My Dearest Blessica

CHAPTER 16

Blessica's POV

Saktong alasain ay nakarating na kami sa Saavedra Group. Gusto kong makaramdam ng kaba, pero bakit mukhang komportableng komportable naman ako?

Sumampan na kami ni Rumir sa elevator, para umakyat na ng palapag. Mula sa reflection ng elevator ay kitang kita ko ang buong tindig ko, tama nga si Shasha. Mukhang bagay na bagay sa akin ang red nude dress na napili niya.

Pagkarating namin sa fiftieth floor ay sumalubong sa amin ang dalawang lalaki. Nasa labas pa lang kami ng conference room at mukhang may pag-uusapan muna sandali bago pumasok sa loob.

Hmm, lahat sila ay ang guwa-guwapo! Pero para sa 'kin, si Allen ang pinaka --

''Blessica, this is Lexter, ang boyfriend ni Shasha,'' usal ni Rumir.

''Hi, nice to meet you,'' sambit niya sa 'kin at inabot ang kaniyang kamay.

''Nice to meet you too Lexter,'' wika ko, sabay akbay ni Rumir sa balikat sa isa pang lalaki.

''And this is Chris, the playboy,'' pang-asar naman na sabi niya.

Woah, kamukha niya si Zayn Malik!

''Hi Blessica, ako 'yong kumausap sa 'yo kanina,''

''Right I remembered your voice,'' paklang ngiti ko at nakipagkamay rin.

Tumingin-tingin ako dito sa labas ng conference, pero wala akong ibang babaeng nakikita. ''Nasaan si Shasha?'' tanong ko, at doon na bahagyang nakaramdam ng kaba.

''Wala si Shasha dito, meeting ito Blessica at mahalagang -- mapalamig mo ang ulo ni Allen,'' napakaseryosong sabi ni Rumir, kaya nagsimula nang kumalabog ng malakas ang dibdib ko!

''Blessica, wala siyang kakibo-kibo kahit ni isa sa amin. Masama kasi talaga ang loob niya, dahil sa na-issuehan niya ng malaking halaga ng tseke ang tarantadong pinsan niya,'' saad naman ni Lexter.

''Tama ang sinabi niya Blessica. Pero kung tutuusin, hindi naman talaga pera ang iniinda niya kundi dahil sa napaikot na naman siya ni Mauro,'' usal naman ni Rumir.

''Hay nako, paano ba naman kasi 'to si Allen, napakalambot kasi ng puso kaya -- ''

''Chris tama na, hindi na ito ang tamang panahon para magbangayan tayo. Sandali, ready na ba kayo sa kaniya-kaniya presentation?'' tanong ni Rumir sa dalawang kasama.

'''Tol, alam kong alam mo na yakang yaka natin 'to. Baka nakakalimutan mong representative tayo ng UP? Business Colloquium Champion yata tayong apat?''

''Tama ka naman Chris. Pero paano naman si Allen? Tandaan mo, eighty percent ang mawawala kapag may pumalpak na kahit isa sa atin,'' pag-aalalang usal ni Lexter at napa-face palm na lang dahil sa labis na stress.

''Puwede ba huwag na kayo masyadong kabahan diyan? Baka mamaya magkautal-utal pa kayo at makaapekto pa,'' sambit ni Rumir na pagpapakalma sa mga kaharap niya, kahit na alam ko na maging siya ay nababahala na rin.

Tatlo na silang stress kaya sumingit na ako sa kanilang pag-uusap. ''Ako nang bahala, ako nang bahala sa kaniya mamaya,'' saad kong komportable ang mukha, pero ang totoo ay kabang-kaba na ang dibdib ko!

Minsan pa ay huminga ulit kami nang napakalalim at pumasok na sa loob ng conference room.

Pagkasilip ko, isang napakahabanggg lamesa ang nakita ko, kung saan nakaupo si Allen. Kitang kita ko ang inis niya dahil sa kunot ng kaniyang noo habang nakatingin sa kawalan, nang biglang nagsalita si Rumir.

Mukhang kami pa lang yata ang nandito sa conference room at wala pa ang mga makikinig sa presentasyon nila.

