." "Anak napaaga lang ang pag-alis ko, pero doon na din ang punta ko. Matuto kang magpatawad, nagawa mo sa akin yan kaya alam kong magagawa mo din yan ngayon sa iba. Isipin mo nalang ang magiging anak mo." Naguluhan ako sa sinabi ni tatay. "Tay anong ibig mong sabihin?" tanong ko dito. "Hanapin mo ang kapatawaran sa sarili mo, matuto kang yakapin ang taong nandiyan saiyo. At matuto kang magpaubaya anak. Mas magiging masaya ka kapag nagawa mo iyan. Alagaan mo sana ang sarili mo at ang mga mahal mo sa buhay. Mag-iingat ka/ kayo anak. Salamat." bigla na itong naglakad pa

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD