CHAPTER 39

1113 Words

I RESTRAIN myself from crying. Hindi dapat makita ni Jaime na malungkot ako dahil aalis siya. Saglit lang naman itong mawawala. Hindi ko rin malaman sa aking sarili kung bakit ganun ang nararamdaman ko ngayon. I am being a melodramatic girlfriend right now. Mali yata ang desisyon kong ihatid siya rito sa airport. Pinipilit kong ngumiti sa harapan niya. "Gusto mo bang ipasundo nalang kita sa driver para derecho ka nalang sa mansion?" "No need. Nag-book na ako ng Grab." Hindi ko naman pwedeng gamitin ang sasakyan niya dahil wala akong lisensiya. Kasama iyon sa kinompiska ni Papa. "You can cancel it, baby. Para naman hindi ako mag-alala kung nakauwi ka na ba o hindi." Napatitig ako sa mukha ng lalaki. Wala ba itong tiwala sa akin? Or just like me ay napapraning din ito ngayon. I d

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD