Isleen Fajardo's P. O. V
Tumayo ako mula sa pagkakahiga ko. Ilang araw na akong nagkukulong lang rito sa kwarto, ayokong lumabas. Wala rin akong ganang kumain. Rinding-rindi na rin ako sa iyak ni Astraea dahilan para kunin siya ni Mama.
Binuksan ko ang pinto ng banyo at walang ganang tumayo sa harap ng malaking salamin.
Hindi ko na makilala ang sarili ko. Halos hindi ko na makita ang mata ko sa sobrang pagmamaga nito dahil sa pag-iyak ko. Pansin ko din ang mga mapupulang tigyawat sa noo at pisngi ko. Napahawak ako sa labi kong namumutla na. Ang buhok kong hindi nasuklay ng ilang araw at ang damit kong hindi pa rin nababago.
Napahawak ako sa tiyan ko nang bigla itong sumakit. Kailan nga ba ako huling kumain?
Binuksan ko ang gripo para sana maghilamos pero biglang umikot ang paningin ko
