Bad Robot

Kabanata 17

Namangha ang mga pulis nang makitang nakatayo pa rin si 404 at hindi man lang ininda ang mga balang tumama rito. Nakakalat ang mga nayuping bala sa paanan nito.

Lalo silang namangha nang ngumisi ito sa kanila sabay hablot sa nagkapunit-punit na sando at pantalon at hinayaang tangayin ang mga ito ng malakas at malamig na hangin.

Tumambad sa kanila ang kabuuan ng maskuladong katawan nito. Mistulan itong itim na mannequin na himalang gumagalaw. An armed and dangerous mannequin. And seemingly alive. Wala itong suot na bullet-proofed vest kung kaya nakapagtatakang hindi man lang ito tinatablan ng mga bala. Ni hindi man lang ito nagalusan sa ginawa nilang pag-atake.

"What the hell?!" bulalas ni Max sa kinatatayuan. Titig na titig siya kay 404. "W-What kind of a monster is that?"

Napaatras si Max nang tumingin si 404 sa diresyon niya.

"I'm Frankenstein's monster," nakita ni Max na sinambit ni 404. Binasa lang niya ang pagbuka ng labi nito dahil imposibleng marinig niya ito sa layo ng agwat ng distansya nila. Imposible rin na narinig siya nito. Pero malinaw na totoong narinig siya nito. Paanong nangyari ito? Isa bang demonyo ang batang ito? Alien na may telepathic skill? Halimaw na may amplified hearing capability? At ang pinakaimportanteng tanong: talaga bang kaaway ito? Pinatay nito ang apat sa limang kriminal...ano naman? Karapat-dapat lang na mamatay ang mga ito. Kung hindi dumating ang batang n***o sa eksena ay baka siya pa mismo ang nakapatay sa mga ito. That boy just did him a favor. And damn if he will deny the urge to congratulate the boy for a job well done. That boy deserves it. Maaari niyang magamit ang kakaibang abilidad ng bata para masugpo ang kriminalidad sa Isla Kahel. This will be good on his record. Very good.

But you need to learn to control your temper, Max, muling paalala ni Bradley sa kaniya. Nasapo ni Max ang ulo. Hanggang kailan siya mumultuhin ng alaala ng ama? Bakit ayaw siya nitong tigilan? Ano ba'ng gusto nitong iparating sa kaniya? Na mahina siya kagaya nito? Hindi niya maunawaan. You always lose your temper, son. Always.

"N-No, not always!" bulong niya sa hangin. I-I'll make it right this time, Dad. I promise!"

You'll never change, Max.

That's not true.

Oh, yes it is, son. Sinaktan mo si Beaulah. Sinumbong ka niya sa akin.

Natahimik si Max. Nagbaba siya ng tingin.

"She told me you're trying to..." Napahugot nang malalim na hininga si Bradley bago muling nagpatuloy. Tinitigan nito nang mariin si Max. "She told me you're trying to r**e her!"

Mabilis na nag-angat ng tingin si Max.

"She's lying," pabulong na turan niya. Hindi siya makatingin nang diretso sa ama.

Lumagok ng alak sa hawak na bote si Bradley bago muling nagsalita.

"I don't think so. You see, matagal ko nang napapansin ang kakaibang kilos mo sa tuwing magkasama kayong dalawa ni Beaulah. The way you look at her. The way you flirt with her. My God, Max, she's just a child! And you as well. You're just thirteen, for God's sake! Ano'ng pumasok sa utak mo at naisip mo ang mga bagay na ito? Tell me!"

"I'm a man, Dad. It's natural for me to-"

"You're still a boy!" pagkaklaro ni Bradley. "And Beaulah is your sister."

"She's not my real sister!"

"She will be." Nilamukos ni Bradley amg buhok. "Akala ko ito ang gusto mo nang dalhin mo si Beaulah dito? You know this is inevitable."

