Chapter 24
Hindi ko alam kung ano ba ang dapat na ipagpasalamat ko. Dapat ba akong magpasalamat na sa collarbone ako nilagyan ni Atlas ng kiss mark o dapat ba akong magpasalamat sa uniform ko dahil natatakpan nito ang kiss mark na ginawa niya? “I’m really sorry,” Pang-sampung beses na niyang sinabi sa akin iyan ngayong umaga. Monday ngayon at start na ng 2nd sem kaya heto at sabay ulit kaming pumapasok. Sinoli na niya ang kotse niya sa Daddy niya kaya naglalakad kami ngayon. “Oo na, Atlas.” wika ko nang hindi makatingin sa kanya. Nahihiya ako dahil ginusto ko din naman yung halik pero hindi ko naman inaasahan na lalagyan niya ako ng kiss mark. “But you’re mad. I’m really sorry. I lost control and—---” “Hindi ako galit, Atlas! Tumigil kana sa kaka-sorry mo dahil lalo lang akong nahihiya!” hindi
- Writer
