Tahimik lang ako sa buong byahe namin at inoobserbahan sila. Hindi nila ako pinosasan o ano. Pero naka pagitan sa akin ang dalawang mga pulis at isa ay nagmamaneho. Napahinga ako nang malalim noong maramdaman kong kumalam ang tiyan ko. Oo nga pala, wala pa akong almusal. Pero hindi na iyon ang importante. Sana makausap ni Jamaica si Domingo. Alam kong nagtatampo pa siya sa akin, pero sana ay tulungan niya ako.
Ilang sandali pa ay natanaw ko na ang presinto. Inihanda ko na ang sarili ko sa pagbaba namin. Pero imbes na tumigil sila ay dumeretso lang ang sasakyan at mas bumilis pa.
“Teka. Bakit hindi ho tayo tumigil?” nagtatakang tanong ko at tiningnan ang mga pulis na katabi ko.
Inakbayan ako ng pulis na nasa kanan ko at bahagya akong napaigtad noong may maramdaman akong matigas na bag
