THAT being said, umiyak ako nang umiyak dahil sa nalaman. What the heck! It was easily said than done. Makalipas ang ilang sandaling pagkumbinsi ko sa sarili na masaya ako para kay Luciel, hindi ko napigilang umiyak sa sakit na dulot nito.
I drive all the way to Boston and hang out with my friends sa gabi. Tulog na si Riley at pinababantayan ko na lamang siya sa kanyang yaya. Kasama rin naman nila si Mommy. Pakiramdam ko, kailangan ko muna talaga mag-unwind. I don’t care if I go home shitfaced, kailangan kong makalimutan ang balitang engage na si Luciel.
Uminom ako nang marami. Ang mga kasama ko ay nagsasayaw o hindi kaya ay nakikipag-make-out kung kanino. I couldn’t care less; they are at age na naman para sa mga ganyang bagay. Ang gusto ko lang ngayon ay magpakalasing. I won’t drive to
