CHAPTER 47

1916 Words

Rumir's POV Hindi lang isang araw -- isang linggo -- isang buwan ang paghahanap namin kay Blessica, kundi isang taon na. Mula noong nawala siya ay para na rin namatay si Allen dahil sa pagdurusa at labis lungkot. Napakalaki na nang pinayat niya dahil sa depression, mas swerte na lang kami kung minsan ay iinom siya ng tubig. Napakahaba na rin ng kaniyang bigote at napatigas na rin ng kaniyang buhok. "Allen, baka gusto mong lumabas na muna," Wala siyang sinabi na kahit ano, ni hindi ko na nga alam kung kailan siya huling nagsalita simula noong aksidente. "Allen, hindi dito natatapos ang buhay mo. Live, because you have still your life," saad ni Lexter na hawak-hawak niya na ngayon ang panganay nilang si Fate. Tinititigan lang kaming lahat ni Allen, mula sa aming tatlong kaibigan niya

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD