Syrin's POV
Simula noon, natatakot na akong matulog nang mag-isa. Pakiramdam ko kasi, anumang oras ay maaaring maulit ang bangungot na iyon—ang panaginip na hindi ko kailanman malilimutan.
Madalas, tinutulak ako ng anxiety pabalik sa sandaling 'yon. Paulit-ulit na bumabalik sa isip ko ang imahe kung paano nalunod si Ninong Labidabs sa panaginip ko. Ako, nakatayo lang. Walang nagawa.
“Hon... what if mangyari ‘yon?” tanong ko habang nakahiga sa kandungan niya. Nanonood siya ng basketball sa sala, pero hindi mapakali ang isip ko.
“Huwag mo nang isipin ‘yon, hon. Hindi na ‘yon mauulit. Nangyari na—at imposibleng mangyari pa kung ano man ‘yung napanaginipan mo,” sagot niya, hindi man lang inalis ang tingin sa TV.
Humugot ako ng malalim na hininga. “Sana nga, hon. Kasi ayoko na. Ayoko nang
