“Ayan na si Cielo!” sabay tulak ni Lovely kay Katie. “Cielo!” sigaw ni Katie na ikinalingon naman sa amin ni Cielo.
Nanlalaki ang mga mata kong tignan siya.
Ibang-iba ang kaniyang itsura kaysa sa mga panahon na nakilala ko siya sa Batanes. Para bang ibang tao ang nakikita ko ngayon, pero iyong pabango niya pa rin ay hindi nag-iba.
Nahuli niya ang tingin sa akin at agad na tumaas ang kilay saka niya ako binigyan ng isang ngiti.
“You’re here,” ani niya at agad na hinawakan ang aking braso. Para ba akong nagulat nang maramdaman ko ang kaniyang palad na dumapo sa aking braso. Walang nagsalita sa mga kaibigan ko, kahit ang grupo nila Katie ay wala rin akong narinig na salita.
“Y-you still… you still know me?” mahina ang tanong ko pero siya naman itong natawa sa akin. “Of course, kumusta mo
