It Started With A One Night Stand

Chapter 6

Kanina pa kaming natapos kumain at papatulog na rin si mama, pero heto ako't nakatingala sa madilim na kailangitan. Parang uulan at kapag umulan nga kailangan naming maghanap ng ibang masisilungan. Hindi gano'n kalaki ang tent ng bench para isalba kami sa ulan.

"Ma, h'wag muna kayong matulog. Hahanap muna tayo ng masisilungan."

Mukhang lalaboy kami sa kalye ngayong gabi para makahanap ng waiting shed o kahit sirang gusali na lang. Siguro makikisabay kami sa mga palaboy. Umingos si mama at napapakamot na humikab.

"Bakit ba? Inaantok na ako."

"Baka umulan, mababasa tayo."

"E hindi pa naman."

"Mas mabuti ng handa, tara na po bago pa mas dumilim."

Wala siyang nagawa kung'di sumunod, marami pang dumadaan na sasakyan sa daan at sobrang ingay pa rin nang nagsimula kaming maghanap ng masisilungan. Ilang metro rin yata ang nilakad namin hanggang makakita ng isang shed na maraming nakasilong na bata. Saktong pumatak ang ulan nang sumilong kami.

"Buti na lang nakahanap agad tayo, ang lakas ng ulan!"

Malakas nga ang ulan, nagising ang mga palaboy na bata at umusog para hindi mabasa. Pumuslit kami sa gitna. Napabuntong-hininga ako, hindi pwedeng ganito pa rin bukas. I can't bear seeing mama sleeping while sitting. In the corner with our bags as her wall.

Kahit natutulog na halos lahat, at tumila na rin ang malakas na ulan, nakatunganga pa rin ako sa kawalan. Naninikip ang dibdib ko habang nakatingin sa mga batang kasama namin. Si papa, hindi man lang siguro kami naiisip no'n. Nakalimutan na siguro kami. Kahit sina kuya.

My hands are trembling when I looked at my phone and dialed some numbers. In the middle of the night, I called my siblings in the hopes that I can contact them. Pero nakatulog na lang ako walang sumasagot.

"Niara, gising. Umaga na," rinig kong anas ni mama at niyugyog ako. "Gising na, marami ng tao, oh."

Napamulat ako, agad kong kinapa ang mukha at hinaplos. Antok na antok pa ako nang pinilit kong umupo at intindihin ang nangyayari sa paligid. Maingay ang busena ng mga sasakyan at marami akong naririnig na tawanan at boses.

"Mama, anong oras na?" Wala sa sariling tanong ko at humikab.

"Alas otso na anak, maliwanag na ang araw. Bilisan mo para makaalis na tayo, nakakainis ang tingin ng mga tao rito!" Si mama.

Tinignan ko ang mga taong dumadaan at nakatambay sa tabi-tabi lang. Saka ko lang naalalang dito nga pala kami natulog dahil umulan kagabi. Napabalikwas ako at nag-iinit ang mukhang yumuko. s**t, I overslept!

"Bakit hindi niyo ako agad ginising? Mama naman," maktol ko.

Umirap si mama at namewang, handang-handa na siyang umalis dahil nasa balikat na niya ang maliit na bag at hila-hila na ang maleta. Tumayo na rin ako at hinila ang maleta paalis.

"Kanina pa kitang ginigising, ang sarap-sarap lang ng tulog mo na ayaw mo gumising."

"Tsk, nakakahiya!"

"Ngayon ka pa ba mahihiya? Wala tayong bahay, at wala naman tayong ginagawang masama kaya bakit ka mahihiya?"

Bakit nga ba? Kasi hindi dapat nangyayari sa'min 'to, kung hindi lang nagluko si papa at hindi kami inabanduna. At kung hindi lang umalis sina kuya at hindi rin kami kinalimutan. Nakakainis sila, nagtagis ang bagang ko sa galit. Tinignan ko si mama at malamig na nagsalita.

"Kasalanan ni papa at ng mga kapatid ko, iniwan nila tayo at kinalimutan. Kaya h'wag na tayong umasa sa kanila, mama!"

"Anong sinasabi mo?" Iritado niya akong tinignan. "Tawagan mo nga ang mga kapatid mo para makahingi tayo ng pera—"

"Kaya ko pa, kaya ko pang maghanap buhay para sa'tin. Hindi natin sila kailangan!"

Bahagyang tumaas ang boses ko kaya napapamewang si mama at sinimangutan ako. Suminghap ako at sinapo ang mukha, masyado na yata akong stress na kahit ito ginagawa kong big deal. Umiling ako at nauna ng maglakad papunta sa kung saan, hindi ko alam kung saan.

"Niara! Aba't!"

We eat in a cheap eatery and find another temporary shelter. Sa isang lumang park kami huminto, pagod na pagod akong naupo sa duyan at minasahe ang binti. May kukunting batang naglalaro pero hindi ko pinansin.

My phone beeped and it gathered my senses, as usual.

Jenneth:

May pera na ako pero 4k lang, Niara. Ito na lang ha? Kita tayo sa school.

Nabuhayan ako ng loob sa text ni Jenneth, okay na 'yong 4k. Agad akong tumayo at pumasok sa public restroom para magbihis. Ilang araw na akong walang ligo dahil wala namang maliguan. Maya't-maya naman ang palit ko para hindi mangamoy.

"Ma, pupunta lang ako sa school. May trabaho rin ako, nakaabsent na ako kahapon."

"Balikan mo ako, ha. Baka naman iwan mo lang ako rito," pabiro niyang sinabi pero malungkot na tumawa.

I sighed and nodded.

"I'm not like your husband and other children. I don't betray my mother."

Never will.

Janitress sa umaga at cashier sa gabi, pero hindi pa rin sapat para matustusan kami ni mama dahil kailangan kong magbayad ng tuition. May scholarship ako pero hindi full, ngayon ko lang naalala na kailangan ko pala talagang magsumikap at tapusin ang third year. Ngayon lang na nakapasok ulit ako sa school.

But I don't have money and sad to say, mukhang titigil talaga ako next sem.

"Niara, pasensiya ka na. Hindi kasi ako nakapunta sa party, remember what I told you?"

"Ah, oo. The party for wealthy men na makaka-one night stand mo para sa pera?"

"Oo. Pero sekreto 'yon, doon kumakapit ang mga tulad nating naghihirap."

Napailing ako at tinago sa bulsa ang perang binigay niya. Matamis siyang ngumiti sa'kin, maganda siya at maputi, matangkad at matalino rin naman. Pero siguro nga, kapit-patalim na lang ang paraang naiisip niya.

A night for how much? Money. How sad that people had to sell their dignity for it. In order to survive, you have to compromise your body.

"I'm telling you, it's not that bad. Malalaki ang perang binibigay nila, minsan pinapasyal pa nga kami kung saang malalayo at magagandang lugar," kwento niya at isinukbit ang braso sa'kin. "Ang lalaking makukuha mo sa una mong gabi, iyon na palagi ang lalapit sa'yo. Doon ka na rin dapat sumama at h'wag na sa iba, iyon ang gusto nila."

"Talaga?"

"Oo, pero kung gusto mong mag-try sa iba pang lalaki, pwede naman. Ako nga, iyong ka-one night stand ko nakailang ulit na kami at sobrang bait niya! Mabait na gwapo at mayaman pa!"

Tumalon-talon siya sa kilig habang nagkukwento at hinampas ako sa braso.

"Dinala niya ako sa condo niya, sobrang ganda no'n! Pinasyal niya rin ako sa mamahaling hotel at resort. Para kaming totoong couple na nagbakasyon!"

I watched her intently, she looks so excited, happy and dreamy. If that's true, then her guy spoils her, huh. Pero pagkatapos niyan, ano ang kasunod? Men, wealthy men like that don't last, they discard women like their used clothes and choose someone better.

But what's the fuse? After all, it's all money that they're after. The temporary joy and fun things are just bonuses.

"Nag-Hongkong lang siya kaya natigil, babalik 'yon bukas ng gabi kaya bukas din ako babalik."

"Sabi mo kung sinong lalaki ang unang sasamahan sa unang gabi, iyon na rin sa susunod. Paano naman sila? Kayo pa rin ba ang lalapitan kahit nakailang...ulit na?"

"Hm, depende. Kung nagustuhan ka ng lalaki, babalik at babalik siya sa'yo." Tumawa siya at tinignan ako. "Bakit Niara, gusto mo na rin ba?"

"Ha?"

"Ano ka ba, forget your principles for once. Ano ba naman 'yang isang gabi para sa fifteen thousand."

Nanlaki ang mata ko, 15k? That big?

"15?"

"Oo, kung galante at sobrang yaman ng nadali mo, sobra-sobra pa riyan. Talagang yayaman ka bigla, 'yan kasing mga mayayaman na 'yan nagsasayang lang 'yan ng pera."

Bumungisngis siya, umupo kami sa bench para sumilong.

"Kapag nagustuhan ka ng lalaki, he'll spoil you. Like, he will give you cold cash! Na sobrang laki ng halaga. Ipapasyal ka at bibigyan ng magagarang bagay, damit. Parang sugar daddy lang."

Tumawa siya ulit at dinukot sa bulsa ang cellphone. Pinakita niya sa'kin ang kulay puti at manipis niyang cellphone.

"See this? iPhone 'to, binigay lang sa'kin noong ka-one night stand ko. Ang gara, sobrang yaman niya."

Napakurap-kurap ako at tinignang mabuti ang cellphone niya, iPhone nga. Nakita ko ring may mga alahas siya at bago ang suot na sapatos.

"Kaya kung ako sa'yo, kalimutan mo muna ang prinsipyo mo. Sobrang sayang mo kung titigil ka kasi sobrang ganda naman ng grades mo. Isang sem na lang, fourth year na tayo. Ano ba naman 'yang kunting tiis muna. Para sa pamilya mo."

Her words are like poisons to my mind, I firmly disagree with her. But the pleasure of sleeping again in a soft and warm mattress and having my own house is striking me. Si mama, she often gets cold and gets sick. If we stayed long outside, she might develop an illness.

Madalas siyang magreklamo na ayaw na niyang matulog ng nakaupo, kahit hindi ko 'yon masyadong pinapansin dahil ako rin naman gano'n, pero masakit na marinig 'yon sa kaniya. Isang sem na lang din, fourth year na ako. Kahit huminto na lang ako next year, basta matapos ko iyong ngayon.

Hindi ko alam. Jenneth's right, ano ba naman 'yong isang gabi para sa pera. Kaysa naman ibigay sa isang gago ang iniingatan ko, why not use it to have money, right?

Gosh, Niara! You are going insane!

"Basta kapag gusto mo subukan, magsabi ka, ah. Bukas ng gabi babalik ako sa penthouse. May pass ako at invitation kaya makakapasok ka kapag kasama mo ako."

Suminghap ako at mariing napapikit. You gotta decide now, b***h. 15k? Isang sem na 'yon, two nights will be 30k. Wow, such money! Makakabayad na kami ng apat na buwang upa no'n at hindi na muna ako mamomoblema. Nababaliw na yata ako, talaga bang magpapauto ako kay Jenneth? Parang imposible naman 'yong kanina.

Dinala ko si mama sa bagong bahay na uupahan namin, tuwang-tuwa si mama dahil sa wakas hindi na kami lalaboy.

"Sa wakas, may hihigaan na rin!" Si mama na tuwang-tuwa. "Naku, anak! The best ka talaga, ayos na 'to kahit medyo maliit. Basta kapag may pera ka na sa malaki na tayo, ah?"

Pinisil niya ang mukha ko bago tumatawang pumasok sa kwarto. Ako naman pumasok sa banyo para maligo.

The best, huh. I haven't heard that for quite a while.

"Yes, mama. I can be the best without asking help from your good children abroad."

I chuckled coldly and made up my mind. It's not that bad to enjoy pleasure in the exchange of money, I told myself.