Natataranta akong napatakbo ngunit hindi rin nagtagal nang huminto ako saka muling bumalik sa kaninang pwesto, pabalik-balik ako sa kaninang pwesto namin ni Mikaela pero hindi ko pa rin ito mahanap.
"Mickaela? Mickaela!" Sigaw ko sa kawalan, na halos mabali na ang leeg sa kakalingon sa paligid.
Wala na akong pakialam kung pagtinginan man ako ng mga tao ngayon dahil sa itsura at ginagawa ko. Alam kong mukha na akong tanga rito, pawisan at balisa pero kailangan kong mahanap si Mickaela.
Naiiyak na ako sa isiping mawawala ito sa amin ni Mirko at kung sakaling makarating ito kay Mirko ay tiyak kong magagalit siya sa akin. Nangangatog ang mga binti kong naglalakad sa hindi malamang patutunguhan.
Lord, please, huwag naman ganito.
Tuluyan nang namalisbis ang luha ko dahil ilang minuto na ako
