Miss Independent

Chapter 9

NATAHIMIK kami after nitong magsalita, nawalan kasi ako nang isasagot dito. Tinitingnan lang namin si Red, he's now 2 years old and 4 months dahil seven months ko lang ito pinanganak. Buti nalang at hindi ito payat at maliit. Sakto lang kasi ang katawan ni Red at matangkad itong bata, siguro namana niya sa tatay.

"Brett I have something to tell you, I don't know kong matutuwa ka ba o hindi." kinakabahang saad ko dito. Baka kasi hindi nito magustuhan.

"What is it?" baling nito sa akin.

"May ipinatayo kasi akong resto sa pangalan ni Red, iibahin ko nalang kong ayaw mo." pag-amin ko dito, hindi naman siguro masama ang ginawa kong pagpapatayo nang resto sa pangalan ni Red. Para naman ito sa kinabukasan ni Red kong naging succesful ang business.

Bigla itong tumingin sa akin, at nagtatanong ang mga mata. Hindi ko mabasa sa mukha nito kong masaya ba ito sa or what.

"I won't mind. Anong pangalan?" tanong nito sa akin.

"It's Red hub, actually one year na siya. Pinangalan ko ito after kong malaman ang pangalan nang anak ko." sagot ko sa kanya, anapatango naman ito.

"Really? parang napuntahan na namin iyan, harap ba nang Brandon Cites?"  tanong ulit nito.

"Yes, how did you know that place? The Brandon cites? That's my ninong's company kasi." maikling sagot at tanong ko dito,

Medyo nagulat ako sa part na alam niya ang business nang ninong ko, hindi ko nalang pinahalata dito. Sino ba kasi talaga si Brett Castulo? Bakit ang dami nitong alam when it comes business, ang bahay rin nito ay hindi lang bastang bahay kundi mansion. Businessman is underated to him.

"Nakapunta na kami diyan, my friends invite us for lunch and we celebrate Red's first birhday here bago kami nag celebrate sa resort." manghang sagot nito sa akin.

"Talaga? Ang galing naman doon pala nag celebrate si Red for his first birthday." nakakatuwa namang isipin na doon pala unang nag celebrate ang anak ko. Not knowing na pinatayo ko iyon for him.

"How did you know his name? I mean Red's name." tanong nito sa akin nang makabawi ito, napaayos naman ako nang upo.

"My cousin, I asked her a favor since she's the only person that I trusted the most, I'm glad she never disappoint me." sagot ko dito,

"Oh the cousin of yours, I remeber, she's the girl of Andrews." sabi nito sa akin at napatango.

"Do you know Lucy? My cousin? Whose Andrews?" takang tanong ko dito.

"Yes, I know your cousin actually school mate tayo noong highschool, and some of my firends too. You're too busy and focus on your academic that's why hindi mo kami napapansin. Noong nagkita ulit tayo ay sa kasal na nang pinsan ko. Andrew is your cousin's suitor for about a year I guess and he's my friend since then until now." sagot nito,

Ang galing naman napakaliit naman pala nang mundo namin, akalain mo iyon because of Brett nalaman ko na kong sino ang masugid na manliligaw nang aking pinsan. But I never expect na sa iisang school lang pala kami noong highschool, so kilala na pala talaga ako nito noon paman. Nagkita lang kami ulit noong sa kasal nang pinsan nito dahil kaibigan ko ang bride.

"Lucy, she's my cousin s***h bestfriend, magkaibang-magkaiba kami hindi kasi ito pressured sa daddy niya which is my tito Miguel. While me naman ayon mataas ang expectation sa akin nang parents ko kaya wala akong time para makipag kaibigan and kontento na ako since I have Lucy naman. I'm always thankful that I have her simula pagkabata ko and also during my depression days after I give birth to Red, nagpa consult ako sa London and the doctor said na normal lang daw iyon since kakapanganak ko lang. We stayed in London for months, before I decided to pursue my dreams in Paris kahit hindi pa ako totally okay, ayaw kong walang ginagawa dahil mas lalo lang akong madedepress kapag naaalala ko lahat." pagku-kwento ko sa kanya

"Thanks to her, kahit papaano nawala iyong guilt ko. Atleast may isang taong nag-aalaga sayo kahit malayo ka sa amin." sabi nito at ngumiti, iyong ngiting totoo.

"You don't know Andrews do you?" tanong pa nito, umiling ako dito.

Sa totoo lang naiinis na rin ako kay Lulu puro lang ito kwento pero hindi naman nagpapakita nang pictures. Hindi ko alam na kilala ba ni Lucy si Brett all this time ang akala ko ay strangers talaga kami pero hindi pala at may koneksyon na pala kami dati pa.

"Nope, Lucy didn't tell me about his suitor's name, even pictures wala itong pinapakita ang akala ko nga baka imaginary suitors niya lang iyon eh, palagi ko itong kinukulit pero wala rin akong napala. Thanks to you Brett dahil sa iyo nalaman ko na ang masugid nitong manliligaw, anyway kilala ka ba ni Lucy bago pa nangyare iyong sa Isla?" tanong ko dito.

"Yes, magkakilala na kami, ang alam ko ay may gusto ito kay Andrews noong nasa highschool pa tayo, naging cheerleader din ito kaya nakilala namin. Pero ngayon ay naging baliktan siguro si Andrews na ngayon ang naghahabol sa pinsan mo." nakangising saad ni Brett sa akin, natawa naman ako sa pagkakasabi nito para kasing natutuwa ito sa nangyare sa kanyang kaibigan.

"Ang sama mo masaya ka pang nagmukhang aso ang kaibigan mo sa paghahabol nito sa pinsan ko." saad ko dito

"Andrews deserved that anyway, kong nakita mo lang ang mga pinagagawa nag pinsan mo para lang mapansin ito ni Andrews dati, I bet hindi mo masasabi iyan ngayon." sabi pa nito, naguluhan naman ako, hindi naman nababanggit ni Lucy sa akin ito.

"I'm sorry but Lulu didn't tell me anything, at bakit naman hindi ito pinapansin ni Andrews before eh maganda naman ito." naguguluhang baling ko kay Brett.

"Pinsan mo ang nanliligaw noon kay Andrews, but Andrews is such a playboy kaya pinagpustahan niya lang ang pinsan mo at nang malaman ito nang buong school ay nag transfer na kayo pareho. After that happened ay bigla nalang ding nagbago si Andrews huli na nang aminin nito na may gusto rin pala ito kay Lucy." mahabang kwento nito.

"Really? My god! wala man lang akong kaalam-alam, I remember when Lucy cried and pleads kay tito Miguel na mag transfer daw kami nang school, I don't know her reason kasi hindi naman ito nag sasabi kapag may problema unless kapag tinatanong mo. Wala namang problema sa akin as long as matataas pa rin ang grades ko ay okay lang." saad ko rin

"And now Andrews deaserved that. Paghirapan niyang makuha si Lucy, sinayang niya lang noon eh. Lucy is the price of Andrews sa pagiging playboy nito dati." tumatawang saad pa ni Brett.

"Ganoon ba iyon? Kapag ba iniwan kusang nagbabago? At kapag binalikan ay kailangan nang paghirapan?" tanong ko dito, agad namang nawala ang tawa nito at tinitigan ito.

"I mean sa case ni Andrews at Lucy oo, hindi naman kasi pare-pareho ang sitwasyon. Don't compare our situation sa kanila." sagot nito at binigyan ako nang assuring na ngiti.

"Thank you Brett. Hindi ako magsasawang magpasalamat sa lahat nang ginawa mo, salamat is underated word sa lahat nang sacrifices mo for Red and for me." madamdaming saad ko dito.

"You're always welcome Lav, gusto kong malaman mo na hindi kita kailanman kinamuhian." saad nito,

"Can I ask, what happened after kong umalis? Kong okay lang naman sa iyo. If hindi mo kaya okay lang naiintindihan ko, curious lang ako sa mga nangayare before." gusto kong malaman yong side niya, kahit alam kong masasaktan ako sa maaring marinig ko ay desidido pa rin akong malaman ito.

