NAGISING ako na madilim na ang paligid. For sure, gabi na. Napabuntong-hininga na lang ako. Nagparaya lang naman ako ng walang kahirap-hirap kay Jax. I admit, hindi naging madali para sa akin na labanan ang tukso lalo pa si Jax ‘yon.
Masakit ang buo kong katawan. Napangiwi ako sa kirot na nagmumula sa gitna ko. Hindi ko lubos maisip kung paano ko nakayanan ang hindi ko na mabilang na pagniniig namin. Kahit yata mahimbing na ang tulog ko ay patuloy pa rin siya sa pag-angkin sa akin hanggang sa siya na mismo ang sumuko.
Ang masakit pa sa lahat ay wala na siya sa kama nang magising ako. Ang saklap. Ganoon na lang siguro talaga ang silbi ko sa kanya. Isang parausan. Napangisi ako. Hindi ba naibigay ni Olivia ang bagay na halos hindi tinigilan ni Jax sa akin sa loob ng nakalipas na tatlong