"I just want her here. Wala akong sinabi na-"

"Hindi maaari ang gusto mo," nagtitimping pahayag ni Bradley. "Kung gusto mong manatili dito si Beaulah, ako ang masusunod. I will make it legal, papers and all. Ayoko ng eskandalo."

"But, Dad."

"Beaulah will be part of our family. She will be your sister. And that's final."

Tiim-bagang na muling napayuko si Max.

"May mga pasa si Beaulah. On her leg. Neck. Even on her face. Bakit-"

"She deserves it!" sigaw ni Max habang nakakuyom ang kamao. "That little b***h deserves it. Ayaw niyang gawin ang mga gusto ko. Wala siyang karapatang tanggihan ako. T-Tinulungan ko siya. I helped her get away from her miserable life!"

"That's enough!" pinal na turan ni Bradley habang sapo ang sentido. "And stop calling her a b***h. Magiging kapatid mo na si Beaulah. And as far as I'm concern, obligasyon ko na pangalagaan ang kapakanan niya. I should protect her. Even from you, my own son. Do you hear me?"

Hindi sumagot si Max.

"I hope hindi mo na uli sasaktan si Beaulah. And try making up with her. Tayo na lang ang natitirang pamilya niya. We should take care of each other. Can you do it for me, son?"

"I'll try."

"Don't try. Do it."

Padabog na lumabas ng silid si Max. This is all a bad dream. A very bad dream. Hindi niya gustong maging kapatid si Beaulah. Not in a billion trillion years! Kailanma'y hindi kapatid ang magiging turing niya rito. Hindi ito ang intensyon niya nang dalhin niya ito rito sa poder nila.

Pinihit niya ang seradura ng pinto ng kuwarto ni Beaulah. Naka-locked ito. Damned that little b***h! Talagang iniiwasan na siya nito. Muli niyang nakuyom ang mga kamao. Talagang sinusubukan siya ng negrang ito. Hindi ba nito alam na kung hindi dahil sa kaniya, walang magiging halaga ang buhay nito? She is nothing, and he gives her everything. Pero ito lang ang igaganti nito sa kaniya! Pagsisisihan nito ang lahat. He will make her suffer. He will make her life a living hell.

Pumasok si Max sa sariling silid at nahiga sa kama. Panay ang pagkulog at kidlat sa labas ng bintana. Malakas ang buhos ng ulan. Ilang minuto siyang nakapikit nang muli niyang idilat ang mga mata. Malamig ang temperatura ng buong kuwarto, kabaligtaran sa init na bumabalot ngayon sa buong pagkatao niya. Hindi niya maalis sa isipan si Beaulah. Ang nakabibighaning ngiti nito. Ang mala-anghel nitong mukha. Ang pasibol nitong katawan na talagang umaagaw sa kaniyang atensyon magmula nang makita niya itong namamalimos sa lansangan. Wala itong kamalay-malay sa kagandahang taglay. Nakakalungkot lang na maitim ang kulay ng balat ni Beaulah, pero sigurado siyang paraan lang ito ng Diyos para ipakita na hindi perpekto ang bata. Walang taong perpekto. Pero sapat na ang kagandahan at hubog ng katawan ni Beaulah para punan ang init na tumutupok sa kaniyang kaibuturan. God, he needs that girl. He badly needs that girl right now!

Tumayo si Max at naghubad ng saplot sa katawan pagdaka'y tahimik na lumabas ng kuwarto. Madilim ang pasilyo. Kanina pa nawalan ng kuryente. Tanging ang liwanag lang ng buwan mula sa labas ng bintana ang tumatanglaw sa h***d niyang katawan at sa dinaraanan niya. Nang makarating sa harap ng pinto ng kuwarto ni Beaulah, agad niyang pinihit ang malamig na seradura. Napangiti siya nang matuklasang hindi ito naka-locked. Binuksan niya ang pinto.

Wala si Beaulah.

Iginala ni Max ang paningin. Malinis ang kabuuan ng kuwarto. Walang bakas ng batang negrita. Saan ito nagpunta? Hindi kaya nakatunog ito sa balak niya? Ganito ba kalakas ang pakiramdam at pandinig ng mga batang lansangan? Damn her! Malamang na nagtatago lang ito. Hindi ito maglalakas ng loob na umalis at bumalik sa basurahan kung saan niya ito napulot. She's smarter than that.

"Beaulah?" tawag ni Max. Nakatigil lang siya sa kinatatayuan, pinag-aaralan ang paligid. Dumako ang tingin niya sa ilalim ng kama. Napangiti siya. "Are you under the bed? Hindi mo ba alam ang tungkol sa halimaw na kumukuha ng makukulit at pilyang bata na kagaya mo?"

Walang sumagot sa kaniya.

"Labas ka na kung ayaw mong masaktan. Let's play another game. You'll like it. Trust me."

Patakbo niyang tinungo ang kama at hinawi paitaas ang bed sheet.

Wala sa ilalim ng kama si Beaulah.

"You like hide and seek, huh? Okay, mahahanap din kita, you bitch."

Napasulyap siya sa nakasaradong closet. Parang nakarinig siya ng mahinang ingay ng paggalaw sa loob. Bingo!

Halos mapalundag si Max nang kumidlat nang napakalakas. Damn! He's starting to hate this game.

"Gotcha!" bulalas niya pagkabukas ng closet. Napamura siya nang makitang wala sa loob si Beaulah.

Damn! Where the f**k is that stupid girl?

Bigla siyang nakarinig ng ingay mula sa hindi kalayuan. Mga boses. Hindi siya maaaring magkamali. Nanggagaling ang mga ito sa kuwarto ng kaniyang ama. Kunot ang noo na sinara ni Max ang pinto ng silid ni Beaulah at walang ingay na naglakad patungo sa pinanggagalingan ng mga tinig.

"Natatakot po talaga ako sa kaniya. Hindi na po siya ang dating Kuya Max na nakilala ko."

"Calm down, okay? He won't hurt you anymore. Kinausap ko na siya kanina. And he promised. Now go back to your room."

Nilapat ni Max ang tainga sa pinto.

"P-Pwede po ba akong matulog dito sa silid mo?"

"Why?"

"Natatakot po kasi ako sa kulog. At-At mas komportable ako na ikaw ang kasama ko. Pakiramdam ko ligtas ako."

"I don't think that's possible. You're almost a big girl now. You're already ten. Hindi magandang tignan na-"

Katahimikan.

"What the hell? Nababaliw ka na ba, Beaulah?"

"Hindi mo po ba gusto ang paghalik ko sa labi mo, Daddy?"

"Beaulah, what the hell?"

"Gusto ni Kuya Max na gawin namin pero ayoko. Alam mo po kung bakit?"

"Beaulah, isuot mo ang damit mo ngayon din."

"Alam ko pong matagal mo na rin akong gusto kagaya ni Kuya Max. Gusto rin po kita."

"Beaulah, please!"

"Sige na, Daddy. Alam ko naman pong gusto mo rin ito. Pangako hindi ako magsusumbong kay Kuya Max at kahit na kanino."

"This is very wrong. I-"

"f**k me, Daddy."

"No!"

"Please, Daddy. f**k me. Ouch!"

"Go back to your room. Do it or I'll slap you again!"

"Daddy-"

"Go back to your room right now!"

Bumukas ang pinto. Tumambad sa harapan nila si Max na may hawak na basag na bote ng alak. Tumatama sa talim nito ang liwanag na nanggagaling sa nakabukas na lampara sa isang sulok.

"Max, anak! Hayaan mo akong magpaliwa-"

Mabilis ang mga sumunod na nangyari.

Isang nakabibinging sigaw ang pumailanlang sa kabuuan ng silid. Kasabay nito ang pagtalsikan ng malalagkit na dugo sa dingding at sa mukha ni Max.

"I hate you! I hate you! I hate you!"

