KABANATA 12
Sa gate sa likod ng school ako nagdaan papasok. Palagi ko na lang tinatahak ang daan na ‘to palabas sa tuwing wala akong mukhang maiharap sa tuwing pinapag-trip-an ako nina Austin. Ngayon gabi, ito na ang huling beses na lalakaran ko ang daang ‘to.
Nakakabingi ang katahimikan sa loob habang naglalakad ako sa pasilyo. Wala nang mga estudyante at puro bakanteng classroom na lang ang nadadaanan ko. Bumalik sa alaala ko nang unang beses kong itapak ang mga paa ko sa loob ng building na ito. Puno ako ng saya at pag-asa habang kasama ko si Sister Judith. Naiyak pa nga siya nang araw na ‘yon. Masaya siya para sa ‘kin, dahil buong tapang kong ihinakbang palabas ng bahay ampunan ang mga paa ko. Wala na ako sa ilalim ng proteksyon nila. Mamumuhay ako na mag-isa na malayo sa kanila. Mal
