The Pale Shadows

Chapter 4

Awtomatikong napasapo si Steven sa ulo pagdilat niya ng mata. Isang impit na ungol ang kumawala sa lalamunan niya habang pilit na inuupo ang sarili sa kama.

"F*ck," mahinang mura niya habang sapo pa din ang ulong kumikirot. "What the hell had happened?"

Ang tanging natatandaan ni Steven kagabi ay kasama niya ang isa sa mga bagong investor ng bagong tatag niyang kumpanya—ang Gaming Pro Inc. Isang game development company na gumagawa ng online games tulad ng MMORPG, MOBA, Battle Royale, at Sandbox. Isa siyang magaling na developer ng online and offline games na talaga naman tinatangkilik ng mga tao, mapa-international man iyan o local. Kaya nitong taon lang niya nag-decide na gumawa na ng sariling kumpanya niya para doon. Nagawa niyang kunin ang ilan sa mga kilala niyang magaling din na developer para makasama niya sa Gaming Pro Inc.

Apat na buwan pa lamang ang kumpanya niya kaya naman lahat ng pera ay papalabas pa. Marami pangarap si Steven para sa Gaming Pro Inc., gagawin niya ang lahat para makilala, umangat at maging successful ang kumpanya. Iyon nga lang, kailangan niyang maghanap ng mga investors na mapagkakatiwalaan nang husto.

Kagabi ay nakipagkita siya ay Mrs. Nancy Alfredo, ang may-ari ng isang investment company na kilala sa Visayas. He was the one who reached out to their company to explore a potential investment in his newly established business. Ilang beses na din naman silang nakapag-meeting online ni Mrs. Alfredo na nagpahayag naman ito na interesado ang ginang na mag-invest sa Gaming Pro Inc. kaya naman laking tuwa ni Steven sa nalaman.

Ang secretary na mismo nito ang nag reserve sa isang fine dining restaurant sa Eclipse Palace para sa pagpirma nila ng contract. Sa una ay maganda ang daloy ng usapan nila ni Mrs. Alfredo hanggang sa napansin ni Steven ang mga pasimpleng paghawak nito sa braso niya, sa legs at sa dibdib. Well, wala naman siyang nakikitang masama doon dahil sanay naman siya na laging ginagamit ang karisma niya sa kababaihan.

He knew he wasn’t built for serious relationships. Sa buong buhay niya, wala pa siyang naging serysong relasyon. Lahat para kay Steven ay isang laro lang lalo na kapag babae ang usapan. Pinagkikibit-balikat na lang niya kapag may nagagalit sa kanya na mga babae na hindi na niya pinapansin.

But he always made sure to let them know from the start that he didn’t want a relationship. He also made sure to leave them with a parting gift, whatever they asked for, before ending things. Alahas, pera, painting o gadget. Kahit naman babaero siya, hindi niya nananakit physical ng babae. He wanted nothing more than brief relationships.

Pero itong si Mrs. Alfredo ay iba. Lalo na kapag hinihimas nito ang dibdib niya. Ramdam ni Steven ang labis na kilabot sa buong pagkatao niya.

For Christ sake!

He was a womanizer. Aminado naman siya doon. Ngunit halos senior na ito, para na nga niyang abuela ito kung sa totoo lang. Paano niya matitiis na patulan ito? Yes, kung kaedad lang niya ito baka pwede pa.

Napailing ulit si Steven nang maramdaman ang kakaibang kirot sa sintido niya. Para siyang pinukpok ng sampung tao sa ulo dahil sa sakit ng ulo. Pilit niyang inalala kung ano ang nangyari pagkatapos ng dinner nila ng ginang. Ang alam lang niya ay nag-aya ito sa bar ng hotel na tinanggap naman niya sapagkat ang sabi nito, ngayon gabi daw nito pipirmahan ang final contract ng investment nito sa kumpanya niya. Kahit medyo labag sa loob ni Steven ay pinaunlakan pa din niya ang ginang. Kung hindi lang niya talaga kailangan ang pera nito ay nunca na pauunlakan pa niya ang imbitasyon nito.

Kung sa dinner ay himas lang ang ginagawa nito, mas matindi noong nasa bar na sila at umiinom. Halos hawakan na nito ang pagkalalak* niya kaya naman agad siyang napainom ng wala sa oras. Maraming beses din itong nagtangka na halikan siya sa lips na agad naman niyang naiiwasan.

But he had only three shots of whiskey—it was impossible for him to get drunk. Sobrang init ng pakiramdam niya ng mga oras na iyon, feeling nga niya nag-aapoy ang buong katawan niya.

And his libido was rising.

Ramdam ni Steven iyon sapagkat sobrang tigas ng pagkalalak* niya. Hindi na niya namalayan na halos buhatin na siya nang mga bodyguards ni Mrs. Alfredo sa room ng hotel. He was growling from time to time. Sobrang init ng buong katawan niya at para siyang lobo na gutom at naghahanap ng biktima.

Nang simulan siyang hubarin ng ginang ay doon niya hinagilap ang natitirang katinuan sa sarili niya. Nagawa niya itong itulak at magwala sa loob ng kwarto ng hotel. Ang tanda pa nga ni Steven ay nabugbog pa niya ang dalawang tauhan nito. Iyon lang ang huling natatandaan niya sa ginang.

