Dala-dala pa rin sa isipan ni Cris ang kaniyang kaka-ibang nakita kanina at hindi ka pani-paniwalang pangyayari.
Nakarating na lang siya sa kanilang bahay habang iniisip pa rin iyon ng husto.
Tela hindi pa rin siya mapakali. At parang nagtataka siya kung ano ang aking pagkatao. Subalit nanaig pa rin sa isip niya na hindi ito pagtuunan ng pansin dahil para sa kanya ay walang kaka-iba sa akin.
Kinabukasan habang nasa parking lot ako kung saan ipinaparada ko ang aking biseklita ay biglang dumating si Cris na sakay ng kaniyang kotse.
"Oh hi Aiza, ang aga mo ngayon ah." Malakas na boses na pagsabi ni Cris habang bumababa sa kaniyang sasakyan.
"Ikaw pala iyan Cris." Pangiting sabi ko sa kanya habang inaayos ng mabuti ang paglalagyan ng aking biseklita.
Agad siyang lumapit sa akin na tela
