LORRINE'S POV
NAGISING ako sa maliwanag na tama ng sikat na araw sa aking mukha. Imbes na magalit dahil naistorbo niyon ang paggising ko, natuwa pa ako. Paano kasi, hindi ko pa rin lubos maisip na narito na muli ako sa kaharian na itinuturing ko nang tahanan. Nandito na ulit ako sa Questhora.
Ilang araw na akong nagpapahinga. Nanumbalik na rin ang lakas ko. Halos humilom na rin ang mga mababaw na sugat na natamo ko. At parang payapa na muli ang kaharian ng Questhora. Ngunit hindi kami maaaring maging panatag. Hindi kami pwedeng maging kampante.
Sooner or later, alam naming susugod na ang mga taga-Thadelux. Lalo na nang malaman ng mga ito na nakatakas kami. Hindi pa rin mawala sa isip ko kung gaano katatalino ang mga kasamahan ko. Kaya siguro kami ang nangungunang grupo dahil ganoon sila