But what happened next?

Mariing napahilot siya sa sintido.

"I want you.."

Napamulagat si Steven sa naalala. Did he really said that word? But to whom?

"This isn’t me—but I want you."

"Sh*t!" mariing mura niya sabay upo sa gilid ng kama.

Doon niya napansin na halos wala siyang saplot na natitira sa katawan. He was naked from head to toe.

Napamulagat pa si Steven nang makita niya ang mga sugat, bite mars and kiss marks sa dibdib at balikat niya. Bigla siyang kinabahan. May katalik siya buong magdamag? Nang tapunan niya ng tingin ang kobre kama ay lalo siyang napakunot ng noo sa mantsa ng dugo.

Hindi naman siguro niya na-kama ang ginang dahil halos ipagtabuyan niya na ito para lang huwag siyang hawakan sa maseselan niyang parte ng katawan.

Nang mariing ipikit ni Steven ang mga mata ay parang may malabong alaala na bumungad sa balintawtaw niya. Isang babae na kulot ang buhok, balingkitan ang katawan na kayakap niya habang inaangkin niya ito nang paulit-ulit.

"Your cl*t is hard."

"And you're wet, very very wet."

"I'm going to thrust you over and over again."

Muling napadilat si Steven at napamura ng malakas. No matter what he did, he couldn’t remember her face. It was as if her features were blank in his memory. Para bang ang mukha lang nito ang na-delete sa memorya niya. But he clearly remembered her voice—as if it came from somewhere deep inside him.

Ibig sabihin, malabong ang ginang ang katalik niya buong magdamag.

Wala siyang halos matandaan sa nangyari pagkatapos niyang makipagpambuno sa tauhan ng ginang. Para bang isang panaginip lang iyon sa kanya.

Muling napaungol si Steven. He needed to move on from what had happened that night. Kailangan niya munang alalahanin ang kumpanya niya, maghanap ng bagong investors na kayang mag-support sa mga on-going and incoming projects. Hindi siya pwedeng huminto dahil lang sa ginawa sa kanya ni Mrs. Alfredo. From now on, pipiliin na niya ng husto ang mga investors na makakausap niya. Iimbestigahan muna niya ang ang background ng mga ito, tutal hindi lang naman siya magaling na developer. He was one of the unethical hackers international. Marami din siyang nagawang viruses na naging popular talaga ng 2000's dahil na-hacked niya ang database ng mga online games at nakagawa ng cheats para sa mga gamers.

Hacking is a piece of cake for him.

Minabuti ni Steven na maligo muna para makaalis na ng hotel. Ilang sandali lang ay nakatanggap siya nang tawag mula sa secretary niya.

"Sir Steven, are you going to the office today?" tanong sa kanya ng secretary niya.

"Yes, I'll be there within an hour." turan niya dito. Kahit sobrang sakit ng ulo niya ay kailangan pa din niyang pumasok sa opisina. "Is there any problem, Carmela?" tanong ni Steven nang mapansin niyang parang natataranta ito sa kabilang linya.

"S-Sir, may mga pulis po dito. Hinahanap kayo."

Napaungol siya. "Bakit daw?"

"Nirereklamo kayo ng physical assault ni Mrs. Alfredo—"

Malakas na napamura si Steven. "Anong sinabi mo?"

"Sir, nandito po ang mga pulis kasama si Mrs. Alfredo at ang abogado niya."

Awtomatikong kumalam ang panga niya sa narinig. Mukhang kailangan muna niyang harapin ang problema niya sa matandang babae na iyon. And he needed to hack the CCTV recording of the bar and restaurant. Malakas ang pakiramdam ni Steven na makakakuha siya ng malakas na ebidensya na ginamitan siya ng drugs ng ginang. Hacking CCTV footage was child’s play for him. Makukuha niya agad ito ng ilang minuto lang, kailangan lang niya ay makuha ang laptop niya na nasa bahay niya.

"Fine, I'll be there within an hour. Call my attorney, Carmela."

Pagkasabi niyon ay binaba na ni Steven ang tawag. Ilang beses muna niyang hinugot ang hininga niya para payapain ng sarili. Hindi siya makakapag-isip ng paraan para mabaligtad ang matandang babae na iyon kung galit na galit siya. Kailangan niya munang huminahon pero sisiguraduhin niyang malilintikan talaga ito sa gagawin niya.

He was Steven Miller—and no one could take him down. At sisiguraduhin niyang mas babagsak si Mrs. Alfredo ng dalawang beses sa gagawin niya.

Hindi lang niya ito ipapahiya— papabagsakin din niya ang kumpanya nito. For sure, maraming illegal activities ang kumpanya nito at iyon ang titirahin niya.

Nang balingan niya ang vanity mirror na nasa kwarto ay napansin niya na may maliit na note na nakalagay doon. Ngunit hindi na siya nag-aksayang tignan pa iyon. Baka isa pang patibong ang note na iyon ni Mrs. Alfredo. Ilang sandali pa ay nagmamadali na si Steven na makaalis sa Eclipes Palace.

Kailangan pa niyang pabagsakin ang matandang babae.