Chapter 23
“I regret what I did; please, patawarin mo na ako,” Enrico begged in front of me.
“Matagal na kitang napatawad, pero hindi ibig sabihin no'n na makikipagbalikan pa rin ako sa 'yo,” pagod kong baling sa kanya.
Hinihipan ng malamig na hangin ang buhok ko kaya hinawakan ko ang dulo niyon. Kumilos naman ang kamay ni Enrico. Inayos niya ang tumakas na hibla ng buhok at marahan na inilagay iyon sa likod ng tenga ko. Napaatras ako.
“Huwag mo na akong hahawakan. Huli mo na 'yan,” I warn him.
Dumaan ang takot at sakit sa mga mata niya. Ramdam kong may pagsisisi sa kanya, pero huli na. Ayaw ko nang maugnay ang pangalan ko sa kanya.
Maraming nangyari sa loob ng anim na taong nawala siya ngunit pinatatag ako lalo ng mga pagsubok na iyon. And I don't want to look back at the young me.
