Chapter 4: "History"

940 Words
%Third Person's POV% "What i promise to be careful? "- tanong ng batang si Daiana sa Kanyang ina. Nasa loob sila ng silid ni Daiana kasama ang kanyang ina. Kasalukoyang nakahiga sa kanyang kama ang batang si Daiana habang ang kanyang ina naman nag-aayos ng mga nagkalat na kagamitan sa kanyang silid. "Oras na para matulog"- sagot ng kanyang ina at nilapitan sya nito at inihiga sa kanyang higaan at kinumutan. "Bakit hindi ako pweding gumamit ng espada? "- tanong nya sa kanyang ina. Napaupo naman ang kanyang ina sa gilid ng kanyang higaan. "Fighting does not make you hero Daiana" "Pero gusto ko pong matoto" "Daiana, you are the most precious thing in the world to me, I'll pray a million times to the God na sana bigyan nya ako ng kahit isang anak. And i wished for you so much so, I sculpted you from clay myself, and begged Zeus to give you life. And now your here, I'm very much happy" "Naikwento nyo na po iyan sa akin" "Which is why?, tonight I will tell you a new one"- tumayo ang kanyang ina mula sa pagkakaupo sa gilid ng kanyang higaan. Lumapit ito sa isang maliit na mesa sa kaliwang bahagi ng kanyang silid kung saan nakapatong ang maliit na lampara na nagbibigay ng liwanag sa buong paligid ng silid. Sa ilalim nito ay may mga librong nakalagay, kumuha ang kanyang ina ng isang libro, bago muling humarap sa kanya at lumapit ulit sa kanyang kama. Nang makalapit na ito ay muling umupo sa gilid ng kama nya ang kanyang ina. "Ang kwento ng ating kaharian at ang panahon ng aking pakikipaglaban"_ pagpatuloy ng kanyang ina sa kanyang mungkahi. " yes"- masiglang sigaw ni Daiana at napaupo sa kanyang kama mula sa pagkakahiga. " so you would finally understand, why war is nothing to hope for"- nakangiting usal ng kanyang ina. Nang binuksan ng kanyang ina ang libro, napamangha ang batang si Daiana sa kanyang nakita. Kusang gumagalaw ang mga larawang nakaukit sa libro na tila ba may sarili itong buhay. "Long ago"_panimulang kwento ng kanyang ina. " when time was new" " and all the history was still a dream,... The God ruled the myskiera , Zeus, king among them and all things visible and invisible" "Zeus created beings over which the gods would rule" "Beings, born in his image, fair and good, strong and passionate" "He called his creation elemental, and elementals was good" "but Zeus son grew envious of elementals," "and sought to corrupted his father's creation." "this was Sire the god of war." "Sire poisoned elemental's hearts with jealousy and suspicion, he turned them against one another, and war ravaged the Myskiera" "so, Zues created us, the amazons, to influence elemental's hearts with love and restore peace to Myskiera" "and for a brief time, there was peace" "but it did not last"-pagtutuloy ng heneral sa pagkwekwento ng kanyang ina habang nakatayo ito sa may pintoan. Pumasok ito ng silid habang itinutuloy ang pag kwekwento. "Your mother, the sss Queen led a revolt, that freed us all from enslavement " "when Zeus led the gods to our defense" "Sire killed them one by one" "Until only Zeus himself remained." The Queen; - "Zeus used the last of his power to stop Sire" "Striking such a blow, so the god of war was forced to retreat" "But Zeus knew, that one day Sire might return to finish his mission" "An endless war" "Where elementals would finally destroy themselves, and us with them." General Magayon: - "So Zeus left us a weapon, one, powerful enough, to kill a god" The Queen: - "with his dying breath, Zeus created this island to hide us from the outside world, somewhere Sire could not find us" "and all has been quite ever since" Napatingin ang reyna at ang heneral sa batang si Daiana na mahimbing na natutulog sa kanilang tabi. "i love you Daiana"- sabay halik ng reyna nito sa noo at umalis sa silid. __________ Kinabukasan. Maagang nagising ang batang si Daiana. nagulat ito ng makita ang heneral na naka sandal sa pintoan ng kanyang silid at may bahid ng ngiting naka masid sa kanya, magsasalita na sana sya ng sinenyasan sya nito na wag maingay at umalis sa pagkakasandal nya at naglakad palabas. Nagdadalawang isip man ay sinundan nya ito dala ng pagtataka kung bakit naka masid sa kanya ang heneral habang siya ay natutulog. Tahimik silang nag lalakad sa madilim na daan patungo sa likoran ng palasyo, natatakot man sya ngunit nilakasan nya ang kanyang loob at sumunod sa heneral. Hanggang sa makarating na sila sa may gubat sa bandang likoran ng palasyo, pagkatapos ay pumasok sila sa loob nito. Ilang sandali lang ay nakarating sila sa gitna ng gubat pagkatapos ay pumanhik sila sa loob ng kwebang nasa bandang unahan nila at pumasok sila doon. Sinindihan ng heneral ang maliit na lamparang nasa silid at ng mag apoy ito ay nagbigay ito ng kaunting liwanag sa boung paligid, tama lang ang liwanag nito upang makita nila ang kanilang mga sarili. Humarap sa kanya ang heneral at sumuntok sa hangin, napangiti naman si Daiana at ginaya nya ang ginawa ng heneral. Nag patuloy ang ganoung patagong pag-eensayo nila ng heneral kada madaling araw at bago pa lumiwanag ang paligid ay bumabalik sa kanyang silid ang batang si Daiana upang hindi sila mahalata ng kanyang ina. __________________________________ A/N: sorry sa matagal na update guys. sadjang busy lang talaga sa personal na buhay. hope magustohan nyo ang update na ito. salamat ng marami sa mga votes and comments nyo i love you all guys ^___^
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD