LEIRA'S POV
HINDI KO ALAM kung gaano ako katagal na natigilan habang nakatingin lang kay Ran dahil sa sinabi niya. Naghintay ako na sabihin niyang joke lang, pero hindi niya sinabi dahilan para lalo akong hindi nakahuma.
"Ginagawa ko 'to dahil mahal kita," maya-maya ay ulit niya. Seryosong-seryoso ang mukha.
Ang lakas na ng kaba ko at pakiramdam ko ay tinakasan na rin ako ng kulay dahil hindi ko alam kung ano ang dapat kong maramdaman sa pagtatapat niya.
Ang tensyong nararamdaman ko ay napilitan ng relief nang bigla siyang ngumiti.
"Ran!" Naiinis na turan ko, ngunit sa loob-loob ko ay nakahinga ako nang maluwag. Mukhang hindi naman siya seryoso sa sinabi niya kanina.
"Nakakainis ka." Tumawa kasi ito na para bang aliw na aliw. "Pinagtitripan mo ba ako?"
"No."
"Eh, ba't tuma
