Kabanata 23

2126 Words

Napasinghap at napapikit ako nang mahulog ako sa isang lawa. Binalot ako ng tubig sa taas ng pinanggalingan ko. Sa sobrang lalim, hindi ko magawang i-ahon ang sarili ko sa ibabaw kahit anong gawin kong paglangoy. Napuno ng kaba at takot ang puso ko. Pakiramdam ko may humihila sa akin pailalim. Hindi ko na magawang lumangoy pa dahil sa panghihina. Kinakapos na ako ng hangin. Hanggang dito na lang siguro ako. Tuluyan na akong napapikit at nagpaubaya. I’m hoping na sana may dumating para sagipin ako. Please, someone help me! Naramdaman ko ang pag-alon ng tubig. Kahit hinang-hina na ako, nagawa kong imulat ang mga mata ko. A faint smile escape on my lips when I saw Stephen. He’s here. Humarap siya sa akin at sinapo ang pisngi ko. “I’m sorry.” He mouthed to me. Relief washed over me when I

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD