CHAPTER EIGHTY-THREE
Dahan-dahang iminulat ni Lexin ang kanyang mata. Para bang kagigising nya lang mula sa mahabang bangungot. Pilit niyang itinatayo ang sarili ngunit hindi siya makagalaw. Labis ang sakit na nararamdaman niya. Gayon pa man, sinisikap nya paring makatayo sa abot ng kanyang makakaya. Nuong una ay medyo malabo ang kanyang paningin. Ngunit habang tumatagal ay unti-unti na rin itong lumilinaw. At sa paglinaw ng kanyang paningin, mas lalo niyang nakita kung ano ang itsura ng paligid. Una niyang inilibot ang kanyang paningin. Madilim ang paligid. Walang gaanong liwanag ngunit dahil sa ilaw na nagmumula sa taas kung saan may sirang salamin ay nagkikita niya ang paligid. Habang pababa ng pababa ang tingin niya ay mas lalo siyang kinakabahan. Halos mapatalon siya ng makita ang sarili na nali
- Writer
