CHAPTER 114
Akala ko okey ako sa usapan pero kung kailan nasa mismong oras at lugar na kami kung saan ko babarilin ang target ay saka naman ako napapaisip at nagdadalawang-isip kung kaya ko nga bang pumatay ng taong wala naman talaga direktang o personal na kasalanan sa akin. Batid ko rin namang masamang tao ang aking ililigpit pero ewan ko ba, parang ang hirap pa ring kumbinsihin ang aking sarili na kailagan kong pumatay. Pumikit na muna ako. Huminga ako nang malalim. Inisip kong trabaho lang ito at kailangan kong gawin para sa aking planong paghihiganti. Kailangan talagang may maisakripisyong buhay para makamit ko ang hangarin kong makapaningil ng aking mga pautang.
Sa mismong tapat ng opisina ni Commisioner ng Bureau of Internal Revenue kami nag-abang. Isang puting Ranger ang sasakya