"Aaaahhhh!" palahaw ni Bradley na kasalukuyang nakaupo sa sahig at nakatunghay sa walang tigil na pagsaksak ni Max kay Beaulah na halos maligo na sa sarili nitong dugo.

Isang matinding saksak sa ulo ang mabilis na kumitil sa buhay ng bata.

Ilang segundo ang lumipas bago tuluyang itigil ni Max ang pagsaksak. Humihingal na sinulyapan niya ang ama.

"Mas pinili ka niya kaysa sa akin, Dad."

Hindi makapagsalita si Bradley. Bumuka ang bibig nito datapwa't tanging impit ng daing lang ang nasambit nito habang nakatitig sa kaniya.

"Kailangan mo ring mamatay, Dad. You saw what I did. I-I can kill you right now...but I won't. I won't because you're still my dad. And I love you."

Binitiwan ni Max ang hawak na duguang bote. Nagpagulong-gulong ito at tumigil sa paanan ni Bradley. Tila nananaginip na naglakad si Max palabas ng silid.

Basang-basa si Max ng dugo ni Beaulah. Ilang minuto siyang nag-shower hanggang sa masigurado niyang malinis na siya.

Bumuhos ang luha sa kaniyang mga mata habang nagpupunas ng katawan.

Pinatay ng kaniyang ama si Beaulah. Kailangan nitong pagbayaran ang nagawang krimen.

Nagbihis si Max at tinungo ang telepono.

Ilang minuto ang lumipas nang umalingawngaw mula sa labas ang ingay ng sirena. Dalawang sasakyan ng pulis ang dumating, kasunod ang isa pang kotse na puno ng mga detective. Naabutan nila si Bradley sa silid nito na nakaupo sa sahig at nakapatong sa kandungan ang walang buhay na katawan ni Beaulah. Nang makita nito ang mga rumespondeng pulis ay tuluyan itong humagulgol ng iyak. Agad nilang naamoy ang halimuyak ng alak sa bibig nito.

Nagising ka sa narinig mong sigaw at nasaksihan mo nang pagsasaksakin ng iyong ama na si Bradley ang kaawa-awang adopted sister mo, tama ba?

Yes, sir. It was horrible. Hindi ko po akalain na magagawa ito ni Dad.

At totoo ba na lasenggo ang iyong ama at lango ito sa alak nang gabing pagtangkaan nitong halayin ang iyong adopted sister at nang nanlaban ang biktima ay walang awa itong pinatay?

Yes, sir.

Maaari mo bang ituro sa hukumang ito ang taong nakita mo na pumatay kay Beaulah.

Yes, sir.

Sinungaling! Max, magsabi ka nang totoo! Sinungaling kang bata ka! Sinungaling!

Totoo ba na sinasaktan ng iyong ama ang iyong ina noong sila ay nagsasama pa?

Yes, sir. Kaya po nakipaghiwalay si Mommy sa kaniya. I hate him for that.

At wala itong naging karelasyon sa loob ng dalawang taon nilang paghihiwalay?

Yes, sir.

Wala akong kasalanan! Maniwala kayo! Ang batang 'yan ang pumatay kay Beaulah! Nagalit siya dahil ako ang mas pinili ni Beaulah na makatalik kaysa sa kaniya. Maniwala kayo!

Court dismissed!

Makalipas ang pitong buwan, binitay sa pamamagitan ng lethal injection si Bradley Sullivan.

Gumuhit ang matatalim na kidlat sa maitim na kalangitan

Muling bumalik sa kasalukuyan ang diwa ni Max.

You need to learn to control your temper, Max.

"I'm in control, Dad. I'll f*****g show you," bulong ni Max sa hangin. Hinablot niya mula sa katabing pulis ang hawak nitong electric bullhorn at lumabas mula sa pagkakatago sa likod ng police patrol habang hawak sa isang kamay ang pinakamamahal na Uzi.

"Mayor Sullivan! Mapanganib!" tawag sa kanya ng pulis mula sa kanyang likuran. "That kid is armed and dangerous! You shouldn't-"

"Shut your trap, Jared," angil ni Max nang hindi inaalis ang tingin kay 404. Inilapit niya sa bibig ang hawak na bullhorn.

"Hey, kid. Kid? Kilala mo ako? Ako si Mayor Max Sullivan. Hindi mo kami kalaban. Mga kaibigan mo kami. At kakampi."

Nakita nilang lahat kung paanong lumusot sa loob ng bisig ni 404 ang grenade launcher nito sabay baba sa kamay. Nanatili itong nakatingin kay Max na tila pinag-aaralan ang mukha niya.

Bahagyang napangiti si Max. Halos naaamoy na niya ang tagumpay. This ia pure politics. Ganito ang paraan ng pagkuha ng tiwala ng isang potensyal na kakampi. Kaibiganin sila. Iparinig ang gusto nilang marinig. Pakiusapan. Pangakuan.

At magsinungaling.

Kagaya ng pagsisinungaling niya sa harap ng hukuman ilang taon na ang nakalilipas. Nakalusot siya. At sigurado siyang makakalusot uli siya ngayon. Pinanganak siya para sa araw na ito. Ililigtas niya ang Isla Kahel gamit ang misteryosong itim na bata na ito. At walang makapipigil sa kaniya. Wala.

"Maganda ang ginawa mo. Very good. A very heroic act. You don't have to feel bad about it. I'm so proud of you, son."

Nakita nila ang unti-unting pagkinang ng dalawang mapupulang mata ni 404 na tila ba may apoy na biglang nagningas sa loob ng mga ito.

Makulimlim ang buong paligid at natatamaan ng ilaw mula sa loob ng pinto ng bangko ang likuran ni 404 kaya naman maaaninag ng husto ang dalawang tila nagbabaga nitong mata

May ilang snowflakes na dumampi at pumatong sa ulo nito...na agad ding natunaw at umusok na tila ba dumikit ang mga ito sa napakainit na frying pan na may naglalagablab na apoy sa ilalim.

"Ano ang pangalan mo, boy?" bigkas ni Max sa huling pagkakataon.

Napangiti si 404.

"404."

Biglang may bumulwak na pulang laser beam sa magkabilang mata ng robot na diretsong tumama at tumagos... sa dibdib ni Max.

Natigilan sa kinatatayuan ang mga pulis habang pare-parehong nakatunghay sa Mayor ng Isla Kahel.

Nakaramdam ng matinding kirot si Max. Nangatog ang mga tuhod niya. Maging ang paghinga ay hindi na niya magawa. Nabitawan niya ang kanyang Uzi at nanginginig na napasapo sa kanyang dibdib at yumuko at laking gulat niya nang makita at naramdaman ang pagsirit at pag-agos ng dugo sa kanyang kamay mula sa dalawang maliit na butas sa kanyang dibdib. Bahagya pang nagliliyab ang paligid ng dalawang butas sa suot niyang barong. Ibinuka niya ang bibig upang magsalita, subalit sa halip na tinig ay masaganang dugo ang lumabas mula roon. Nanginginig na nabitiwan niya ang hawak na electric bullhorn, napaluhod, at bumagsak sa malamig na lupa. Sa nanlalabo niyang paningin, nakita niya sa hindi kalayuan ang pigura ng isang batang babae na kumakaway sa kaniya. Hindi nakaligtas sa kaniyang paningin ang maitim nitong balat at kulot na buhok na sumasayaw sa ihip ng hangin. Nakahubad ito at nababalutan ng dugo ang buong katawan dulot ng hindi mabilang na malalalim na mga sugat na natamo. Nakangisi ang bata sa kaniya.

I love you, Kuya Max. Matagal na kitang hinihintay. Tara na po. Let's play in hell. Forever.

No, Beaulah. No. Please, no! NO! sigaw ni Max sa kaniyang isipan. Ilang saglit pa'y tuluyang nang nagdilim ang lahat sa kaniya.

TO BE CONTINUED