Malapit ng dumilim ngunit wala pa rin si Itay. Labis na ang pag aalala ko dahil sa ginawa niyang pag-alis. Tinulungan ako ni Nanay na makababa sa tatlong baitang ng hagdan. Pinaupo ako at hinayinan ng pagkain sa mesa namin na gawa pa ni Itay mula sa bamboo tree.
Nilagyan ni Inay ng pagkain ang plato ko. "Kumain ka ng marami anak, huwag ka ng mag-alala at hahanapin ko ang tatay mo maya-maya lang. Baka nandyan lang iyon sa ating sakahan. Kilala ko iyon kapag galit. Nag iisip lang iyon ng malalim at muling babalik," nakangiting wika ni Nanay. Maaliwalas man ang itsura ni Nanay dahil sa taglay niyang ganda pero mababanaag pa rin ang lungkot at pag-aalala para kay tatay.
"Sige po, Inay. Sana ay bumalik na po kaagad si tatay. Mas mag aalala po ako kung pati kayo ay susunod pa sa kanya," Wika
