Chapter Thirteen (Spg)
2798 Words
ANG KABANATANG ITO AY MAY
MASELANG PAKSA
HAPPY READING
Meeting her Parents
Part Two (Flashback)
I woke up all of a sudden when I felt
someone squeezing me, I tried to move around but I felt a heavy thing pinning me down making me unable to move, so I look around only to find Cray and Carson are cuddling me and hugging me like a vine.
I can't help but snort "grabe hindi
naman ako aalis eh I messed up their
hair and they both stirred, slowly waking up.
"Good morning!" nakangiting bati ko
sa kanila
Patuloy akong ngingiti hanggat kaya
ko. Sabi nga ng ilan na malakas kang tao kung nakakaya mong ngumiti sa kabila ng problemang kinakaharap mo.
"Angel?" patanong na tawag sa akin ni Carson, hindi ako kumibo bagkus ay
tumingin lang ako sa kanya ng may
pagtatanong.
"we were there.." simpleng sambit
niya na nagpakunot ng noo ko
anong ibig mong sabihin?" nakakunot ang noo na tanong ko, may hinala ako pero hindi ako sigurado. Knowing them baka nga sabay pa kaming dumating ng Cagayan de Oro.
"Nakita namin yung nangyari, nandoon kami.." naluluha na ako sa
kahihiyan habang nakatingin sa
malungkot nilang mga mata.
"Sobra kayong preoccupied kaya
hindi niyo kami nakita." Cray said
"narinig niyo ba lahat?" Hindi ko alam kung bakit hindi matigil sa pagtulo yung luha ko, habang naiisip ko na naman yung nangyari pakiramdam ko.
"Sorry Angel, hinging paumanhin ng
dalawa kasabay ng marahang pagtango.
Napapikit nalang ako at napabuntong hininga dahil hindi ko naisip na malalaman nila ang bagay na iyon.
"Paano? Gusto kong malaman kung
paano ka napunta sa Crystal.. seryoso
pero mababakas ang awa sa boses ni
Carson ng magsalita siya.
"Wanna know my story?" malungkot
na ngiti ang pinakita ko sa kanila ng
magtanong ako, tumango lang ang
dalawa.
Muli akong napabuntong hininga ng
magbalik tanaw ako sa aking nakaraan.
FLASHBACK......
Fourteen years ago.....
I was fourteen years old that time, pinanganak at lumaki ako dito sa Cagayan de Oro. Nagmula ako sa mahirap na pamilya, pero hindi mo masasabing isang kahig isang tuka
ang pamumuhay namin dahil nakakakain pa naman kami ng tatlong beses sa isang araw.
Meron akong nag-iisang kapatid na
babae si Carmina. Carmina is fragile and frail lagi siyang nagkakasakit pero hindi yun naging kabawasan sa mga magulang ko, mas lalo pa siyang minahal ng mga ito, carmina's georgous and she's smart unlike me I'm just strong but dumb.
Being the oldest children tungkulin
kong magparaya at tulungan ang kapatid ko at pamilya ko, nung mga panahong iyon kailangan namin ng pera para masustentuhan yung pagpapagamot ng kapatid ko kaya tumigil ako sa pag-aaral at nag simulang mamasukan biglang isang kasambahay sa mayaman naming
kababayan.
Habang nag tatrabaho ako wala akong ibang iniisip noon kung hindi ang matulungan sila nanay kase yun lang
yung paraan ko para kahit papaano ay mapansin din nila ako, na baka pag
gumawa ako ng bagay na makakatulong sa kanila ay mahalin din nila ako, hindi naman kase lingid sa akin na hindi anak ang tingin nila sa akin pero ipinagwawalang bahala ko lang iyon dahil yun yung alam kong tama.
monthly ang schedule ng sahod ko
pero mas gusto ko itong ipunin sa mga amo ko para hindi ko magastos, mabait naman din kase sila, libre pa nga ako lahat doon.
Pero nung panahon na dapat ay
kakailanganin ko yung perang naipon ko para may maipangpagamot ako, dun ko lang nalaman na wala na pala kahit piso, tinanong ko yung amo ko kung saan napunta yung sahod ko, ang tanging naging sagot lang nila ay "kinailangan ng nanay mo yung pera, pambili ni Carmina ng damit para sa birthday ng kaklase niya.
Nagkakasakit na ako nun over fatigue and anemia, yung mga amo ko na dati ay maayos ang turing sa akin ay
nagbago, dahil sa hindi na ako
makatulong sa kanila, they started
hurting me and humiliating me. At first it was verbal I remember those words na lumatay sa pagkatao ko USELESS. STUPID. IDIOT. WORTHLESS. mga salitang binibitawan ng mga amo ko.
May mga pagkakataon pa na
hinihiya nila ako sa harap ng mga
kaibigan nila. One time may party sa
kanila non, accidentally kong natabig
yung isang tray ng pagkain, grabe yung naging galit nila halos hubaran nila ako non sa harap ng madaming tao. Kahit anong sorry ko hindi nila ako pinapakinggan tuloy lang sila sa
panghihiya sa akin.
And then the verbal became physical, yung asawang babae sinasabunutan ako, sinturon, suntok may time pa nga na hinubaran ako at saka ako tinali sa likod ng bahay nila.
Wala akong magawa kundi ang umiyak at mag dasal dahil yun lang ang kaya kong kapitan, pero kahit ang
panginoon tinalikuran na ako nung mga panahong iyon.
"Hey angel, kung hindi mo pa kaya
wag mo ng ituloy please.." narinig kong bulong ni Carson habang yakap niya ako ng mahigpit but I just shooked my head. I held back my tears and I continued talking.
Akala ko nung mga panahong yun ay
wala ng mas sasakit sa nangyayari sakin pero hindi ko lubos maisip na meron pa palang mas masakit na mangyayari.
Akala ko hanggang physical na
pananakit lang ang dadanasin ko pero
hindi ko naisip na aabot sila sa sexual
abuse.
"The-y..they t-touched me e-every...
where.."
Tuluyan na akong napaiyak ng
maalala ko ang masakit kong nakaraan.
"shh.. enough angel..." Patuloy sa
pagyakap sakin ng mahigpit si Carson
habang hinihimas ni cray ang buhok ko.
Pero hindi ako nakinig patuloy akong
nagsalita, "Hinahawakan nila ako sa mga maseselang parte ng katawan ko. T-ta..pos y-yung ari nung amo kong lalaki ay p-pilit niyang isusubo sa akin. Hindi sila tumitigil kahit na umiiyak na ako."
Sabi ko sa sarili ko nun na masuwerte pa din ako kase hanggang doon lang yung ginagawa nila.
"Isang araw habang binababoy ako
nung lalaking amo ko du-dumating yung nanay ko." Napangiti ako ng mapait at napatingin ako sa kanilang dalawa.
Akala ko nun magagalit yung nanay
ko, pe-pero wala siyang ginawa tumayo lang siya at pinanood ako habang binababoy ako ng amo ko.
Yung tingin nung nanay ko nun,
sinasabi nung mga mata niya na deserve ko yung nangyayari sakin, nakatulala lang ako sakanya nun umiyak at nagmamakaawa.
"Cray, Carson yung nanay ko na walang ginawa kung hindi ang pasakitan ako ay walang ginawa habang winawalanghiya ako ng ibang tao, tanga ba ako para mahalin siya ng paulit ulit kahit na sinasaktan niya ako?" umiiyak ng tanong ko
"hindi mo kasalanan angel,
napakabait mo dapat kang mahalin at
hindi dapat saktan." Buong pusong saad ni cray at hinalikan ako sa noo.
Nung nagsawa na sa kakaabuso sakin yung amo ko ay isinoli na ako sa pamilya ko.
Sobra akong natrauma nun, ni hindi ko makuhang magsalita, nanatili lang akong nakatulala.
May mga gabing magigising ako na
lumuluha ilang buwan akong hindi
pinapatulog ng nangyari nightmares after nightmares.
May mga time noon na hindi na ako
natutulog dahil sa takot ko, sa tuwing
ipipikit ko ang mata ko yung pang
aabuso sakin ang nakikita ko.
Meron yung isang buong linggo na
sobrang bait ng pakikitungo sakin ni
nanay, ang saya saya ko nun, sabi ko sa sarili ko finally nagbago na si nanay, mamahalin niya na ako at ituturing na niyang anak.
Pero yung pagiging mabait ni nanay
at yung pagbabago niya may expiration date pala.
Hanggang isang linggo lang pala na
anak ang turing niya sakin, yung
pagmamahal na kaytagal kong inasam
ay pang hanggang isang linggo lang.
Para akong kawawa noon na
pinasabik sa pagmamahal, iniumang sa akin pero bigla ding babawiin nung
malapit ko ng maabot.
After nung isang linggong pagiging
mabait ni nanay, mayroong isang may
edad na lalaki ang pumunta sa aming
bahay.
Nagtataka ako kasi laging tumitingin
sakin yung lalaki, akala ko noon baka
nagtataka lang at lagi akong tulala at
wala sa sarili.
Isang linggo ding nagpabalik balik
yung lalaki at tuwing pupunta siya ay lagi siyang may inaabot na pera kay nanay.
Nahihiwagahan man ay lihim parin
akong nagpapasalamat sa lalaki kasi
tinutulungan niya yung nanay ko.
Sabi ko nun sa sarili ko ang bait
naman ng tao na ito para tulungan kami.
Napaka swerte nung mga anak niya kung mayroon man siyang anak kase mabuti siyang tao.
Nung sumunod na linggo bumalik na
naman yung lalaki pero this time nagtaka na ako kase nilalagay na ni nanay yung mga damit ko sa isang malaking bag.
"Nay saan po tayo pupunta?" Hindi
ko non napigilan na magtanong pero
sininghalan lang ako ni nanay, "Manahimik ka peste kang bata ka!"
Napahawak ako sa dibdib ko kase
ramdam ko ang sakit don, para bang ang pagbabalik sa nakaraan ay magdudulot sa akin ng kamatayan.
"angel okay ka lang ba? may pag-
aalala sa boses ni Carson ng
pansamantala akong tumigil sa
pagkukwento para humawak sa dibdib ko kung nasaan ang puso ko.
Imbes na sumagot ay mas pinili kong ipagpatuloyang kwento ko.
Nung matapos si nanay non na
ilagay yung mga gamit ko sa bag ay
kinaladkad na niya ako papalabas ng
kwarto ko.
"NAY! Masakit po! San po tayo
pupunta?! San niyo po ako dadalhin?!" nagpupumilit ako nung pumiglas sa hawak niya habang pinapaulanan ko siya ng tanong.
Nagalit si nanay non sa pagpupumiglas ko kaya hinawakan niya ako sa buhok ko at dun ako hinila papalabas ng kwarto. Sobrang sakit feeling ko matanggal yung anit ko sa pagkakahila niya.
Maging immune man yung katawan
ko sa physical na sakit pero ang sakit sa puso ko kailanman hindi mawawala.
Wala na akong nagawa kundi ang
sumunod sa gusto niya lakad-takbo ang ginawa ko para lang makasabay sa paglalakad niya habang hila hila ako sa aking buhok.
Nung nakalabas kami ng bahay
andon na yung may edad na lalaking
laging nasa bahay at naghintay sa harap ng kotse niya.
"Umayos kang babae ka, kung ayaw
mong masaktan!" May diin ang bawat
katagang binitawan ng aking ina habang padilin din ng padiin ang pagkakasabunot niya sa buhok ko tanda ng kanyang pagbabanta.
"Oh Ayan na yung kapalit ng pera mo." Matalim na sinabi ni nanay at saka ako tinulak ng pagkalakas lakas.
Muntikan na ako masubsob ng dahil
sa tulak niya.
"N-na..nay a-ano p-po i-ito?"
nangangatal na yung labi ko non sa labis na kaba.
"ito ba? bayad ka na, binili ka na niya,
wala ka naman silbi dito eh!" nakangiti si nanay habang sinasabi niya ang mga salitang iyon na nagwasak hindi lang sa puso ko kundi maging sa buo kong pagkatao.
"Kulang pa yung bayad mo ah!"
pagkuway yung lalaki naman ang
pinagbalingan niya
"next week ipapadala ko nalang sa
inyo" sagot ng lalaki habang binubuksan ang pinto ng kotse.
Nawalan ako ng lakas at kibo nung
marinig ko ang pinag-uusapan nila.
"Binenta ako- binenta ako ng sarili
kong ina Cray, Carson" may hinanakit na bulong ko sa dalawa kong katabi.
Habang nasa sasakyan ako nung
lalaki ay nanatili lang akong tahimik na lumuluha.
Wala akong ideya kung anong mangyayari sa akin at kung saan niya ako dadalhin.
May limang oras din kaming nasa
sasakyan, limang oras din akong tahimik lang.
"Nasa manila na tayo' yun lang ang
sinabi nung lalaki nung huminto kami sa isang mataas na gusali.
Yun din yung unang beses na nakatapak ako ng manila.
Hindi ko maiwasan mangamba.
Nanginginig ang buong katawan ko
habang nakasakay kami ng elevator
papunta sa kung saan.
Hawak hawak ako nung lalaki sa braso ko, pilit akong kumakawala pero ayaw niya akong bitawan.
Saka lang niya ako binitawan nung
makapasok na kami sa isang bahay sa
ika-limampong palapag.
Nanginginig na naupo ako sa isang
sulok habang ang lalaki ay isa isang
hinuhubad ang kanyang damit.
"A-anong gagawin mo?" nanginig
ang boses na tanong ko sa lalaking
ngayon ay naglalakad na papalapit sakin.
Ngumisi lang ang lalaki ng malademonyong ngisi at naglakad ng
mas mabilis papunta sa kinaroroonan ko.
"Si-sigaw a-ako wag kang lalapit"
kinakabahan na ako kinakain na ng takot ang sistema ko, sa ngisi palang niya ay mamamatay na ako.
"HAHAHA! Sa tingin mo ba ay may
makakarinig sa iyo dito?" yung tawa niya, para siyang si kamatayan nakakatakot.
"AHHHH!!!" Napasigaw na ako ng
malakas nung hilahin ako sa isang paa nung lalaki. Pinagpapadyak ko ang paa ko sa pagbabakasakaling makalas ang hawak niya pero walang nangyari sa ginawa ko.
Tuluyan akong nawalan ng pag-asa
nung mapunit na niya ang damit na soot ko, pilit niyang hinihila pababa yung short ko. Patuloy ako sa pagpigil sa kamay niyang pilit na pinupunit ang panloob ko.
"Arayy...!" sigaw niya matapos ko
siyang kagatin, pero isang malakas na
sampal ang dumapo sa kaliwang pisngi ko, halos mawalan ako ng ulirat sa lakas ng sampal na pinakawalan niya.
Ramdam ko ang pamamanhid ng mukha ko, nalasahan ko din ang dugo sa bibig ko.
Pansamantala akong hindi naka-kilos dahil sa pamamanhid na nararamdaman ko.
Ginamit niya iyong pagkakataon para maitali yung kamay ko sa paa nung sofa gamit ang damit niya.
Yung damit ko naman ang ginamit
niyang pantali sa bibig ko para hindi ako makahingi ng tulong.
I feel so helpless hindi ko magawang makakilos habang hinahawakan niya ang bawat parte ng katawan ko.
Sa ikalawang pagkakataon ay may nang abuso na naman sa akin.
Lumuluhang napatingin ako sa
kanya, umaasang makikita niya ang
pagmamakaawa ko, na sana makita niya ang paghihirap ko.
Pero kagaya ng aking ina naging bulag yung lalaki sa pakiusap ko.
Tuluyan akong napaiyak ng punitin
niya ang panty ko.
"hmmm.. hmmm. Plsss.." imbes na
mga salitang pakiusap ang nais kong
sabihin ay puro ungol lang ang lumabas sa bibig ko na siyang ikinatuwa nung lalaki.
"mamaya ka na umungol pag tinitira
na kita" nakakadiri ang mga salitang
lumalabas sa bibig niya.
Naging nabilis ang mga pangyayari,
kanina lang ay maayos pa ang lahat
ngayon naman ay gumuho na ito.
"ahhh virgin ka pa pala."
nararamdaman ko ang sakit ng ginagawa niya ito ang una kong karanasan, yung amo ko noon ay hindi niya ito ginawa.
Ang lalaking ito ay nilalapastangan ako pero wala akong magawa.
Habang patuloy ang lalaki sa
ginagawa niyang panglalapastangan sa akin ay tuluyan na akong nawala sa sarili ko nakatingin nalang ako sa kawalan, wala ng kahit ano ang pumapasok sa isip ko, naging blanko nalang ito.
"Ahh... umungol ka... hoy babae..!."
sumisigaw ang lalaki habang sinasampal ang mukha ko pero nanatili lang akong tulala wala na akong maramdaman, alam ko ang ginagawa niya pero parang mayroong bagay ang nawala sa akin na nagpawala sakin sa kasalukuyan. It's like I am froze and the time froze too.
"Ugh... uhh... ahh... ipuputok ko lahat
sa iyo ang katas ko dahil bagay sa iyo
yun isa kang parausan... nang matapos ang lalaki sa ginagawa niya sa akin ay iniwan niya nalang ako sa sala ng bahay niya na mag isa, walang saplot at nakagapos.
Tumagal ng halos isang buwan ang
panghahalay niya sakin, gabi gabi wala siyang ibang ginawa kung hindi ang pagsamantalahan ako. Para na akong isang kandila na unti unting nauupos. May mga araw na gusto ko nalang tapusin ang buhay ko pero hindi ko magawa dahil hindi niya ako
pinapakawalan.
Sa loob ng halos isang buwan na
iyon ay nanatili lang akong
nakagapos, minsan sa kwarto, sa kusina, madalas ay sa sala. Siya ang
nagpapaligo sa akin at nagpapakain pero nanatiling nakagapos ang mga kamay ko.
May time non na paliliguan niya ako
ng bigla akong tumakbo papalabas sana ng bahay niya pero bago pa ako
nakalapit sa pintuan ay nahatak na niya ang buhok ko.
Hindi lang sampal ang natanggap ko
nong time na iyon pati suntok sa sikmura ay tinanggap ko. Nung araw na nagtangka akong tumakas ay pinarusahan niya ako, parusang hindi ko na maatim sapagkat nakapandidiri, ginamit niya ako ng paulit ulit hanggang sa hindi na ako
makatayo sa sahig ng kanyang silid.
"Gagalawin kita hanggang sa hindi
ka na makatayo at ng hindi mo na ako
matakasan" yun yung mga katagang
binitawan niya habang paulit ulit niya akong ginagalaw.
Matapos ang halos isang buwan na
pag gamit sa akin ay basta nalang niya
akong iniwan sa kalye.
Dun ko nakilala si Mama Mosang,
tinulungan niya akong makabangon muli.
Ilang beses akong nagtangkang
magpakamatay noon pero lagi niya
akong napipigilan at walang sawang
pangaral ang lagi niyang panggising sa akin.
She helped me kaya gusto kong
masuklian ang hirap niya para sa akin.
"Angel sino yung lalaki na iyon!" Galit
ang nakikita ko sa mga mata ng
magkapatid
"hindi ko siya kilala, pero hinding
hindi ko makakalimutan ang mukha
niya." Matalim na sambit ko
"Andito lang kami para sa iyo Angel
lagi mong tatandaan yan." Cray said and they hug me tightly making me feel safe and secured.
Sa huling pagkakataon umiyak ako
ng malakas, ito ang huling beses na iiyak ako, dahil pagkayari nito pakakawalan ko na ang nakaraan ko.
- Writer
