Nanatili akong nakatayo at nakamata sa stage kung saan nakita ko ang pamilyar na likod ng isang lalaki habang umaakyat doon. Inaasahan ko na ang mukhang tatambad sa akin pagharap niya at wala akong magawa kung hindi ang manatili sa kinatatayuan ko. Tila napako na doon ang swelas ng sandals ko.
Hindi ko maintindihan kung ano ang unang mararamdaman. Kaba, takot, galit, at pagkainis sa sarili kung bakit hindi ko magawang kontrolin ang mga emosyong ito. Dumungaw ang luha sa mga mata ko pero pinilit ko iyong pigilan. Yun nga lang, tila lalo lamang bumibigat ang dibdib ko.
"Hey, Andriette. Are you okey?" nakatayo na ring tanong ni Krystal sa akin. Hindi ko siya hinaharap pero panay ang yugyog niya sa katawan ko. Nang hawakan niya ang kamay ko ay para akong natauhan. Humarap ako sa kanya.
"Wha