''We have still fifteen minutes bago dumating si Mr. Shuen sa opisinang ito kaya -- ''

''Blessica,'' singit ni Allen mula sa pinakadulong upuan at napatingin sa akin.

Mukhang kailangan ko na ng magic para maging maayos na ang lokong 'to!

''Ako ang unang magpreresinta, sunod ikaw Chris, ikatlo ka Lexter, at panghuli si Allen. Guys, this is very important to our own companies kaya we have to deal this -- '' Napahinto na sa pagsasalita si Rumir dahil sa bigla ng pumasok ang tatlong tao. Isang naka-business attire na lalaki at marahil dalawa niyang secretaries.

''Mr. S-Shuen,''

Agad siyang inalalayan ni Rumir at Lexter, samantalang si Chris naman ay tiningnan at pinanlakihan ng mata si Allen.

Lumapit na ako sa lalaking marahil mainit pa rin ang ulo.

Akala ko ay titigil ang mundo niya -- kapag makita ako sa ganitong bihis at ayos, pero ba't ako ang natutulala sa kaniya ngayon? Napaka-ayos ng tabas ng buhok niya, kung matangos ako ay mas matangos siya, at ang kilay niya, ang amoy niya na talaga namang nakakahumaling at --

''Blessica,'' sabi niya kaya bigla ako ulit nakabalik sa uliran.

''A-ano ulit sabi mo?''

''Sabi ko anong ginagawa mo dito?''

''Shh, can you please calm down?'' saad ko at pilit na siyang pinakalma maging ang aking sarili.

Umupo na ako sa kaliwang bahagi niya.

Halos apat na metro ng bawat agwat ng upuan, tanging kami lang ni Allen ang magkadikit. Ba't naman ganito kalayo!

''Please proceed now to presentation dahil may susunod pa kaming meeting,'' seryosong sambit ng lalaking matanda.

Nagulat na lang ako dahil sa biglang namatay ang ilaw.

''Grabe ang dilim naman, ano 'to? Meeting o sinihan?'' mahinang bulong ko sa sarili dahil sa napakadilim na ng parte namin ni Allen dito sa dulong dulo.

Ang tanging may ilaw lang ay ang board na nasa pinakaharap. Pagkatapos nang set-up ay tumayo na si Rumir sa harap ng mic na hawak ang maliit na remote para sa kaniyang power point presentation.

''Good evening everyone, most especially to you Mr. Shuen. On behalf of our company, we thank you for accepting our invite meeting -- and really hoping that you'll signed a contract with us. I am Rumir Excel Montano and I'm gonna first discuss about the Montano Corp.,'' unang sambit ni Rumir at nagsimula na sa kaniyang fifteen minutes presentation.

Dahil nasa dulong-dulo kami ng napakahabang lamesa ay saka ko na kinulit ulit si Allen.

''A, ano ba, mamaya ka na magmukmok,'' bulong ko sa kaniya, pero wala pa rin siyang imik sa 'kin.

Nakalimang minuto na pero wala pa rin imik ang katabi ko kaya kinulit ko na naman siya.

''Allen, umayos ka naman. Mamaya mag-jacuzzi tayo pagkatapos nito,'' bulong ko na naman pero wala talaga siyang imik. Kahit medyo madilim ang bahagi naming dalawa ay ramdam ko pa rin na iritado siya, dahil hindi man lang siya sumasagot sa alinmang sinabi ko.

Natapos na magpresinta si Rumir at si Chris naman ang sumunod. ''Thank you for listening, the next presenter will be Chris Isaac Monreal, from Monreal Corp.'' saad ni Rumir kaya si Chris naman ang nasa harap.

Halos thirty minutes na ang lumipas pero wala pa rin kakibo-kibo ang katabi ko -- hanggang sa may naisip na ako na paraan.

Mas lumapit pa ako sa kaniya -- at mula sa ilalim ng lamesa ay dinukot ko ang napakalaki niyang alaga!

''Ayaw mo talaga umimik ha,'' mahinang bulong ko saka inilabas ang kaniyang alaga!