"Hinanap kita, kasi akala ko nakidnap ka or what. But Doctora Lewis stoped me your ob-gyne, sinabi niya sa aking bigyan kita nang space kasi iyon ang kailangan mo. Mahirap talaga at first, may kompanya akong pinapatakbo at may anak akong umaasa sa akin. Red undergo some check-ups for his safe may appointment kami twice a month until a year. I asked my mom's help, umuwi sila ni dad dito para tulungan ako, even my sister ay umuwi rin. At first binuhos ko ang oras ko sa company at kay Red but later on every night palagi akong naglalasing, maybe that time alcohol becomes my comfort. Na depress rin ako at dumating sa point na hindi na ako lumalabas nang room ko, naguilty ako kasi alam kong may kasalanan rin ako kong bakit nangyare ito sa buhay natin. I'm thankful na nandiyaan si mom and Bea para alagaan si Red. I have my families and my friends support kaya naging mabilis ang pag," mahabang pahayag nito sa akin

"If only I could turn back the time, sana hindi ko na ginawa iyon. Never kong na imagine sa buong buhay ko na kaya kong gawin iyon sa sarili kong anak, knowing that Red is a pre mature baby that time. But naging selfish ako,ang iniisip ko lang ay sarili ko hindi ko naisip ang pwedeng mangyare sa mga ginawa ko." I sight, hindi ko alam na parehas lang pala kaming nahihirapan nang mga panahong iyon. Buong akaala ay ako lang, hindi pala, kahit saang bandang tingnan alam kong napaka selfish talaga nang ginawa ko.

"Hey! It's okay hindi kita sinisisi at parehas tayong may mali, kasalanan ko kong bakit mo iyon nagawa so don't blame yourself. Everything's fine now, you don't need to worry. We need to forget and forgive each for us to move forward, tapos na iyon, ang mahalaga ang ngayon. We have Red at sa kanya nalang natin ibuhos ang buong atensyon natin, kalimutan na natin iyong masalimuot nating past at let's start a new life with Red." sabi nito sa akin nang mapansing nakayuko ako. Niyakap ako ni Brett at doon ay hindi ko na napigilan pa ang aking sarili na umiyak.

Hinayaan ako ni Brett na ilabas ang emosyon ko, super thankful ako na ito ang naging ama nang anak ko, dahil kong iba hindi ko alam kong mararanasan ko ito ngayon. Nang humupa na ang aking bigat na nararamdaman ay kumalas na ako sa pagkakayakap nito. Pinunasan ko ang aking mukha sa inabot nitong panyo.

"May isa pa akong problema, about my parents. Gusto kong ipakilala sa kanila si Red, but I don't know how, alam mo namang may misunderstanding kami, baka hanggang ngayon ay hindi pa rin ako tanggap ni daddy, ayaw ko namang makita iyon ni Red. Narinig mo naman at nakita iyong sagutan namin noon." sabi ko dito, alam ko hindi lingid sa kaalaman nito ang nanyare sa amin nang parents ko, nakita niya iyon kong paano ko sinagot si daddy at mommy. At kong paano ako umalis nang bahay because my dad told so.

"Magiging okay rin ang lahat Lav, you can visit your parents anytime soon." suhesyon nito, ngumiti ito sa akin..

"Yes soon, but for now I want to cherish Red first, kakausapin ko rin sila anytime soon. Gusto ko munang pagtuonan nang pansin si Red, gusto kong bumawi dito sa lahat nang taon at na nasayang ko." nakangiti kong sabi dito, ngumiti naman si Brett sa aking nasabi.

"Of course you can, just tell me kong kailan mo gusto. Ihahatid kita sa kanila, gusto ko ring humingi nang tawad sa mga ito." sagot nito, kong may award man sa pagiging supportive ay tiyak na mananalo si Brett. Sinaktan at iniwan na nga lahat-lahat ay mabait pa rin.

The best relationship usually begin unexpectedly.