CHAPTER XXIX
○BLAKE ALMENDREZ○
Noon wala akong pakialam kung sino ang dumadating at umaalis sa buhay. Okay lang kung dadaan lang sila sa buhay ko o kung panandalian lang. Minsan nga hindi na ako nag-aabala pang kilalanin sila.
Pero simula nang makilala ko ang babaeng nakahiga sa tabi ko ay bigla ding nagbago ang takbo ng buhay ko at tingin sa lahat.
Napangiti ako ng umikot siya at yakapin ako. Para itong batang sumiksik sa tagiliran ko na animoy naghahanap ng init. Kung sana ay ganito lang kami araw-araw ay ayos lang sa akin. Nahiga ako at inayos ang higa niya sa tabi ko. Pinatakan ko muna siya ng halik sa noo bago pinikit ang mga mata ko at niyakap ito.
Pero gaya ng isang normal na kasiyahan lahat ay natatapos din ng hindi mo inaasahan.
Nagising akong wala na si Violet sa tabi
