KABANATA 32
BIGLANG tumawa nang bahagya si Marceline kaya napalingon kami sa kaniya.
“Bakit?” Asik ko.
Umiling siya saka nginuso si Jappa. “Wala naman pero nagulat lang ako nang kaunti kay Jappa, kasi usually naman papagalitan ka niya lalo na kapag ganiyang mga malaking kaganapan sa buhay mo na above normal.” Natatawa niyang sagot.
Napadiretso ng linya ang mga labi ko saka pinandilatan siya ng mga mata. “Kanina pa nga ako naghihintay ng sermon eh, vinoice out mo naman.” Pabiro na sambit ko na lang saka nilingon nang pasimple si Jappa.
Nakita ko itong nakatitig pa rin sa malayo habang sumisimsim sa straw ng nakalagay sa plastik na softdrinks niya. Nang maubos iyon ay umayos siya ng tayo para maglakad patungo sa malapit na trash bag para magtapon ng basura niya.
“Hindi ka naman na bata
