CHAPTER LV
Kanina pa ako nakaupo dito pero ang lalaking nasa harap ko ay halos hindi man lang alisin ang tingin sa akin. Piling niya yata ay mawawala ako kapag kumurap siya. Pinagmasdan ko ang kamay naming kanina pa magkahawak pati yata daliri namin ay hindi na gumagalaw. Kapag kinukuha ko naman ang kamay ko dahil pakiramdam ko ay nanigas na ito ay ayaw niya namang ibigay. Makulit din ang isang ito wala namang ginawa kung hindi ang ngumiti at titigan ako simula kanina.
“Pwede ba Blake tigilan mo ang kakatingin sa akin. Hindi na ako natutuwa sayo,” asik ko sa kanya pero tumawa lang ito at pinisil ang pisngi ko at pinatakan ng mabilis na halik sa labi.
Saglit ko siyang pinagmasdan at ngayon ko lang napansin sa isang buwan nawala ito ay mas lalo pang umimpis ang mukha nito.