Bigla ito tumigas -- hanggang sa dahan-dahan ko nang tinaas baba. ''Ano Allen? Mukhang ito ang magpapaimik sa 'yo ha?'' bulong ko sa kaniyang tainga.

Hanggang sa nakita ko na, na nae-enjoy na siya sa ginagawa ko, kaya mas napasandal na siya sa kaniyang kinauupuan. Inusod niya pa ang aking upuan papalapit sa kaniya, ipinasok ang kaniyang kamay sa aking hita at kumapit doon.

Mula sa dahan-dahan na galaw ng kamay ko -- hanggang sa mas binilisan ko pa kaya mas nangigigil na siya ngayon na nakakapit sa aking hita!

Tumigil muna ako sa pagkakahawak para mabitin siya at imikin na niya ako!

''Ba't mo tinigil Blessica,'' sa wakas umimik na ang katabi ko.

Babalik na sana ako sa dating puwesto ko, nang bigla niyang hawakan ang aking hita.

''That's all from me, next will be Lexter Thor Frante from Frante Merchandise Corporation,'' sambit ni Chris at bumalik na sa kaniyang pagkakaupo. Tumindig na si Lexter at siya naman ang pumunta sa pinakaharapan.

''B,'' saad niya sa 'kin na lagkit na lagkit ang boses. Hinawakan niya ang ulo ako at mukhang --

''I want now the heat of your mouth,'' mahinang bulong niya -- na biglang ikinataas ng balahibo ko sa batok!

Wala na ako nagawa hanggang sa dahan-dahan na niya akong pinayuko. Nahirapan ako kung yuyuko ako, kaya ang ginawa ko para mas ma-enjoy niya -- ay pumasok ako sa ilalim ng lamesa at lumuhod sa kaniyang harap.

Gamit ang kaliwang kamay niya ay inayos niya ang aking buhok -- at dahan-dahan nang s*nubo -- ang alaga niyang aabot siguro sa esophagus ko!

Kinuha niya ang kaliwang kamay ko at ipinasok sa kaniyang bibig, para pigilan ang pag-ungol niya!

Nakailang labas masok pa ang bibig ko, hanggang sa inaangat na niya ang ulo ko, hudyat na lalabas na ang puting likido! Kinuha ko nang mabilisan ang aking bag at doon na lang inilabas ang kaniyang similya!

Saglitan kong kinuha ang aking cellphone at tiningnan ang oras. Saktong tatlong minuto ay matatapos na si Lexter, sapat na oras para ayusin ang pantalon niya, ibalik nang dahan-dahan ang sinturon at ayusin ang sarili.

''Hope you like my presentation Mr. Shuen, that last presenter will be Allen Gabrielle Saavedra, from Saavedra Group,'' saad ni Lexter, kaya ang katabi ko naman ang lumakad na papunta sa harap.

Hindi ko maiwasana na hindi matawa -- paano ba naman kasi! Napakasaya na ngayon ng mood niya!

''Good evening again everyone! Hi Mr. Shuen, having a great day today? Rumir, Chris, Lexter, feeling good about tonight?'' napakasayang sambit niya at nagsimula nang magpresinta.

''King *na 'to, 'yon lang pala ang dapat kong gawit para mabago ang mood mo,'' sambit ko sa sarili habang nakangiwing nakatingin sa kaniya, mula dito sa pinakalikuran.

Inayos ko ang aking sarili, ang aking damit at ayos ng buhok. Pinunasan ko rin ang aking mukha. ''Hmm, kailangan ko maglipstick ulit,'' bulong ko sa isip. Pinasok ko kaagad ang kamay ko sa maliit na bag -- nang huli ko nang maalala na dito ko pala pinutok ang -- ''Sh*t!'' sambit ko, mabuti na lang at nasa dulong-dulo ako!

Ipinunas ko na lang sa upuan ni Allen at nagsisisi kung bakit ko nakalimutan ang bagay na 'yon!

------------------------------------

(PS: If this chapter disturbed you, or if you have certain comment about the author regarding this chapter, read again the Disclaimer ?)