Late na kami gumising kinaumagahan. Noong bumangon ako wala na si Leil sa tabi ko. Alam kong wala siyang pasok ngayon dahil nakabakasyon na siya. Tamang-tama dahil pareho kaming isang buwan ang kinuha. Makakagawa na kami ng prinsepe o prinsesa. Iiling-iling akong natatawa sa sarili.
Napalawak tuloy ang ngisi ko sa labi habang tinatanggal ang bed sheet sa higaan namin. Kailangan iyon mapalitan.
Puwede naman na hindi na dahil wala akong balak na tigilan siya. Kailangan na talaga niyang mabuntis para wala na siyang kawala. Wala na siyang magiging dahilan para umiwas. Kung mabubuntis siya, tsaka na namin pag-uusapan kung saan talaga namin gustonf manatili. Kaya lang baka nga dito rin ang bagsak ko dahil nga nakaproseso na ang papel ko para makuha na niya ako.
Nilagay ko sa hamper ang madum
