FINALLY, I WAS ABLE TO CONVINCE HIM. Hanggang sa room niya ay hindi ko siya tinigilan.
Nahirapan ako noong una pero I was able to succeed. Tama nga si Sir Miguel, ako talaga ang iniisip niya kaya hindi siya umaalis ng bansa. He doesn't want me to be alone here and he will miss me daw. Parang bata lang. Sabagay, isip bata naman talaga ang unang impression ko sa kanya.
Hindi ko mapigilang mapangiti nang maalala ang unang encouter naming dalawa. Natatawa pa rin akong isipin na sa tangkad at tanda niya ay nakuha pang kumuha ng nanny para sa sarili. But because of his childlike behaviour, I was able to meet him. At naging parte ako ng buhay niya. And I will cherish it for the rest of my life.
"Are you sure that you will be okay here?" Maka-ilang beses na niyang tanong sa akin.
As if nam
