Chapter 20
2105 Words
"Zaire umalis ka nga dito ang g**o g**o mo!" Bulyaw ko dahil tinuturoan akong mag luto ng mama niya sa kusina nila at eto siya kanina pa nanggugulo.
Nahihiya ako kay tita Scarlett noong una at parang hindi ko masigawan si Zaire dahil nandiyan siya pero ngayun kumukulo na ang dugo ko. Nanahimik kaming nandito sa kusina tapos bumaba lang siya para manggulo. Sabado ngayun at sabi ni tita Scarlett gusto niyang magluto ng steak at gusto niya akong maging audience para daw sa susunod ay may mga idea ako sa pagluluto. But still I help her slice those need to be slice.
Naghihiwa ako ng tumabi si Zaire sakin at inikot ikot ang lahat ng nga mahahawakan niya sa damit ko. Ang mga tali ng apron ko ay ilang ulit niya pang tinali sa likod ko. Noong una hinayaan ko lang siya dahil wala akong alam sa mga pinanggagawa niya tapos sang nalaman ko ay para akong nag buga ng apoy sa galit. Dahil tinawanan niya ako ng malakas. Pinagalitan siya ni tita Scarlett at tumigil siya panggugulo. Pero sadyang pinanganak lang talaga siya na may sakit sa utak dahil ilang sigundo lang ay yung buhok ko nanaman ang ginalaw niya nilalagay niya ito sa mukha ko habang nag hihiwa ako ng sibuyas.
"Bakit kaba nagagalit Kimmy? Tinutulungan nga kita eh." My eyeballs rolled. Dinilaan ko ang labi para mabasa ito at masama siyang tinignan.
"You're not helping. Your disturbing me!" Mahina pero diniin ko ang pagkakasabi non. Hindi ko rin pinahalata kay tita Scarlett.
Nginisihan niya lang ako at dumikit pa ng mas maigi sakin.
Zaire change a lot. Naging mas clingy siya papansin parati sakin like now nakatutuk ako sa paghihiwa at iniinis niya ako para mapansin lang siya.
"Tita adopted niyo po ba si Zaire." Natigilan si Zaire sa pag bubugnot ng buhok ko dahil sa sinabi.
"No. Can't you see? Pariho kaming magagandang nilalang." Laglag baga kong tinignan si Zaire.
"Well as I can see. Tita Scarlett is so pretty not like you. And tita is so generous! At mahinhin. E ikaw parati mo nalang ako kinukulit!" Natawa si tita na nag luluto. Hindi ko na napigilan ang sarili hindi mapasigaw. At nabigla ng narinig na tumawa ng malakas si tita Scarlett.
"Zaire anak, wag mo kasing istorbuhin si Kim diyan nag fo-focus yung tao eh."
"Mommy, ito po? Hindi po tao to mommy!" Tinuro pa ako nito dahil sa galit ay kinagat ko ang hintuturo niya kaya mabilis niyang tinulak ang noo ko habang hinihina palabas ang hintuturo na nasa loob ng bibig ko. Humiyaw siya at ng bitawan ko ang hintuturo niya at masama niya akong tinitigan.
"See?" Naiiyak niyang tinignan ang daliri na kinagat ko.
"Sorry po tita." Napayuko ako ng nakita ang manghang mukha ni tita Scarlett na naka tingin samin. Anak parin niya si Zaire at sa pagkakaalam ko na ayaw ng mga ina na masaktan ang kanilang mga anak. Katulad ni mommy. Hindi niya gustong masaktan kahit sino sa aming mga anak niya.
"No. You two look so cute together." At ako naman ang namangha sa sinabi ni tita Scarlett. Tinignan ko siya at nakita na nakangiti habang nakatingin samin ni Zaire.
Nagpasalamat ako na natapos ang pagluluto namin kahit na ang g**o g**o ni Zaire. Masayang kasama si tita Scarlett madalas din siyang nag luluto at minsan ay doon kinakain sa bahay. Naging isang malaking pamilya na kami. Nag bo-bonding kami nanunuod ng movie sa bahay na kasama sila ni tita Scarlett at Aphrodite. Nalaman ko din na sa Europe si tita Scarlett naninirahan dahin andoon ang iba niyang pamilya yung tatay niya ay isang isang half German half Filipino at ang nanay naman niya ay isang italiana.
"Kukuha lang po ako ng kutsilyo sa kusina."
"Ako na ang kukuha. Kimmy." Si Zaire na pinipilit na maupo nalang daw ako.
"Ako na." Hindi ako nagpa talo at tumayo na para maka kuha ng kutsilyo sa kusina. Nasa hapang kami at kakain na ng niluto naming steak ni tita kaso ay hindi pala kami naka dala ng panghiwa.
Naglakad ako patungo kusina at naramdama ko ang pag sunod ni Zaire. Umikot ang mata ko dahil sa kakulitan niya. Pagdating sa kusina ay nilapitan ko kong sanaan naka lagay ang mga paatalim nilang gamit. Akmang kukuha ako ng isa ng hinawakan ni Zaire ang kamay ko.
"Ako na baka ma sugatan ka."
Tinaasan ko siya ng kilay dahil sa sinabi. Nag halukipkip ako at inalis ang kamay sa kaniya. Anong akala niya sakin bata! Naningkit ang mata ko dahil da pinakita niyang emotion. Seryoso niya akong tinitignan. Bumilis ang t***k ng puso ko ng bumaba ang tingin niya sa nga labi kong bahagyang naka awang. Wala sa sariling dinilaan ko ang labi. Napa lunok siya kasabay ng pag galaw ng kaniyang dalawang kilay.
"Wag kang OA." Agad kong sabi ng hindi niya nilulubayan ng tingin ang labi ko. Nilingon ko ang mga patalim nag hanap ako na pweding ipanghiwa sa steak. Nang makakita ay kinuha ko ito. Tinignan ko siya at pinakita sa kaniya na maruno akong humawak ng patalim. Inirapan ko siya at bumalik sa hapag.
"Ang sarap po tita." Ilang ulit ko na sigurong nasabi ang katagang iyon ngunit sa palagay ko ay hindi parin iyon sapat para ipahiwatig sa kaniya kong gaano siya kasarap magluto.
"Sa susunod carbonara naman ang lutoin natin hija. Favorite iyon ni Zaire." Natutuwang saad ni tita Scarlett. Tinignan ko si Zaire na tahimik na kumakain.
"Bakit hindi mo sinasabi na favorite mo yung carbonara?"
"Hindi ka naman nagtatanong." Sagot niya at nasa pagkain parin ang atensyon.
"Pero bakit noon pag may carbonara binibigay mo akin lahat. Kaya akala ko ayaw mo non." Napaangat siya ng tingin sakin at tinignan ang Mommy niya. At yumoko siya ulit, pinagpatuloy ang pagkain.
"Matakaw ka kasi. Pinagbibigyan lang kita." Kumonot ang noo ko sa sinabi niya.
"Hindi kaya ako matakaw." Pa bulong bulong ko habang kumukuha ng isa pang hiwa ng steak. Nilagay ko ito sa sariling plato. Hiniwa ito ulit para mapakasiya sa aking maliit na bibig. Sinubo ko ito hindi ko pa man nakukuha ang ginamit kong pansubo sa bibig ay nakita ko nang naka tingin si Zaire may multong ngisi sa kaniyang mukha at nabigla ako ng mahinang tumawa si tita Scarlett.
"Bakit po?" Tanong ko na inilingan nilang mag ina.
"Hindi daw matakaw pero tatlong steak na ang naubos." Rinig kong bulong ni Zaire. Matalis ko siyang tinignan. At napa irap ng huli.
Natapos naman kainin yun ay nag presinta akong mag hugas ng pinagkainan. Tinulungan naman ako ni Zaire kahit na hindi naman na sana kailangan. Si tita ay iniwan naman kami at nauna nang magpahinga sa taas kong saan ang guess room na pagmamayari na niya ngayun. Lima naman kasi ang kwarto sa bahay ni Zaire. May sariling kwarto ako dito yung kwarto noon ni Zaire ay kwarto ko na ngayun kaya sa ibang kwarto nalang si Zaire natutulog ngayun.
Ang kwarto nga noon ay walang ka kulay kulay. Black and white lang. At yung disenyo ay pang disenyo ng mga taong tamad kaya naman pinagandahan ko nilagyan ko ng mga pink color at teddy bear hindi naman siya nagalit nong nakita niya iyon. Sa akin kasi pag mahilig ang lalaki sa pink ay parang ang cool tignan.
"Naguusap parin kayo ni Paul?" Tanong niya habang nag babanlaw ng pinggan ako naman ay nag sasabon. Umiling ako
"Simula nong bumalik ka hindi niya na ako kinikibo. Last week nalang ngayun at magbabakasyon na. Sa susunod na pasulan ay grade twelve na tayo." Naka simangot ako. Nong bumalik kasi si Zaire ay bumalik din sa dati si Paul hindi niya hinahayaan na makakausap na ko siya kahit kaunti. Nagtataka na talaga ako kong bakit ganon. Akala ko kasi may improvement na na namamagitan saming dalawa. Yun pala trials lang
Binangga niya ang balikan ta balikat ko. "hayaan mo na wag kanang malungkut. Bahala ka diyan, mas lalo kang papangit niyan." Nagkibit balikat ako at tinapos na ang ginagawa. I mean gusto ko nang umuwi at matulog. Bukas na bukas ay kakausapin ko si Paul.
Hindi sumasama si Zaire sa paaralan dahil binabantayan niya si tita Scarlett. Isang beses lang siya pumunta sa school at yung ang araw na una ko siyang nakita pagkatapos ng ilang taong niyang pagkawala.
"Gusto mo maglakad lakad mona?" Nag pupunas ako ng kamay ng tinanong ako ni Zaire.
"I'm tired."
"You don't look tired, you look depressed." Tumawa siya kaya hinagis ko sa kaniya ang pamunas na hawak ko at sa mukha niya iyon napunta.
"Idiot." Saka ko siya inirapan.
"Ice cream please." Tinuro ko yung isang convenient store. Tinignan niya ako ng masama sa tabi kasi namin ay may nag titinda ng ice cream pero doon ako naka turo sa convenient store. Which he knows na hindi lang ice cream ang gusto ko. I want more!
Palabas kami ng store siya ang nagbukas ng pinto at pinadaan ako. Hinawakan pa niya ang baywang ko na nagpa tayo ng iilang balahibo ko sa batok. Hawak niya ang green plastic na may laman na vitamilk, kit-kat at iilang mga pagkain na kinuha ko.
"Kimmy may balak ka bang pabagsakin ako kaya parati mong inuubos ang pera ko?" Tanong niya na ikinatawa ko.
"Kong yun lang naman ang gagawin ko edi sana matagal kanang bagsak."
"I have a lot of money kaya hindi mo ko mapapabagsak."
"Hindi naman yung pera mo ang ipapabagsak ko kundi yang mahangin mong mukha at yang..." Tinignan ko ang pantalon niya na para bang nakikita ko ang laman nito. "...Pati yan babasagin ko." Maliit akong ngumiti sa labi.
"Hoy! Wag ka ngang mag isip ng ganyan." Itinakip nga yung panstik na dala, doon sa parti na pinagmamamasdan ko. "Ang mata mo Kimmy!" Sigaw pa nito.
I tsked. "Arte nito akala mo naman malaki." Umirap ako at muli siyang tinignan.
"Malaki talaga to. Mapapaungol ka pag matikman mo." Nanlaki ang mata ko sa sinabi niya. Hinampas ko siya sa balikat at nandidiring tinignan siya sa mukha.
"Iw! Ang bastos mo! Kailangan ka pa ba matututu ha Zaire! Ang laswa mong pakinggan" sabay sabay kong sabi naiinis ako dahil bigla akong kinabahan sa sinabi niya. Yun naman talaga siguro yun pag ang lalaki na ang magsalita ng kabastosan ay tatayo ang mga balahibo mo sa takot.
"Ako pa talaga ang bastos eh ikaw nga tong nakatingin."
"Whatever!" Umikot ang mata ko saka inunahan na siyang maglakad.
Naramdaman ko ang pag sunod niya naglalakad kami sa dilim walang tao sa paligid tanging kaming dalawa lang na tahimik na naglalakad. Inabot niya sakin ang vitamilk na chocolate flavor. Ng tignan ko ay napa irap ako dahil binigay niya ito sakin na may takip pa. Padabog kong kinuha sa kamay niya at binuksan gamit ang aking mga ngipin. Ng nabuksan na ay agaran niyang inagaw ang bote at agad na uminom napa singhap ako at kinuka ulit yung isang bote.
"Bottle opener na talaga ang tingin mo sakin. Ano?" Hindi makapaniwalang turan ko.
"Yeah my little bottle opener." Umirap ako at binuksan ang vitamilk na nasa kamay. Uminom ako at patuloy sa paglalakad.
"I'm sleepy." Reklamo ko. Actually siya naman kasi ang may kasalanan nito siya kaya ang may planong maglakad lakad.
Tinignan niya ako at pinapungay ko ang mata para ipakita sa kaniya na talagang inaantok ako.
"Okay, Come here." Kinuha niya ang mga hawak ko at nilagay sa plastic. Lumuhod siya sa harap at doon ako napangiti ng malaki.
This feeling I like the most. Pag kasama ko si Zaire ay alam kong hindi ako mahihirapan.
Pumatong ako sa likod niya habang naka ngiti nilagay ko sa kanang balikat niya ang ulo ko tumagilid ako at hinarap ang mukha niya.
"Feel good?" Nakangiti akong tumango
"Hm." Sagot ko at pinikit ang mata.
Naramdaman ko siyang tumayo at dahan dahan na naglakad. Hawak ng dalawang matitigas niyang braso ang paa ko ang kamay ko naman ay naka pulupot sa leeg niya upang hindi ako mahulog. Naaamoy ko ang balat niya at alam kong ramdam niya ang hininga ko sa leeg niya.
" Zaire." Marina kong tawag.
"Hmm?"
"Don't leave me again. Please." Wala sa sariling sagot ko. Tumigil siya sa paglalakad at nilingon ako.
"I won't I promise." He promised.
"Nasaktan ako noon nong hindi mo ako kinausap. Ang araw ng graduation natin ay pumunta ako sa bahay mo. Hinintay kita pero hindi ka umuwi." Kwento ko. Habang nakapikit ang mata nararamdaman ko lang na sakin siya nakatingin.
"I'm sorry." Ngumiti ako at dumilat tama nga ako at sa akin siya naka tingin hindi parin siya nag lalakad at pinagmamasdan lang ako.
- Writer
